Alle inzendingen over Trouw in de buurt

Er zijn al enige opmerkingen te maken over ‘Gedichten op de kaart van Trouw’. Morgen komen de bundels uit en wordt de prijs overhandigd. Van het internetproject voor dichters die hun plaatsgebonden gedichten konden plaatsen. Op de juiste plaatsten in Nederland en België. Spannend. Onderwerp al van mijn column zaterdag jongstleden.…

Ik woon in een buurt. Van een stad weliswaar, maar alleen voor Nederlandse begrippen. Nergens op de wereld noemen ze een plaats met meer dan honderdduizend inwoners een stad. Het is een interessant feit om een andere keer op in te gaan. Nu heb ik iets anders te delen. Wanneer is een buurt eigenlijk een buurt? Dat vroeg ik me gisteren af.…

Racisme wordt nooit uitgesproken, door niemand. Niemand zegt: Ik ben een racist. Racisme zit onderhuids. Dat het bestaat merk je pas als je op een racistische manier behandeld wordt.…

de straat bloedt huilend haar stenen hart ligt open en bloot als de eerste dag haar prilste fundament gelegd beklaagt ze het gebrek aan respect voor een weg die zij elke dag weer aflegt de rotzooi aan haar randen verdrijft de droge geuren steriele zachtheid ten dienste van wel zeker iedereen maar niet de sluikse storter haar witte stukjes…

Weg uit die gruwelijke buurt. Die buurt die een deuk in mijn geweten sloeg.…

Mijn spontaniteit ben ik kwijtgeraakt sinds ik in deze buurt woon, waar elk woord naar eigen believen wordt uitgelegd. Anders zou ik het meteen vragen.  Een aantal buren ontloopt mij. Dat is meer dan goed want het zijn roddelaars. Ik mag ze niet en ontwijk ze zelf zoveel ik kan.…

Ik beheers de kunst van het liegen, maar toen het liegen niet meer nodig was - er is geen God, ik hoef niet de waarheid te spreken omdat God dat van mij wil - heb ik er bewust voor gekozen om het nooit meer te doen.…

De werklieden hebben de laatste hand gelegd aan mijn eigen woning, niet ver uit de buurt en ik mag mijn koninkrijk, mijn privé-terrein en mijn toekomst begroeten en verwelkomen en opnieuw in bezit nemen.…

Geboorte, trouw en overlijden Zien ’t plechtige familiestuk. Dan stellen zij het weer terzijde, Blij met hun alledaags geluk. En merkt de buurt iets in hun wezen, Dat haar mishaagde of geviel, Dan noemt zij hen terstond naar deze Opvallendheid van lijf of ziel.…

Nu dwaal ik door de buurt en bij het veldje in het park. Geen teken van leven, alleen die man dan met zijn hark. Trouwe lieve vriend, kom snel terug bij mij. Ik mis het schuiven van je brokkenbak en het slobberen erbij. Intussen is het aardig laat en wordt het donkerder op straat.…

Zestien jaar na het dramatische afscheid van mijn charismatische moeder heb ik de trouwe Marianne weergezien.....…

Mijn buurvrouw heeft een passie voor Braziliaanse dans en telkens ik de kans zie ga ik er even langs. Dan leg ik beide handen zacht op haar derrière en droom van verre landen bij haar op het parterre. Mijn buurman houdt van scrabble met mijn vrouw Katleen. Die houdt wel van een babbel. Want zij zit vaak alleen.…

Zie haar daar zitten Nabij een rode lantaarn Een gevallen vrouw…

Het is een stille buurt en deze heeft helemaal niets bijzonders; ze heeft nauwelijks een uitstraling, is eerder sfeerloos te noemen, maar in een van haar armzalige huisjes kende ik een zeldzame vriendschap die haar aroma verspreidde over de buurt waardoor een gouden licht werd verleend aan het gewone en nietige; waardoor het opgeheven werd naar een…

