Ik schrijf niet meer in het weekend, het mat mij af om steeds weer te moeten lezen dat mijn hartenkreet niet genoeg gedichtgehalte heeft. Opportuun arrangeer ik mijzelve steeds vaker midweeks, vermijd ik mijn gedachten in gedichten, probeer ik u te laten zwichten voor het verhaal, dat ik toch te vertellen heb. Dins-, woens- en donderdag, de dagen…

Ik werd vandaag aangehouden omdat ik geen licht op mijn fiets had. Ik zag ze al staan. Maar ik met mijn domme kop draai me ook niet om en fiets rustigjes de andere kant op. Nee hoor, dat zou ik een beetje stom vinden staan (ja hoor, tuurlijk!), dus ik fiets rustigjes in de val van de politie. Ach, wie geeft er nu zo’n leuke meid als ik een bekeuring…

Mag ik je hand vast houden? Ik kijk hem aan en lach, natuurlijk mag dat. Hij pakt mijn hand en ik voel dat zijn handen klam zijn. Mijn handen verdwijnen in die van hem. Ik kijk naar het scherm waar de film op afdraait en voel me enigszins afwezig. Ik kijk naar onze handen verstrengeld in elkaar en zo zijn mijn gedachten nu ook...verstrengeld.…

Hoeveel stations krijgt een mens in zijn leven? Eén? Twee? Veel? Stel dat je er hooguit één krijgt. Stel dat je de verkeerde trein kiest. Tja, daar word ik niet vrolijk van. Hoe zit dat eigenlijk met die treinen? En het personeel? Heb ik ze nou over het hoofd gezien? Als er personeel is, waaraan herken ik ze? Hoe kunnen ze mij helpen?…

Heerlijk, het schaatsseizoen is weer begonnen. De komende drie maanden word ik bijna ieder weekend verwend met goedgevormde heren in strakke pakken, die zich zo snel mogelijk over het ijs bewegen. Vrijdagavond zet ik me op de bank en ik kom er niet meer af voor zondagmiddag halfvijf. Mijn moeder is nog van de generatie die, met het kladblok op schoot…

Omdat mijn dochter van acht maar bleef zeuren gaf ik haar haar zin. Een lang weekend naar een huisje op de Veluwe. Van Landal GreenParks. Nou ben ik geen grote fan van de Veluwe omdat ik dat altijd associeer met bedenkelijke dominees, maar laat ik nu niet moeilijk doen. Landal Greenparks dus. Wij hebben daar een huisje getroffen dat ergens achter…

Ik zit op bed en staar uit het raam. Het is donker buiten. Gedachtes over mijn moeder gaan door me heen. Waar zou ze zijn? Is er een plek waar geesten heen gaan? Ik leun naar achter en stoot m'n hoofd..verdomme...hard sla ik tegen de muur. Niet dat de muur er wat aan kan doen maar ik voel me zo ellendig. Ik ga liggen en mijn ogen beginnen te branden…

Niets heb ik meer te hopen, niets meer te bereiken, ik, Paul, ik, de ongelukkigste der schepselen. Laat ik U mijn verhaal vertellen, ik zal U niet lang vervelen. Kijk, mijn vader was wetenschapper en mijn moeder was er al niet minder erg aan toe. Vanaf mijn prilste jeugd bekommerden zij zich hevig om mij, ja, voor mij werd een speciale kooi ingericht…

Er was eens een klein jongentje dat Thomas heette. Hij woonde bij zijn vader, zijn moeder was al jong gestorven. Maar nu was ook zijn vader de molenaar nog ziek geworden. Zijn vader dacht “Wat moet er van mijn jongen worden als ik er straks niet meer ben? Hij zal honger lijden en eenzaam zijn, ik moet hulp vragen”. Hij bad de goede god om wijsheid.…

Wat kunnen mensen toch ingewikkeld in elkaar zitten. Ik heb een lieve vriendin hoor, maar ik vind dat ze zich wel eens laat beïnvloeden door anderen. Ik had een leuke sinterklaasavond met haar en nog twee andere vrouwen. Erg gezellig en ik bedacht me dat ik alle reden had om dankbaar te zijn dat ik gevraagd was. Eén van de vrouwen kende ik al…

