Dagelijks rij ik door mijn favoriete parkje en kom een paar zwervers tegen die op een bankje zitten te vergaderen. Uitbundig word ik begroet en enthousiast toeterend zwaai ik altijd terug. Nu ervaar ik iedere dag als een feestdag en vandaag bij uitstek. Ik heb zin om ze eens prettig te onthalen op een biertje met een paar haringen. Het trio stelt zich…

Afrika is het land van mijn toekomst...de woorden gonzen in mijn hoofd, dat kan hij niet menen! Grootse plannen maakt mijn zoon, zonder mij...straks ben ik dus helemaal alleen, geen man en geen kind. Ik besef dat ik me aanstel en dat ik zwelg in zelfmedelijden! Maar hoe moet dat dan, ik zie ze al wonen in een rieten hutje, met een baby, daar heel gewoon…

Een suffe man uit Dordrecht verzamelde nog steeds postzegels. Ach wat valt er nog anno 2010 nog aan te beleven mopperde zijn vrouw Corrie. Elke dag wanneer ze met de stoffer en de blik de gevallen postzegel opstofte met Adolf Hitler erop die een lief hertje knuffelde ergerde ze zich aan de verzameldrift van haar man. Nu zei ze dan, die Hitler heb…

Op 15 mei aanstaande presenteert Bruno Paul de Roeck zijn laatste boek ‘ONGEWONE MEDICIJNEN VOOR TEVREDENHEID’ (uitgeverij van Gennep) te onzen huize: Koningin Wilhelminastraat 40, Dordrecht. Christoph Moedersheim brengt zijn speciale compositie 'Leben Leben' ten gehore. Maar er is ook een tweegesprek over horizontale en verticale spiritualiteit…

Kortgeleden sprak ik met twee mensen over de zin van het leven. De zin van het leven is de liefde voor de mensen waarmee je omgaat en de dingen die je doet, zo sprak de ene. Het leven is mooi en geniet van de kleine dingen en maak het niet te groot en te zwaar sprak de ander. Mooi gezegd vond ik. In de winter had ik echter last van levensmoeheid door…

Ik zet mijzelf buitenspel, tussen de doelman en de laatste verdediger. Als het aan de ballotagecommissie ligt heeft zij vier redenen om mij af te titelen, ik ben mijn geloof in de politiek verloren. Stiekem schuif ik de bal van links naar rechts, neem ik 'm vol op de wreef, de lijnrechter knijpt een oogje. Toe, Panenkaatje, een vijfje ligt in een doel…

'Jee Walter wat een slimme zet' meer kan ik niet zeggen, hij is nog zó jong en dan nog een vrouw uit verwegistan, ik sla m'n handen voor m'n ogen, natuurlijk zie ik beren op de weg, hoe moet dit verder, komt ze hier heen, waar moet ze wonen, worden ze een gezin? Net of dat zo eenvoudig is, of gaat hij terug naar Afrika? Walter lacht...'Lach je…

Vluchten kan niet meer, tot stof vergaan braakt de vuurberg het as, zie hier uw voorland. Het zwerk ontbeert duizenden condensstrepen, vleugels tippen aan oneindigheid, niemand is in de wolken. U wilde van A naar B ? Ik ben blij dat dat even niet mogelijk is.…

Ik moet toegeven, je stoten waren altijd goed geplaatst, al wist ik niet goed de reden. Maar slechts enkele ervan kwamen boven de gordel aan, de rest was daar meestal ver beneden. Dan weer werd je boos als ik je, heel onzeker vroeg waar ik nu stond, na al je openlijke gekwijl met hem, en trok je daaruit je conclusie en andere keren las je maar half…

Inmiddels in me een boel duidelijk geworden, Marjorie krijgt nog een boel geld van ons...na een beetje gesnuffel in kasten en laden bleek er nog een extra rekening te zijn. Ook vond ik een papierwinkel aan paardenrennen en de zaken gingen duidelijk niet goed! Marjorie moet in ieder geval haar geld krijgen, de rest zal m'n spaarsaldo goed moeten maken…

