Vandaag is het weer zover, 66 jaar na de echte bevrijding door de Amerikanen, Engelsen en Canadezen gaan de Hollandse vlaggen na gisteren weer naar de top van de vlaggenmasten. De Tweede Wereldoorlog ligt het verst in ons geheugen, maar in alle eeuwen waren er wel ergens op onze aardbol oorlogen aan de gang. Tussen 1940 en 1945 zijn wel extra extreme…

Het leven gaat maar aan weinig mensen voorbij zonder af en toe een paar tikken uit te delen. Zelf heb ik ook wel enkele dingetjes meegemaakt die een mens beter niet kan meemaken. Maar de gedichten die ik erover heb geschreven kun je tellen op de vingers van één hand. Liever probeer ik te schrijven op basis van identificatie. Daarvoor tracht ik mij voor…

Er is een geheugenprofessor gestorven, niet leuk voor die man, maar dat herinnert hij zich nu vast niet meer. Spotgoedkope humor, maar het werkt. Ik heb ook wat met mijn geheugen, het werkt namelijk voor geen meter, alles is in de war en ik kan er geen touw aan vastknopen. Ik ben een reusachtig vergiet, alle herinneringen sijpelen weg. Ooit, ja, ooit…

Ik droom wat af de laatste tijd, allemaal verwerkingsdromen, ik word de laatste weken pas tegen het middaguur wakker, kun je nagaan wat ik allemaal te verwerken heb. Soms zit er vlijmscherpe woede in verborgen, heel kwaadaardig, omdat ik immers net als velen misbruikt ben. Dan zak ik af naar oermethoden om de tragiek te verwerken, alsof de Neanderthaler…

Wie iets op deze site plaatst of op de zustersite gedichten.nl, maakt een goede kans op lezers. Gelukkig maar, want daarvoor publiceer je. Ook is er nog de kans dat je werk wordt opgenomen in een bundel of ergens een link krijgt. De kans dat men je daarover dan informeert, lijkt heel wat geringer. Een gedicht van mij met de titel "Manisch-depressief…

Ik weet dat het voortkomt, een vroege vorm van Alzheimer, ik vermoed dat ik eraan voldoe of hoe anders verklaar ik die immense leegte in mijn bewustzijn? Voor Korsakov heb ik lang niet genoeg gedronken. Ik slik immers mijn vitamine B-pilletjes. Borderline of autisme of allebeide, wat moet ik ermee! Ik ken schrijvers die veel gekker dan mij doen, dus…

Zij danste, niet op de bas of op de drums. Nee, zij danste solo op de snerpende gitaar, lichtvoetig zweefde zij mij voorbij op de kleurenwisseling van de vloer. Ik er achter aan, warme lampen verschoten van kleur, kreeg haar niet te pakken, als een zilvervis lachte zij mij uit. Te licht bevonden, zij wuifde nog haar dooraderde vleugels en vlinderde…

Wij Gouwenaren boffen maar met zo'n sympathieke burgemeester, die de dingen altijd positief blijft benaderen. In het stadse sufferdje probeerden ze hem zwart te maken, omdat hij huizen liet bouwen in een Afrikaans land, net zoiets als destijds met prins Willem en prinses Maxima. Het zou gesjoemel en frauderen zijn, maar niets was te bewijzen. Ik zie…

Hier weer een impressie van uw verslaggever ter plaatse. Bij de Handsome Poets was het nog niet zo druk, terwijl ze best imponerende muziek maken, misschien een beetje gelikt, maar zeker niet een Oranjenacht onwaardig. Er was er al iemand stomdronken, die om me heen danste, het was niet eens half acht. Ik hield iedereen stevig in de gaten, bang…

Ik heb er zin in deze keer, temeer daar William & Kate gaan trouwen in een wereldshow, herinner me Charles & Diana nog goed, lang leve de sprookjes, maar niet heus! In Gouda gaat alles op rolletjes, de oranjekronen zijn weer bovenop de lantaarnpalen geplaatst en het zwarte podium voor o.a. Vangrail staat gereed. Vangrails niet te bekennen. Overal…

