We hebben nooit veel met elkaar gesproken maar onze stilzwijgende verstandhouding stond buiten kijf. Haar forse zwarte bril maskeerde haar blinde ogen. En zo bezocht ik haar en zo bekeken we samen de vijver achter het Zorgcentrum en de helgroene hals van de eenden omdat mevrouw zo van dieren hield en tijdens de Bingo genoot mevrouw nog zozeer van het…

Het is goed toeven op het terras van Café "Anvers" op de Oude Markt in het zonnetje van mei terwijl de sonore klokken van onze Heikese Kerk een afscheids- of welkomstlied aanheffen. Ik wacht op de trouwe ex-collega van veertig jaar geleden. Ik beschouw een merkwaardig pand aan de overkant waarvan, als men dat zo kan zeggen, de etages zich "onbeschaamd…

In onze jeugdjaren legden wij eens te voet de lange weg af vanuit zuidelijke gedeelten van onze stad naar het missionarishuisje van de heilige Petrus (Peerke) Donders. Hij is vereeuwigd in het grote, antracietgrijze standbeeld aan het Wilhelminapark dat uitbeeldt hoe hij vol mededogen een hand legt op het hoofd van een van zijn Surinaamse protegés.…

Ik ben op deze kamer ondergebracht, bij de longlijders. Twee grote, kleurige plastic ballonnen, gedecoreerd met grappige en lieflijke kindergezichtjes hangen boven het bed van de man wiens longen zijn aangetast. Hij sleept rond met een merkwaardig, onhandig kastje met oplichtende lampjes dat hem meer last dan gemak bezorgt. In de avond komen zijn vrienden…

Alzheimer had toegeslagen. Ze was uit haar huis verdreven. Maar zelfs het merkwaardige artefact, een soort kunstwerk, dat ondanks alles reminiscenties opriep aan de Natuur, de Natuur die zij zozeer liefhad, het artefact dat aangebracht was in de kale gang van het Zorgcentrum waar zij verbleef, kon haar nog inspireren. De sporen en tekenen van haar…

Het is voor de heren beter en meer aangenaam te schertsen met een jonge, florissante dame dan met een oude vrouw. We ontmoetten elkaar op het bankje vóór de Copyshop en ik moest hem toegeven dat ik zeventig ben. Mijn oogleden vallen daarom ook als kleine luikjes gedeeltelijk over mijn ogen en mijn linkerbeen wil niet helemaal meer wat ik wil. Het…

De taxi was vóór komen rijden en deze had niet geschroomd het decor van mijn heilloze en desastreuze verleden, inclusief vele vervallen, desolate en mistroostig stemmende panden te passeren om tenslotte een soort "alternatief kantoorpand" te bereiken aan de Dr. Paul Janssenweg, waar de "Samenwerkende Tandartsen Zuid" gevestigd zijn. Een klein…

Hij had zijn "carrière" in de psychiatrie voltooid. Hij kende het diepgaande leed. Hij had besloten tot de zorg voor ouderen. Zijn hart was gesmeed op het aambeeld van het leven en het resoneerde met de harten van de slachtoffers en gedupeerden op dezelfde toon, met dezelfde melodie. Uiterst zorgzaam schikte hij de jas om het lichaam van de patiënt…

Ineens dook hij op uit de krochten van het gebouw waarin ik mij bevond en als het ware uit de diep verzonken krochten van het verleden, noemde hij mijn naam ("Ineke!") en stak zijn hand uit. "Meneer Van de M." repliceerde ik en de avonden doken razendsnel voor mijn geestesoog op. Avonden gevuld met en gedomineerd door mijn notuleerwerk; met het…

Op het kronkelende pad dat slingert door ons Westerpark zijn altijd wel baasjes met honden aan de wandel. En zo achtervolgde ik eens één van hen. Hij voerde een zwart-wit-gespikkelde viervoeter aan de lijn en ontmoette een andere hondenbezitter. De kennismaking was aangenaam. Vrolijk dartelden de dieren om elkaar heen en ze besnuffelden elkaar uitbundig…

