Wij denken dat we schrijven, dat wij zijn wie wij zijn. Niets is minder waar, wij worden geschreven, voorgeschreven en zijn slachtoffers van het systeem. Ik heb medelijden met de persoon die Peer Gynt en Mona Lisa zijn hele leven lang probeert te koppelen in de drang om te kunnen zeggen 'zie je nu wel ?'. Ik weet dat ik gelijk heb, maar het systeem…

Zaterdag 20 augustus heb ik voor het eerst na een jaar of acht weer eens een bezoek gebracht aan het Musée d’Orsay in Parijs. Dit museum heeft een grote collectie impressionistische schilderijen en daarom had ik echt naar dit bezoek uitgekeken. Rond mijn twintigste was ik helemaal weg van schilders als Renoir en zijn collega’s. Ik kon uren in een museum…

Ik weet niet of het jullie is opgevallen, maar er waren maar weinig vlinders deze zomer, nou ja, zomer, ze zullen het ook niet als zodanig hebben ervaren. Ik heb dit jaar geen enkele dagpauwoog gezien, wel wat witjes, maar geen citroentjes. Nachtvlinders waren in het voordeel, wat de somberheid van dit in het water gevallen seizoen aangeeft. Ik kan…

Hierbij wil ik de redactie condoleren met het verlies van de redactiemedewerker van gedichten.nl Dick Panman.…

Ik zal de motivatie van mijn dichterschap verklappen, het was de afwijzing van mijn eerste geliefde, ik was amper zestien, die mij tot het pennen van verwerkingsschrijfsels inspireerde. De fnuikende teleurstelling deed mij duiken in goedkope notenwijn en talloze gedichten van andere gedupeerden op liefdesgebied. Slauerhoff meldde zich al snel. Holst…

Niets is minder dan jouw afwezigheid, die het leven achterlaat in kilte. De leegte die jij in mijn hart hebt geschapen is groter dan de leegheid van het universum. Dieper dan de diepste afgrond en natter dan de grootste treurwilg. De oneindigheid bereikt zijn grenzen en de cyclische gebeurtenissen naderen hun einde op weg naar een nieuw begin. Mijn…

In mijn beroep als ziekenverzorgende heb ik veel te maken met dementerenden en hun familie. Sommige bewoners verpleeg ik al jaren en andere veel korter. Met de meeste bewoners heb ik een band, maar dan vanuit mijn beroepshouding. Daarmee wil ik niet zeggen dat het contact zakelijk is, maar ik neem het niet mee naar huis. Voor één mevrouw en haar dochter…

Opwaaiende gordijnen rond slanke pilaren, terwijl mijn kloppende slapen gedachten stuwen naar bovenwolkse dreven, van waaruit ik opgewonden het krioelen der massa aanschouw, terwijl pijn en vreugde afwisselen met boertig leven, verheven devotie en nietszijnde en onzijnde materie, als aangespoelde resten van het menselijk bedrijf. Het halfbedekte been…

Hij had een gaatje in z'n keel, ademhalen ging nog prima maar praten was onmogelijk. Opschrijfboekje, de lach zat hem in zijn ogen, als je hem niet begreep dan was daar dat boekje en de pen. Noteren kon hij als de beste. Pietje is overleden, niemand die daar bij was, Pietje is buiten zijn boekje gegaan.…

Er waren eens zeven kunstschilders. Ze hadden elkaar op de kunstacademie leren kennen, waren bevriend geraakt en hadden daarom besloten om een collectief op te richten. Een oud pakhuis dat langs een gracht stond leek hen wel geschikt voor dat doel. Ze kraakten het gebouw en namen allemaal hun intrek in een kamer. Dagelijks schilderden ze dat het een…

