Mooi weer. Mínder goede omstandigheden. (Buiten)gewoon slecht weer. Terecht! Welke informatie de meteorologische meter ook gaf/geeft, geplukt moe(s)t er worden. Juist natuurlijk. Veiling, groothandel, (groente- en) fruitzaken, maar bovenal wij als consumenten appreciëren te kunnen kijken, beoordelen, grijpen en eten. U en jij, net als ik, vinden het…

Sinds kort weet ik dat ik geen Nederlander ben, ondanks mijn Rotterdamsche vader en een Haagsche moeder, sappelend zetten zij mij neer in de armoedige jaren vijftig. Een decade waarin je lopend de binnenstad bereikte om de fameuze etalages van de grootwinkels te bekijken, je zag de touwtjes wel die pakjes in en uit schoorstenen deden bewegen, je doorzag…

Sedert enige weken al worden wij als het ware achtervolgd door een reeks voorvallen, kleine gebeurtenissen of ongemakken. Zoiets zet niet alleen je dagelijks levensritme op z'n kop maar het zet je ook aan het denken. De grote ingrijpende gebeurtenissen even buiten beschouwing gelaten, voorheen kabbelde het dagelijks leven als een dartel beekje toch…

De zon scheen fel op mijn meubelen. Stofdeeltjes dansten in de strepen licht, die mij zo vroeg in de middag hadden gewekt. Ik liet me uit mijn bed glijden, ging als een bolletje in het warme zonlicht liggen. Nu was ik dan, alles waar je als weldenkende jonge vrouw zo bang voor bent; niet wie ik had willen zijn. Ik probeer te worden, wie ik voor…

Honderd dagen trok men het land in, weken evalueren en ook nog 21 minuten, themaweek. Wie de baas is weet ik zo langzamerhand wel, niet het overgrote deel van de bevolking, maar de regering die het *kuch* zoveel beter weet. Heeft dit kabinet dan niet in de gaten dat het zelf polarisering in de hand werkt ? Dat het kabinet het middenkader van binnenuit…

Ik krijg mijn sleutel niet direct in het slot gestoken. Ik sta te morrelen aan het slot, krijg het vreselijk warm, en mijn hart slaat in mijn keel. Het zijn niet de tranen die me brandden, het is een intense woede, die aan me vreet. Als ik de deur eindelijk open gooi, knal ik hem met een zwaai dicht. Ik weet niet waar te beginnen met het molesteren…

Klaaglijk miauwend, stokdoof overschreeuwend mijn rillende rug, deze dag was er een om het koud van te krijgen, ik kriewelde onder zijn kop en hij kalmeerde, een zwak gebrom uit zijn magere schouders deed mij even terug zitten op de bank. Ik weet dat hij gaat, al wil ik dat niet. Hij roept mij weer, stuiptrekkend verweert hij zich tegen een naderend…

Het aroma van chips, zweetvoeten en zoete medicinale drank hangt als een warme deken in de kamer. Gemiddeld een meter vijfentachtig, hangend, boerend, zappend, een hand in de broekzak en commentaar gevend hebben ze bezit genomen van de zithoek inclusief kijkkast. Motto van vandaag: je mega, giga vervelen en vooral zo min mogelijk bewegingen maken.…

Vandaag naar de dierenarts gegaan, dochterslief gingen mee, begaan met zijn lot. De een wilde lijden besparen, de ander zag tevredenheid in zijn marge van bestaan. En ik, ik wist het gewoon niet, moet ik hem een spuitje laten geven, snorrend gaf de behandeltafel mij ongelijk. Hij ligt nu weer op dat plekje onder de kast, zelf gekozen, met uitzicht op…

Mijn zoektocht naar liefde heeft me haat gebracht.... Een paar weken geleden vroeg je mij, waar jouw Stephanie was? Nu ben ik al dagen op zoek naar die vrouw, die mijn vertrouwen won. Naar die vrouw, die mij leerde uit het hart te leven, die vervolgens zelf haar hart voor mij sloot. Ik ben niet op een hoge brug gaan staan, klaar om te springen…

