5662 resultaten.
De lezer wordt schrijver
verhaal
4.1 met 9 stemmen
1.291 De jonge Lezer verwoordt de liefde soms meeslepend; uit wat op dat moment geuit moet worden, kwetsbaar in geur en kleur. De lezer is zoekend naar de allerbeste woorden en publiceert ze in de mooiste metaforen. De teksten zijn uit eerste hand en dat maakt het zo meeslepend interessant…De inhoud wordt soms een deel van me.…
DAG GROTE MAN OP EEN KLEIN EILAND
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
638 En wat ons opviel was het diepe respect en de enorme liefde die ze hadden voor Martje. De zaal is te klein....
De dienst begint, de marinepastor én de Antilliaanse dominee werken samen aan de dienst. Wat ben ik trots op Martine en AnneMarie zoals zij hun woord doen. En Robert, die psalm 69 leest, vers 1 tot 14 en 31 tot 37.…
Onvolwaardig proza
verhaal
2.2 met 4 stemmen
1.641 Al die tijd, al die jaren waarin zij in verscheidene jongens liefde vond, was ik alleen, wachtte ik op jou, zocht ik jou. De jaren maken me kritisch en misschien zelfs bitter. Ik ben nog zo jong maar voel me zo oud.
Ik kan zelfs de weg in mijn hoofd niet meer vinden, de weg, de route, de lijn van mijn verhaal niet vasthouden. Er is geen verhaal.…
Als er geen weg terug is...
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
927 Je staat machteloos en het gemoed slingert heen en weer tussen schuldgevoelens, woede, verdriet en radeloosheid. Eenzaam en weerloos, net als de overledene zelf blijf je achter. Soms wil je de dierbare achterna, doordat de zin van het leven niet meer duidelijk is...…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
632 Alles zou goed komen voor de liefde. Het was deze keer ingenieus voorbereid en hij had er veel tijd en aandacht ingestoken.…
Een mislukte sollicitatie (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 Het verdriet wast alsmaar aan; de rivier van het verdriet zwelt maar aan en is door geen enkele kunstmatige dam meer te stoppen.…
Een gelukbrengende dag in onze levens.....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
465 In die tijd had ik een baantje als typiste (via een uitzendbureau) bij Recreatiepark "De Beekse Bergen" (wegens mijn van nervositeit trillende handen belandden al mijn brieven de eerste dag in de prullenbak) en vanaf mijn plaats aan het venster had ik de hele dag uitzicht op de stroom bezoekers die het park met een bezoek wensten te vereren)
In…
"Those little anodynes that deaden suffering" (Emily Dickinson)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Wat troost ons nog te midden van de grauwheid, de grimmigheid en de eenzaamheid?
Is het het zachte timbre van de regen die ruist en neervalt en ons omhult als een gordijn nadat sneeuw- en ijsvelden ons overvielen?
Is het de aarzelende lente die al in februari aantreedt achter het venster met blauwe en grijze wolkenluchten?
Of is het dan toch het…
De geplande dood
hartenkreet
3.9 met 48 stemmen
1.627 Euthanasie kwam tot voor kort niet in mijn woordenboek voor. Vanwege mijn geloof vond ik dat wij daar niet over mochten beslissen. Naar mijn overtuiging had alleen Jezus daar zeggenschap over. Mijn kijk daarop veranderde toen een fijne vriend van me ziek werd.
Max R. Hubeek, die niet alleen een vriend was maar ook een goede schrijver, werd in december…
Berichten uit een zorgcentrum/Het verhaal van een vrijwilligster (vervolg)
verhaal
5.0 met 1 stemmen
627 .....en zo waren de gangen en zalen van het Zorgcentrum "Zonnehof" dat haar naam niet in alle opzichten eer bewees, waar hier en daar aan de muur een verveloos, gedateerd en waardeloos schilderij hing, mij gaandeweg vertrouwd geworden en ook de l-vormige kamer van mevrouw, waar "Moriaantje" de wacht hield, de kamer met de chique fauteuils bij het…
bewering
3.4 met 7 stemmen
497 Ik heb alles verloren, wat ik had. Alles wat hier speelde, alles wat was. Vanaf het begin tot het einde. Vijftien jaar, laat maar. Het kan alleen nog maar leuker worden.…
Tranen in de nacht.....