Alle kutdingen komen altijd in combinatie met elkaar. Het is nooit zo dat wanneer je relatie net naar de klote is, er tegen je gezegd wordt: ‘Och arme, je zult het er wel zwaar mee hebben, we kijken wel even of we wat kunnen regelen voor die tentamenweek van je…’ Nope, als het kut gaat, dan gaat het ook écht kut. Ze had ook wel kunnen weten dat het…

In mijn Gemeente wordt er nogal eens links en rechts met het huisvuil gesmeten. Ben je net gewend aan het ophalen op donderdag, wordt het weer veranderd in ophalen op maandag. En dan heb ik het alleen nog maar over groente-, fruit- en tuinafval. In van die grijze bakken. Het overige vuil wordt dan weer op woensdag opgehaald. De zin van gescheiden…

Het schijnt droevig gesteld te zijn met het respect in de trams. Roken waar het niet mag, niet op staan voor de oudere medemens, stoelen bekladden of zwartrijden. Niet dat ik het ooit heb gezien hoor, ik heb namelijk in heel mijn leven welgeteld drie keer in een tram gezeten. Het is dus maar van horen zeggen. Wat ik echter nog nooit heb horen zeggen…

Over wie mijn beste vriend is kan ik, Lydia, kort zijn: dat is de Inspecteur der Directe Belastingen! Steeds als ik uitgeput ben van bijvoorbeeld het schrijven van verhaaltjes voor jullie en een heerlijk rustig weekeinde tegemoet wil gaan, schrijft hij mij een liefdesbrief, gestoken in een paarse envelop. Zodat ik die vooral niet over het hoofd…

Freek schoof omslachtig het kussen onder zijn zitvlak in een andere positie. Na ruim twee uur op het houten bankje zonder ruggensteun van de linker tribune werd hij al behoorlijk stijf in zijn ledematen. ,,Ons manneke is er weer niet’’, zei zijn vrouw Annie vlak bij zijn oor, terwijl het applaus van het talrijke publiek langzaam wegebde. Freek keek…

Even een bezem kopen. Een gewone straatbezem. Dat moet toch niet zo moeilijk zijn, dus loop ik een winkel voor huishoudelijke artikelen binnen op zoek naar de afdeling bezems. Ergens in een hoekje, tussen de bloempotten, zie ik een paar bezems staan. Ze zijn zelfs in de reclame: van Euro 3,79 nu voor 3,76. Drie centen goedkoper. Daar kun je mee thuis…

Wekenlang in de lengte op één, werd ik gekraakt in de hoogte door Sinterklaas. Jawel! de Wolf in schaapskleren, die het voor de oplettenden onder ons, zelfs bracht tot het journaal. Bedankt! En dat terwijl de zoekenden in de rijmwoestijn met zevenduizenden tegelijk werden afgescheept met een fata morgana. Toegegeven, van de 'krakers' zal er ook hooguit…

Zomaar scheurde de aarde open, zomaar op een dinsdagmorgen in mei. De stad baadde in een brutale voorjaarszon. De eerste ontluikende bloemen glimlachten voorzichtig naar het verse gras. Dan gerommel, het geluid van een uitéénscheurende aardkorst. Gebouwen zakten als kaartenhuizen ineen. Voertuigen, hoe groot ook, verdwenen in het niets. Autosnelwegen…

Mensen blijven vreemde wezens. Diep in hun hart erkennen zij liefde en ook het verlangen in die liefde, zal nooit verloren gaan. Toch blijft een mens maar dwalen in die donkere duisternis. Hij blijft op zoek naar de perfectie die ontbreekt. Gegroet bent u die lief heeft en blind is degene die niet ziet, dat liefde iets speciaals is. Zij gaat perfectie…

Er staat een mevrouw voor het bankgebouw. Een mevrouw van een jaar of tachtig, schat ik. Een beetje kippig over haar brilletje glurend zoekt ze naar de geldautomaat. Die is er niet. Gister was hij er nog wel. Keurig opgehangen naast de ingang hing hij te wachten op zijn klanten. Een beetje radeloos nu kijkt ze om zich heen. Uiteindelijk blijft haar…