Ik ben aan het surfen op www.wuz.nl en mijn oog valt op een schrijven genaamd “Nederland Republiek of Monarchie?” In nog geen 6 regels wordt ons verteld dat Nederland maar een republiek moet worden, want dat zou democratischer zijn. Het stuk mist elke vorm van argumentatie, en met reden. Een grote multinational heeft een CEO, of president-directeur…

Eenzaam op mijn kamer. Stijve schouders en een zere nek, een bochel die zich vormt op m`n door verdriet gebogen rug. Verlangend naar liefde en warmte, zoekend.. eenzaam op mijn kamer, teruggetrokken en moedeloos. Zal er ooit iemand zijn die m`n gebogen rug wil masseren en me wil helpen recht te staan, die m`n verdriet durft te bekijken en te trotseren…

De muur, tientallen jaren stond hij daar, twistend over gelijk, links of rechts, commune of marktwerking. Ik vermoed dat moneymakers Poetin hebben overgehaald een andere waarheid te aanvaarden, een ego ingeruild voor het slijk der aarde. Het gaat alleen maar om geld, macht over mij en jou, voorbijgaand aan wat werkelijk leeft, links en rechts denderen…

Ik kan me niet voorstellen hoe je leven geweest is voordat jij mij kende. Je hebt zoveel meegemaakt, zoveel plaatsen gezien en zoveel mensen gekend. Jij hebt altijd grote dromen, grote plannen waarin ik niet paste. In mijn grote dromen was het altijd jij. En dan wil je me vertellen dat het over is, dat het niet meer kan. Ik tril. Jij kan en wilt me…

ik kwam deze site zomaar tegen, zocht een tegenklank voor wat ik zelf dacht, plempte mijn gevoelens op het scherm en zie, ik werd gehonoreerd, ik ben een netgedicht !!! kennelijk geen ballotage, geen kritiek, de tweede en derde keer werd ik net zo simpel geaccepteerd, iedereen kan hier dus zijn ei kwijt... stoute schoenen aangetrokken, de verwijzing…

Ja, je begrijpt me en komt gevaarlijk dichtbij. Ik kan niet anders doen dan luisteren en je woorden tot mij door laten dringen. Bijna wel lijkt het alsof je het over iemand anders hebt. Zo bijzonder als jij mij vindt, zo bijzonder vind ik mezelf niet. Ik bewonder je openheid en eerlijkheid en jouw manier van zeggen hoeveel ik voor je beteken. Soms…

Ik sluit de deur achter me dicht, met een doffe klap valt hij in het slot. Mijn adem stokt, mij hart bonst. Het is in de namiddag, de klok wijst even over half vier. Het begint al te schemeren. Het zou niet lang meer duren, of de lantaarnpalen zouden aanfloepen. Dan zouden deze mijn silhouet op de muur tekenen, als een wazig spookfiguur. Ik liet…

Ergens in de eerste helft van de jaren '80 van de inmiddels al ruim zeven jaar geleden gepasseerde vorige eeuw, de twintigste, vulde ik gleuven. De ene na de andere. Vullen met vuurwerk! Folders met foto's en prijzen van vuurwerk; 'made in China' en 'geproduceerd door Schuurmans' of iets soortgelijks. Schuurmans uit Leeuwarden. De stad die mij…

'Mijn mobieltje laadt niet meer op.’ De verkoper van de telefoonwinkel kijkt mij verbaasd aan. De wenkbrauwen zo hoog opentrokken dat er een omgekeerde V ontstaat. Het vlinderdasje om zijn nek wipt sierlijk mee op het verontwaardigde op en neer wippen van zijn adamsappel. ‘Nou môneer, dit is nu echt de eerste keer dat ik deze klacht hoor. Eens…

Ik heb het u al eens medegedeeld, alleen mijn vader was niks, de rest van het gezin zwaar katholiek. Pa ging nooit naar de kerk, zelfs niet met 'de eerste communie', ik verdacht hem van communisme. Maar neen, na onze belijdenissen troffen wij hem immer weer thuis, koffie gezet en de lunch klaar op tafel, desgewenst een ei dubbelgebakken zonder dat…