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.202 Ach mama, hoe lief, verlegen en fragiel sta je op die oude foto te midden van twee dames, met een glas wijn in de hand, op een sofa, toen onze oom zijn bruiloft vierde. Je was vijfenveertig.
Hoe strekte je, toen je tachtig was, je doorgroefde hand naar me uit, hoe zei je: "Je bent mijn kind".
En ik was je kind, en ik ben nog steeds je oudste dochter…
bewering
2.9 met 9 stemmen
690 Alleen de goden, voortdurend om me heen, konden mijn verdriet zien en vragen.
Ze droegen alle tijden het levenslot van deze mens, de antwoorden die ik van het leven zelf, had te bevragen.
Alleen de goden konden met míj verdragen...…
Twee paaseitjes.....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
545 Twee paaseitjes gaf je me mee, liefste, beste, op de lange weg die me wegvoerde van jou, steeds verder weg, op weg naar mijn eigen eindbestemming: twee paaseitjes; het ene had een gouden papiertje om zich heen en het andere een dieppaars.
O, goden, die de wereld in de steek gelaten hebben, waar is troost? Hoeveel tranen moeten mijn ogen schoonspoelen…
Het loslaten van het leven
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
864 Het loslaten van het leven is één van de moeilijkste dingen die een mens moet doen, zo niet het moeilijkste. Iets loslaten waarvan je gehouden hebt doe je niet zomaar, dat levert strijd op. Die strijd zien we ook in de terminale fase. De ziel moet zich los gaan maken van het lichaam en het aardse leven. Aan de hand van voorbeelden wil ik in dit artikel…
Zwijgen.....als de dood
verhaal
3.0 met 23 stemmen
2.573 Hij was zo ziek, maar toch beschermde hij haar, de liefde in zijn leven, haar wou hij alle pijn en leed besparen, ondanks alles.
Volgens mij is het eigen aan allen die voelen dat het einde niet meer zo veraf blijkt te zijn, want wees er maar zeker van, ze weten het heus wel.…
Twijfel
verhaal
2.8 met 6 stemmen
1.626 Het toetsenbord dat meermaals gebruikt werd door haar, voor haar verhaal en verdriet. Die GSM had haar de vorige nacht nog een bericht bezorgd. Een bericht waardoor ze de hemel kon kussen en te voet naar Australië zou lopen en terug, zonder het erg te vinden moe te worden. En deze dag had ze hem nog gezien. Het leek het vervolg van de dag ervoor.…
"Ik heb overal blauwe plekken van jou"
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
742 Eens sloeg de weegschaal van mijn geest door het zware gewicht van mijn verdriet door naar de verkeerde kant.....…
Pesten is doodgewoon - deel 1
beschouwing
3.9 met 17 stemmen
2.072 Misschien een vreemde titel zult u denken, maar pesten kan soms tot de dood leiden. Mensen die jaren lang worden gepest of vernederd plegen in enkele gevallen zelfmoord. Maar ook al loopt het meestal beter af, het beschadigt mensen vaak wel in geestelijke of emotionele zin. Om te laten zien hoe dat gebeurt, zal ik de verschillende vormen en de gevolgen…
OLIFANT EN MUIS 18: praten
verhaal
4.0 met 1 stemmen
858 Wat je ziet is verdriet mijnheer. Als je niet eens ziet dat dit verdriet is, waar hebben we het dan over.’…
Als de wonden in mijn hart/Gesmeed op het aambeeld van het leven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
672 Mijn oude leren bank vertoont scheuren en gaten. De bank vormt een erfstuk uit mijn goede, solide, oude ouderlijke huis. De schade aan mijn bank is als de wonden, geslagen in mijn hart door de talloze kwetsuren uit een lang leven: door armoede, liefdesverdriet, desertie en de harde, wrede woorden van de mensen, in een schijnbaar nooit eindigende sequentie…
Waterloo(p)
hartenkreet
3.0 met 44 stemmen
3.195 Weet u zei ze, er is altijd wel iets dat stoelt op verdriet, dan krijg ik het te kwaad en komen als vanzelf de waterlanders.