In mijn gedichtje "Heilige onnozelheid" op gedichten.nl heb ik maar één komma geplaatst, hoewel er strikt genomen wel aanleiding was voor minimaal vijf. Voor het gebruik van komma's zijn niet veel regels en ik zelf gebruik ze liever alleen als ze strikt noodzakelijk zijn. En dat zijn ze bij mijn weten alleen voor het maken van onderscheid tussen…

Tussen de wolken en aarde bevond ik mij. Vruchtbare grond onder mijn voeten en met mijn hoofd in de wolken. Het voelde als de tijd om te oogsten maar tijd gaat ook voorbij als je alleen knippert met je ogen. Bedrogen is diegene die niet luistert naar zichzelf en daarom luister ik heel goed totdat ik ben daar waar het moet. Jij bent belangrijk in mijn…

Nutteloze dingen kocht ik uit verveling. Niets bezielde mij nog. Geen dag was anders dan de vorige dagen en geen dag zou in de nabije toekomst verschillen met het verleden. De tijd kroop als een slak voorbij en stond vrijwel stil bij de pijnlijkste momenten. Onophoudelijk herrie in mijn hoofd, fluisterende stemmen, gesuis in mijn oren en een kloppend…

Als kind vond ik dat prachtig, die waggelende lijven die desnoods de oever beklommen om de korstjes te consumeren van mijn onwelbehagen. Wij aten indertijd goedkoop brood, knip dan wel krop, die harde punten bovenop dat brood waren niet te nassen. Mijn moeder sneed snedig dikke sneden en wij kregen het op ons brood. Geen kaas van gegeten en nog minder…

Toen wij terug kwamen van vakantie was onze televisie kapot. Die oude vertrouwde beeldbuis had het begeven. Balen aan de ene kant, aan de andere kant was dat ook wel weer fijn. Nu hadden we een legitieme reden om eindelijk de zo gewenste flatscreentelevisie te kopen. Spaarcentjes tellen en de volgende dag ging ik met de kinderen op pad en die was zo…

De welvaartslanden hebben overdadige, overtollige hebzucht in het zadel geholpen, waardoor vele mensen met verslavingstendenzen en schulden kampen. De technische welvaart heeft zo'n gigantische vaart genomen, dat slechts mensen met goede banen eraan kunnen voldoen qua consumentengedrag. In Amerika, ons grote voorbeeld, heeft de koopdrift tot buitensporige…

Goede morgen. Het is half acht en het regent en het waait maar tussen de buien door is het droog. Neem echter wel de auto of de plu mee. De gevoelstemperatuur is wat hoger als u een warme jas aan trekt. We zitten midden in een gigantische depressie die zich uitstrekt van de canarische eilanden tot aan de schotse hooglanden en die veroorzaakt de tijdelijke…

Dag in, dag uit passeren zij de revue. Gereserveerd als altijd. De bolide blinkt in de garage, de bankrekening gevuld. Maar voorbij hun waarheid ligt de wereld open. Pijnlijk broos, zo anders, zo warm, zo koud , zo gemeen en zo dichtbij. Dan doemen er plots beelden op van razernij. Zij stellen vast en zappen weg. Naar een ander kanaal van meer weer…

Mijn brein zit vol met imaginaire guldens, die mijn fantasie voeden. De weldoener, de wereldreiziger, maar ook de bezitter van een prachtig huis aan de Cote d’Azur. Het huis op 550 meter hoogte in de heuvels van Cabris met een prachtig uitzicht op zee. Een panoramisch vergezicht van Cape Ferrat tot St.Tropez en bij helder weer zijn de contouren…

Schrijf U zelf gerust op vakantie, ik blijf hier om de post te sorteren, vermaak uw fans wel met mijn flaterkreten en mijn buurvrouw, Zus Konijn. Haar rechteroor is inmiddels wat bijgetrokken, maar nu begint haar linker ook te hangen. Geeft niet, overbevolkingskonijntje, zei mijn grootmoeder altijd, Moeder Natuur ruimt folio zelf haar polio op. Konijnen…