Zo heerlijk dat afhaal eten bij de Mac, ook zo heerlijk makkelijk nog! Je rijdt er met de auto langs een loket, doet je bestelling van frietjes, mayo, al dan geen kroketje of een gigantische burger met een overheerlijke hamburger en zo’n goor plakkie kaas ertussen, niet mijn ding dat is duidelijk! Vroeger ging ik er nog wel eens langs, want de shakes…

Trouwen met een buitenlander moet je overwogen doen. Want, er is een cultuurverschil Dus, oriënteer je met fatsoen je kunt het niet meer overdoen...…

volmaakt en kon niet uiteen Maar hij spatte kapot en daar was ik totaal niet op voorbereid De dreiging van een zware onweersbui hing boven mijn hoofd Jij liet het toe om verliefd te worden op een andere vrouw Je ging bij me weg en het voelde alsof ik van mijn hart was beroofd Is het nu raar dat ik door deze ervaring niet meer geloof in eeuwige trouw…

je was net binnen of je zag me staan je keek me aan en liet mij branden het was weer tijd om op te staan om te gaan en de verleiding te weerstaan misschien zwak door weg te lopen maar beter zo dan weg te zakken in het zwakke vlees…

kan de mens niet verlangen De zon is mijn enige hoop Die ik trouw volg en verlang Nu niet te zien, ben ik bang Is de goede weg die ik loop?…

Wat ik eens beloofde was trouw in harten voor elkaar als eeuwig en wij pasten ringen voor duizend ogen door het glas gaf ik al mijn moed aan jou mijn toekomstige vrouw jaren spoedden zich voorbij de eeuwige belofte leek verloren door ontrouw en waar jouw hart gebroken restte mij nog slechts de eer alle liefde van wat eens ons toebehoorde…

wanneer je lach verdwijnt de avond naar de nacht gaat lonken de maan zich schuilt achter onmacht dat stilletjes in het duister staat te pronken en wijl mijn hand je schouder raakt mijn ogen de jouwe vinden weet dan dat ik vannacht weer over jou heb gewaakt een simpel rijmpje op de vroege morgen vertelt mij meer dan de ochtendkrant ontneemt…

De cijfers tonen dat glashelder aan want, lieve lezers, lieve lezeressen: Ik houd volgens de normen van mijn vrouw en ben haar altijd braaf voor driekwart trouw.…

hier veegt een man blad voor blad voor eigen deur een spoor van welkom uit de weg hij kijkt niet naar de naald leeg, gebruikt en nutteloos die hem had kunnen treffen zijn Schepper durven roepen lang voor het zover moest zijn zijn huisje is misschien niet echt weltevree of iets anders pathetisch gewauwel van hen de goegemeente die niet…

Mijn wereld is open voor jou, door jou, trouw. Onze wereld.…

Op een vrouw kan je nooit aan: ze kan je trouw blijven.…

Nu dwaal ik door de buurt en bij het veldje in het park geen teken van leven, alleen die man dan met zijn hark. Beste trouwe vriend, kom snel terug bij mij ik mis het schuiven van je brokkenbak en het slobberen erbij intussen is het aardig laat en wordt het donkerder op straat.…

Echter is er één probleem, ik wil niet scheiden, en ook niet meer trouwen... Dus blijf ik lonken naar die etalage en weet, ik zal nooit in zo’n schitterende jurk lopen, maar het blijft jammer……

Jaren- en jarenlang had ze in het verre verleden trouw onze familie bijgestaan in ons kapitale huis. De jaren waren razendsnel verzonken in de voortvliedende tijd als een zware steen die naar de bodem zinkt in een snelle, kolkende rivier. Ze zou nog eens langskomen in de Nassaustraat maar ze zou zeker vooraf bellen…

Ik ken je onvolmaaktheden en jij kent ook de mijne We accepteren eigenaardigheden zowel de grote als de kleine Voelen ons verbonden met elkaar slechts te scheiden door de dood Nooit was mijn liefde voor iemand zo compleet en ook zo groot Ik hoop dat het zo mag blijven geniet intens van jou mijn lief Wil alles met je delen voortaan lief…

Sommige mensen trouwen alleen om ruilmateriaal te hebben.…