Heeft u al eens geprobeerd de zonnige kant van het leven te zien, vroeg ik quasi pedagogisch.…
complicaties
verhaal
2.2 met 4 stemmen
956 Huisarts Van Helden gooit zijn stethoscoop weg alsof het een oude nietszeggende prop met aantekeningen is. De stethoscoop blijft nog even met de membraan aan de rand van zijn prullebak hangen, om daarna te belanden op een hoop van plastic handschoenen en vieze zakdoeken.
Vele patienten heeft hij hier langs zien komen. Van zeurderige snotterbellen tot…
Pijn
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.079 Ben ik dan niets waard? Zouden ze me zo kunnen laten vallen? Meenden ze het? Tranen puilden in mijn ogen, maar vooral voelde ik de haat die door mijn aderen stroomde. Boosheid, vooral tegen mezelf. Maar meer dan dat, agressie. Ja, het was agressie. Ik heb geen bescherming meer nodig. Ik hoef geen armen meer om me heen. Geen hek om mijn huis. Ik wil…
De achtbaan
verhaal
2.7 met 6 stemmen
1.000 Ziekte, verdriet, dit waardevolle leventje is zo kwetsbaar. We denderen in volle vaart door, met af-en-toe als tussenstation onze "uitstapjes" naar het ziekenhuis.
Wanneer word ik wakker en is deze helse rit voorbij?
Ik zit in een achtbaan, en hij vermindert vaart! Zou hij stoppen? Eindelijk tijd om opgelucht adem te halen?…
Vaarwel, mijn waarde vriend...
verhaal
2.1 met 7 stemmen
2.042 Ze luisteren nu innig naar de lieve afscheidswoorden en laten hun tranen de vrije loop, wat ik nu ook laat gebeuren: tranen van verdriet, tranen van machteloosheid, tranen om je verloren vriendschap.
Ik ween Fl... voor jou zoals ik wellicht nog nooit heb gedaan voor een andere vriend.…
Het zwarte schaapje
beschouwing
1.2 met 13 stemmen
2.901 , zei het zwarte lammetje verdrietig. De anderen mogen mij niet. Zij pesten mij altijd omdat ik het enige zwarte lammetje ben in de wei. Ik mag nooit meespelen en ze roepen nare woorden naar mij, zoals “poetslap” en “lelijkerd”!
Het zwarte lammetje weende en zijn zusje moest er ook een beetje van huilen, toen zij dit hoorde.…
Rose
beschouwing
4.0 met 3 stemmen
755 Ierland (de wasserijen..)
Rose…
Op haar zusters bruiloft werd er flink gefeest.
Rose had het erg naar haar zin….ze zag er lief
uit maar niemand overtrof natuurlijk de bruid.
Patrick haar jongere broer liet haar lachen …
Rose…
En daar was ook haar neef. Lang hadden ze elkaar
niet gezien. Tijdens het dansen besloot ze even naar
haar…
Afscheidsfeestje
verhaal
2.5 met 2 stemmen
881 Vandaag vier ik mijn feestje. Ze wordt niet thuisgebracht, mijn (on)genode gast; een kind dat ik ga verwennen totdat ze erin stikt. Niemand kan dichtbij komen op het feest van eenzaamheid. Het feest is grimmig vrolijk; de gast is bang en zwak. Ik voer haar dronken in haar angst met alles wat ik vind. Ze lust geen taart dus krijgt ze taart; ontbijtkoek…
Ook voor jou, Mirthe! (deel 1)
verhaal
2.7 met 17 stemmen
2.124 We hadden het heel goed thuis. Mijn vader was makelaar. En mijn moeder arts.
Ik was het kind dat van het ene naar het andere familielid werd geslingerd. Ik beschouwde mijn opa en oma meer als een vader en een moeder.
Maar toch genoot ik van de rijkdom die we thuis hadden. Ik was enig kind, mijn ouders wilden er niet meer. Daar hadden ze helemaal…