En daar sta ik dan weer pap.. Alleen, schichtig om me heen kijkend of iemand me ziet. De wind ruist door de bomen en geeft een leeg gevoel. M’n gevoel word kouder en dat uit zich in kippenvel. Hoi pappa… Zachtjes begin ik te mompelen. Ik wil contact, ik wil praten. Streng probeer ik de visualisatie van jouw beenderen in de koude grond te verdringen…

Afgelopen zaterdag was het hier in Zeeland lekker weer. Ik bedacht dat het een tijdje geleden was dat ik in het bos was wezen wandelen. Nu ik weer in het bezit van een auto ben, was er niets wat mij tegen kon houden. Na een flinke wandeling in de bossen bij Clinge dacht ik bij mijzelf: “Ik kan gelijk eens bij een vriend langs gaan.” Ik was er al…

Ik probeert zoveel moocheluk hun in het geleik te stellen, dat ze begreipen wat ik bedoelt. Kijk, iedereen maakt weleens typ-, tik, taal- danwel stijlfautjes. Hun leggen er niet wakker van, want het gaat over zij, en dat weten die menschen heusch wel. Het gaat pas niet goet als men er een vinger achter wil krijgen, zooiets van dat hun zeggen dat het…

Jong en iedereen geloven. Ja, ik was blij dat ik aandacht kreeg. IK had iets waarom men mij niet zo aantrekkelijk vond. Dan was het gek als je het wel kreeg. Helaas was dit op een manier die niet goed was. Ik heb daardoor een afkeer van liefde gekregen. Beschouw nu elke aanraking als een soort gevaar. Lieve woorden zijn dan denken aan vroeger. Het…

Vandaag gaat het stukken beter met mij, 'k ben blij dat Walter weer thuis is, alleen is maar alleen. Hij heeft goed geslapen, lijkt me logisch na zo'n reis. Tijdens het ontbijt komen de verhalen los, mooie foto's en filmmateriaal maken het plaatje compleet. Wel valt me op dat er vaak het zelfde meisje opduikt, zou hij....nee geen vriendinnetje…

Zoals beloofd aan Marjorie bekijk ik de stand van zaken op de lopende rekeningen, de rekening van Ruud is geblokkeerd, wegens overlijden, onze gezamenlijke rekening is in orde, dus vreemd genoeg maak ik me geen zorgen. Walter komt thuis, hij zwijgt en staart voor zich uit, ik ben inmiddels een week verder, hij slechts een paar uur. Voorzichtig probeer…

De taalvervuiling dendert maar door, tot in het hoogste echelon zegt men 'meerdere' waar toch mooie alternatieven liggen. Zoals diverse, verscheidene. Dit germanisme doet vermoeden dat Duitsland toch nog de oorlog heeft gewonnen. Het Nederlands gaat naar de kloten, 'overnieuw' blaat men elkaar na, schaapachtig kijkt men naar de dam. En die bezwijkt…

De plannen van FopAmbtenaar zijn nu naar buiten gekomen na onderzoek door die man met de snor van dat opsporingsprogramma van tv, peter r de vries. Alle uitkeringen gaan er vijftig euro op achteruit maar de koningin hoeft niet te bezuinigen op haar vliegreisjes en de koekjes bij de thee. Job cohen wordt premier en balkenende gaat eindelijk europa naar…

Een olieverf schilderij op zolder voert mij veertig jaar terug in de tijd naar de ronde tafel in m’n Jordaans stamcafé tegenover de zestigjarige selfmade kunstschilder Karl. Na de tweede borrel begint hij als altijd over zijn afkeer van de wetenschap, dat materiële welvaart beslist geen welzijn is, dat het bovennatuurlijke met zijn wonderen en raadsels…

Het is echt zo fantastisch dat er gadgets bestaan. Ik heb nu een voortdurende diavoorstelling op mijn computer-desktop van mijn eigen foto’s. Foto’s die er natuurlijk op staan, ergens verborgen in allerlei mappen. Mappen waarvan ik het bestaan niet eens meer vermoedde. Maar nu..? Nu zie ik al mijn tripjes en vakanties weer, herinneringen komen…