start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (242)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (170)
erotiek (68)
ex-liefde (65)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (131)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4928):

Haar trouw

De meisjes fietsten zomer en winter met hun ouders naar de inrichting, waarin het broertje was. De fietswielen draaiden hun parallelle cirkels over het asfalt van de lange fietspaden. En zo prentten de ouderlijke imperatieven zich in de gevoelige kinderlijke hersenen en de trouw werd een absoluut voorschrift, een bevel voor hun hele leven, onverbiddelijk, onveranderlijk.

Later hechtte een van hen zich aan een vertrokken vriend als een zegel dat een brief voor de eeuwigheid afsluit, niet in staat tot de eventueel gerechtvaardigde desertie. Brieven verdwenen in een nooit eindigende stroom naar hun verre bestemming. De dwangmatige trouw vormde een stelling die zij niet meer kon verlaten, als een verworven karaktertrek, gegraveerd in haar hart als een inscriptie in een gouden ring.

De naald van de platenspeler van haar liefde bleef eindeloos hangen in dezelfde groef en produceerde onafgebroken dezelfde melodie en zij moest luisteren, of zij wilde of niet........

Schrijver: I. Broeckx, 09-07-2013



Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 145 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Petra Hermans
Datum:12-07-2013
Email:worldpoet546atlive.nl
Bericht:'Loyaliteit richting bepaalde mensen èn in welke
mate van frequentie, kan soms erg beklemmend
werken. Soms echter, vallen kwartjes,
ook al bestaan die kwartjes dan niet meer.'
Het is een diepgang, die je in het stuk hebt
gelegd, over jouw visie. Mooie symboliek

Naam:Joanan Rutgers
Datum:11-07-2013
Bericht:Beluister eens 'Confusion' van Osho en je begrijpt meteen hoe deze fnuikende trouw direct moet worden afgewezen! Zulke trouw is in feite mensonterende slavernij en wordt door Amnesty International als urgent beschouwd.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)