Bij mijn wekelijkse bezoek aan de markt was ik telkens de kraam genaderd en gepasseerd waarop de spulletjes waren uitgestald die een oosters aandoende meneer aanprees: kleurige armbanden, grillig gevormde edelstenen, zilveren medaillons en merkwaardige, kleine glazen bolletjes. Vandaag besloot ik zo'n bolletje dat is als een dooraderd mensenhart…

Het pand, dat een lange geschiedenis kent, is prominent in onze Stationsstraat en heeft meerdere doelen gediend. Er is gedanst, vergaderd en gedineerd. Momenteel is de grote zaal van het restaurant, dat daar vandaag de dag gevestigd is, verlicht door feestelijke kroonluchters en twee jongemannen voorzien de gasten van alles wat hun hartje begeert.…

In die jaren speelden we nog veel buiten en kende iedereen iedereen in onze volkswijk. De kinderen van het gezin D. waren Yvonne, Wil en Frank. Yvonne was elegant en mooi en droeg, in tegenstelling tot mij, "flatjes". Vader werkte bij de Schouwburg en de meisjeskamer van Yvonne werd gesierd door een fraaie poster van een balletvoorstelling. Haar…

En zo ligt daar iedere acht weken dat witte kokervormige "instrument" klaar, die injectiespuit die als een worm in het hout gedreven zal worden in mijn kwetsbare, witte maar willige bovenarm. Duizenden Euro's worden zelfs besteed aan mij, aan het nietige, onderworpen, onderdanige schepsel dat ik ben. Ik ben "vaste klant" op de afdeling dagbehandeling…

Gearriveerd in de Copyshop waar mijn trouwe Michel mijn prints voor mij verzorgt, keek ik haar ineens in het danig verouderde gezicht. Ik riep haar naam bijna uit "Anke!" Ik achtte het uiterst pijnlijk en onbeschaamd haar te herinneren aan onze onheilspellende vakantie in Keulen, gedomineerd door haar borderlinestoornis. De liefde van Cor, haar…

We zijn beiden kinderen van het rampjaar 1953, dat ver terug ligt in de tijd en waarin een woeste vloed de kust van Zeeland bestormde. Toen de bomen nog net niet uitbotten in het voorseizoen van de lente van het huidige jaar vierde mijn trouwe, toegewijde vriend zijn zeventigste verjaardag. Voor de verjaardag van hem die me dierbaar werd bezorgde…

De Intercity naderde het station van Geldrop. We waren de metropool Eindhoven gepasseerd. In de verte schemerden door de ramen van de coupé de parallelle torens van de koepelkerk met hun bolronde bekroning, eens van zo dichtbij aanschouwd tijdens het ziekbed van mijn liefste moeder dat spoedig zou voeren naar de onherroepelijke dood. In Heeze wacht…

Het verdriet dat zich schuilgehouden had in duistere, verborgen uithoeken van mijn ziel, geest en gemoed brak los uit de kluisters en het bevrijdde zich en een wilde stroom van tranen baande zich een weg naar buiten, als een tomeloze, onbeteugelde rivier.... Een Cerberus bevindt zich op mijn weg, een woeste hellehond, een monsterachtig beest dat…

Een jongedame en jongeheer zijn komen aanwandelen over het smalle pad tussen onze flats, omzoomd door hagen die al wat groen toonden in de vroege lente. Eenmaal in mijn flatje toonden ze mij brede, kleurige waaiers waaruit ik de dessins mocht kiezen ten behoeve van de nieuwe inrichting van mijn woning als gevolg van de a.s. renovatie. De keuze is…

Een diversiteit van heerlijke Hollandse kazen was uitgestald op de marktkraam. Het viel me niet mee daaruit een keuze te maken maar een vriendelijke verkoper getooid met baard en sik bood me welwillend een klein stukje aan. Enkele salades en crackers werden voor de liefhebbers aangeboden op deze zonnige dag op een hoog tafeltje en velen kwamen erop…