Een geboren romanticus. Hopeloos verliefd op het ideaalbeeld van de wereld. Nu leef ik in een wereld waar ik me steeds aanpas. Iedereen doet dat nu eenmaal. Iedereen is samen om het samen zijn. Zijn ze samen met hun Romeo? Julia, dat ben ik namelijk. Ik wil het liefst de hele dag schuilen in mijn liefdesnestje en de wereld laten draaien. Net…

Hoe dichtbij je bent dat weet je volgens mij niet. Je zegt dat ik gesloten ben, op slot. Maar het tegenovergestelde is waar. Ik ben open, ontzettend open naar jou. Je kan mijn gezicht lezen en je leest mijn ogen. Net alsof je me al jaren kent. Ik houd afstand. Ik houd me op de achtergrond. Als je ooit twijfelt of je in mijn gedachten bent…

Het interesseert mij niet wat je voor de kost doet. Ik wil weten waar jij naar hunkert, en of je durft te dromen over het ontmoeten van je hartsverlangen. Het interesseert mij niet hoe oud je bent. Ik wil weten of je het wilt riskeren om er uit te zien als een dwaas, omwille van liefde, van je dromen, van het avontuur om te leven. Het interesseert…

Buitenparlementair correct, Doekle werpt zichzelf op voor het bloeden dat Nederland vloeiend op zijn eigen kust doet stranden. Nog voordat burqapriemende ogen en jellabaardende lieden ook maar enigszins beseffen wat een peroxidehoofd zou kunnen veroorzaken, maakt een voormalig vakbondskereltje een knieval die zijn weerga niet kent. Er is nog niets…

De punt wees naar de 140 k/pu. De kleine ruimte stond blauw van de rook, de wiet scherp. Een lange ochtend in de kerk gezeten. Geraakt door hen, die het niet meer zagen zitten, en denken, dat het leven op de straat hun brengt, wat ze maar niet kunnen vinden. Vergeten de koude nachten zonder koffie, natte ochtenden zonder opvang, en een lege portomonnee…

Ik zag vandaag House (dokter voor vrienden) in de herhaling, prachtig citaat: "Je kunt niet waardig sterven, wel leven". Neemt niet weg dat leven vaak worstelen is, ik zie dat graag, twee dames in bikini over elkaar heen dartelend in een modderbad. Je ziet ze lachen, nemen mannen in de maling omdat dat kan, gooien er een glibberige heupzwaai tegenaan…

Tom, ik moet je wat vertellen. Kijk, er zit me iets dwars. Ik bewonder je hoor, dat is het punt niet. Ik vind je ergens ongelofelijk knap hoor! Jij bent zo'n echte alleskunner, zo eentje waar je mee op stap kan gaan, nou ja op stap? Kijk, en daar beginnen nu de problemen. Bij elke stap zit je me te vertellen wat ik moet doen Tom! En om de paar minuten…

Ik was een lieve katholieke jongen, verzamelde doppen van melkflessen voor een donkerbruin vermoeden van schuld, heeroom kwam eens per jaar uit zijn habijt en droeg dan een pak, maar wel dat boordje, hagelwit, melkwit, foeterde ons bijkans uit in kleur bekennen, er werd volgens hem niet genoeg gedopt. Heeroom is voor de gek gehouden, een duister…

aanvallen, ouderen schreeuwen jongvolk eigen jeugd in frustratie naar de vijandelijke goal, "hij" moet er in, geen vader of moeder die ziet dat kroost lekker loopt te ballen, kluitjesspel, kinderen op een hoop..... ik haat volwassenen die denken het beste voor te hebben met de uitkomst van eisprong-zaad schieten, een kind voor handen, wat doe je…

De Sinterklaasdrukte kwam al weer dichterbij. Het was soms al zo bedrijvig dat je mensen al met een kerstboom zag lopen. Dat is natuurlijk wel erg vroeg. Maar ja, wie weet vieren die lui wel geen Sinterklaas en willen gewoon vast iets gezelligs in huis. Alles is mogelijk toch. Het is tegenwoordig een gekkenhuis. Iedereen werkt, of je nu kinderen…