We nemen allemaal te veel hooi op ons vork. Willen allemaal zoveel tegelijk. We zouden liever echt hooi op vork willen hebben en echt even gaan boeren bij de boeren. Dromen nastreven en ja dromen kunnen uitkomen. Als je daar open voor staat. Maar meestal nemen we die stap niet. Niet het juiste moment of het kan niet. Zien we geen land op zee. Horen…

Aan de horizon breekt de nevel als in een sprookje. Zonne-stralen besprenkelen licht als feeënstof over golvend water. Het verhaal van de dag vertelt zichzelf, van die wonden van een oude boomstronk die zich angstvallig vastgrijpt in moederaarde. Van de magie van pasgeboren ochtendlicht en van die eendags-vlieg die zo'n geluk had met het weer, maar…

Je kijkt op tegen je ouders, zijn toch de eerste mensen die je tegenkomt op deze aardbol. En zij zijn vol liefde, adoratie, dit hebben zij voor elkaar gekregen. Jij bent de vrucht van hun samen zijn, de bevalling was voor moeders een beproeving, het infuus hing er nog toen vaders aangifte ging doen van een heuglijk feit. En toen, je was nog net geen…

Van slaafsheid naar meesterschap is soms maar een klein verschil van inzicht. De valkuil van het slachtofferschap is bij velen aanwezig, ook bij mij, dus wil ik dat ontkrachten. Jezelf op de borst kloppen schijnt niet zo te zijn ingeburgerd, apen doen het openlijk, maar mensen moeten het vooral niet te nadrukkelijk doen. Ga ik dus niet doen. Doordat…

Ik slaap tussen mijn boeken, die ik in de loop der jaren nauwkeurig verzameld heb, veel afgeschreven bibliotheekboeken en kringloopboeken, omdat ik moet rondkomen van een minima-budget. Het is echt jaren geleden dat ik het volle pond betaalde voor een boek, ik zie de zin er niet meer van in. De boeken staren mij aan als dreigende krokodillenogen net…

Lawaai komt op mij af, een volk schreeuwt in de straten, men pikt het niet meer. Reclameblokkend vallen aanbieders over elkaar, echt, het scheelt mij honderden euro's, ik zou het gewoon moeten doen. De beeldbuis vertoont een film en pop-ups en banners doen pijn aan mijn ogen. Er wordt geschreeuwd in kookprogramma's, afgezeken in een opvoedende serie…

Nog meer hete dagen en het roer gaat om in de binnenzee van mijn oceanisch brein. Al die hitte maakt op den duur aartsluie wezens van ons, we gaan zelfs loom denken en we doen er uren over om tot handelingen over te gaan. Nu zie ik ook wel dat een ander deel van de mensheid juist heel druk gaat doen, vaak overmeesterd door de drang om seksueel te willen…

Ik heb het nageplozen, als je werkelijk goed bent in first persons shooters, dan blijkt dat Tristan een erbarmelijke schutter was, slechs 14 procent was echt raak.…

Ik heb geestelijk vele keren onder het chirurgenmes gelegen, dat was ook wel nodig, want mijn kindertijd was een emotionele veldslag, het bloed spatte alle kanten op en ik hijgde aan een stuk door vanwege de zware Tantaluskwellingen en sadistische martelgangen. Volgens mijn beste psychiater was ik naast al mijn jeugdtrauma's ook nog eens slachtoffer…

Voor je kind wil je het beste. Ik geniet als mijn zoon fluitend door het huis loopt. Mijn eigen problemen worden lichter door zijn geluk. G’d wil voor zijn kinderen ook het beste, maar zijn liefde is anders dan die van mensen. Ik zal mijn kind niet aan de schandpaal nagelen! G’d wel. Mirjam is de enige moeder op aarde die haar zoon zag sterven…