Omgerekend in mensenjaren is hij 110 en een beetje, de laatste kater van mijn moeder, de dood is soms genadig. Nu is hij zelf aan sterven toe, wankelt naar de etensbak en valt soms zelfs om, afgevallen ligt hij zwaar op mij. Laatste levensteken uit het ouderlijk huis, ongewild verleende ik asiel aan een mooie oude zwart-witte opa. Gisteren lag hij op…

Je zou het ook "uit de kast" kunnen noemen, in mijn geval zelfs "uit de kist", :-) voor Frederik en een :-( voor Giovanniek. Met dank aan mijn alter ego's: Nathalie Mahlstrohm, de vrouw in mij, Katje het poezelige speldenkussen, Giovanni als uitdagende flamboyant, gluupje de gluiperige inborst, Ome Joop en Judith ten Cate, nostalgisch De Zwarte…

dit land is echt naar het vliegveld van zwitserland, links ligt aan diggelen en rechts heeft sociaal bevlogen de stem van nederland naar datzelfde vliegveld geholpen, binnen de gelederen vindt vuil spel plaats, we worden niet geregeerd maar gedegenereerd, het grote geld over onze rug binnen gehaald, men doet alsof men bevlogen is met de sores in onze…

Een moeite bespaard, de sterretjes zelf neergezet, de vrouwelijke plasgoot, de andere lonkende lippen in beschamend aanzien, moet ik werkelijk andere woorden verzinnen om al dan niet fonetisch de censuurdraak te omzeilen ?! Moet ik zeggen dat ik een lol ben met een trema op de o, dat ik u een kleautzak vind ? Dat op deze site de Nederlandse taal vernuekt…

Ineens kom ik er achter. Of het ineens is weet ik eigenlijk niet. Mijn leven staat in het teken van mensen begrijpen. Ik begrijp dat mijn ouders meer tijd moesten stoppen in mijn broer. Hij was immers hulpbehoevend. Ik begrijp dat ik niet populair was bij de meisjes, ik ben nu eenmaal graag onder de jongens. Ik begrijp dat mijn ex-vriendje met…

De Raad voor Orde en Tucht voor het Advertentiewezen T.a .v. de heer Mr.Q.Hontsfodt Geachte heer Hontsfodt, Jazeker, daar ben ik weer! Met uiteraard weer een gerechtvaardigde klacht. Deze keer gaat het over AXE. Het betreft hier een deodorant. Of aftershave. Of allebei. Maakt niet uit. Waar het om gaat is het reclamefilmpje waarin wij mannen…

Ziek is hij, doodziek. Wat moet je ermee. Moet je meevoelen, zeggen hoe erg het is? Of moet je zeggen dat hij moet leven en er voor moet vechten. Ik weet het niet. Het is verschrikkelijk, een acute vorm van leukemie. Hij wil dood en wil niet meer. Hij wil steun maar heeft alleen maar contact met zijn twee kinderen. Wat moet hij zich ellendig en…

Niemand zeggen, hier leg ik mijn zakdoek neer, ruggelings de armen in elkaar gehaakt, het schoolplein om de kring hield de adem in, als de neuzen dezelfde kant op wezen moest er gekust worden, vluchtig en beschaamd, gevoelens ontdekkend die nu puberaal worden genoemd. Hoe anders is het nu, als je als twaalfjarige nog geen gewei vanuit je string kunt…

‘Een dochtertje voor Emile Ratelband,’ lees ik in de krant. En zijn vrouw dan? Waar komt die in het verhaal voor? Of heeft zij niet deelgenomen aan de totstandkoming van het geheel? Je kunt het natuurlijk ook omdraaien: ’Een Emile Ratelband voor dochtertje.’ Wat heeft dat kind in Godsnaam op haar geweten dat ze dit lot moet ondergaan? Niet dan?…

Verdwaald in het leven: iedereen heeft dit wel eens even Door pijn en verdriet dat je even de weg niet meer ziet Ik was de weg kwijt geraakt en op het verkeerde pad geraakt van feesten en beesten, seks en drugs: verder was er niks meer in het leven Zodat ik me op alle feesten begaf, voelde me soms weer even goed Kwam weer een nieuwe liefde tegen…