Het bewogen leven van Jozef, een roestige spijker te Schuur Reeds lang vertoeft Jozef in het tehuis voor oude spijkers, Roest Rust te Schuur nabij Het Zagen-complex. Hij is daar flink in de vergetelheid geraakt. Hij wordt ook wel Jozef de Kromme genoemd daar hij na een misslag van een timmerman gekromd verder door het leven moest. Hij werd afgekeurd…

Zojuist lees ik dat het Zondagskind van de Nederlandse Schaaksport Commentator was op de finaledag van het Nederlands kampioenschap. Loek van Wely werd voor de zesde maal op rij kampioen. Proficiat, zeg ik dan. Wat zegt echter het Zondagskind, inmiddels toch een dikke vijftiger? "Je weet het natuurlijk nooit maar ik denk dat ik toch wel zes punten…

Nadat hij de deur had dichtgesmeten durfde ik me een kwartier lang niet te verroeren. Bang dat hij terug zou komen. Na dat kwartier sloop ik naar de deur en luisterde met mijn oor of ik iets kon horen. Ik hoorde gelukkig niets. Moedeloos liep ik de kamer weer binnen en zonk neer op een stoel. Ik begon met schoonmaken maar had niet eens het juiste…

Eens was de ruimte leeg. Dat dachten wij althans, maar er was wel degelijk iets. Dit waren heel veel verspreid hangende energiedeeltjes die zich steeds meer verdichtten en een soort cluster werd. Na miljarden en miljarden jaren ontstond het moment waarop die deeltjes elkaar gingen waar- nemen. Dit was de eerste fase van de denkende God. Dit leidde…

De lange dagen zijn bijna voorbij. Alles keert stilaan terug op zijn retour. Nog even wachten op de mooie bladverkleuringen van bomen en struiken, op de geur van humus in het bos en op de laatste maaibeurt van het gazon. De zomerbloeiers staan volop in zaad. Bloemen doen ze allang niet meer. Niet meer nodig, want de bevruchting is voltooid. Alle…

Iedereen heeft wel een afwijking, ook ik. Ik lik namelijk graag oren uit. ‘Jakkes,’ zie ik u in gedachten al lezen. En daar zit hem nu net het probleem. Is het namelijk pervers? Ik vind van niet. Is het dan een fetisj? Ook dat niet, want ik word er niet opgewonden van; althans niet in de zin van. Doe ik het dagelijks? Natuurlijk niet. Een overdosis…

Een ijzersteen boort zich door de dampkring. Afgeremd en heet in zijn vrije val, verdampt hij laag na laag. De buitenkant smelt en stolt tot korst. Wat rest slaat de krater. De grootste brok wordt vuurpijl. Hij verklapt de geheimen van zijn moederland, hoe hij wentelt, gespiest op een denkbeeldige as, hoe hij drijft in een gordel van puin, ergens…

Dan ben ik moe van het luisteren naar woorden ontsproten uit ongenuanceerd denken Woorden vanuit gedachten die waarheid tot werkelijkheid maken Dan ben ik moe van het aanhoren van kreten binnen de werkelijkheid van het bestaan Soms word ik moedeloos Dan word ik moedeloos van mensen die tegen-beter-weten-in vasthouden aan hun waarheden Leugens…

Eric was een jongen van 6 jaar en wilde dolgraag een huisdier. Al zijn vriendjes op school hadden er een. Sommigen hadden zelfs een hond. Dit zou zijn moeder nooit goed vinden. Hij wilde er ook bij horen en op school kunnen vertellen over zijn huisdier. Zijn oom ging wel eens op eendenjacht. Dat gebeurde een maal per jaar als er teveel eenden waren…

nimmer zag ik zo de maskers vallen in een klucht, ongeschreven, waar de ware mens niet voor zijn eigen bevalling vlucht Dit is wel een heel vrije en oppervlakkige vertaling van Prof. Dr. Janus Hortus Botanicus te Praag. Deze tekst komt uit het Zuid-Goenureusisch; ik geef u hier de letterlijke tekst zodat we er later geen misverstanden…

Kyra is mijn naam. Ik kom uit Turkije. Uit de plaats Kusadasi. En heb ooit het moslim-geloof gediend. Dromen zijn meestal zoet. Maar mijn dromen waren niet zoet. Ze waren als hete kolen. Hete kolen waaraan ik me velen malen heb gebrand. Op de 15e verdieping van een oud flatgebouw woonde ik als 18-jarig meisje met een 27-jarige man. Ook een Turk…

De zomerzon is een ontremmer van de eerste orde. Kijk naar de kleding van dames en heren jongens. Eigenlijk vaak onthutsend onthullend. Vaak denk ik 'ze zijn te bloot.' Niet vanuit moreel oogpunt. Meer vanuit (zelf?)bescherming. Neem nu de ogen vol onschuld die ik tegenkom bij jonge deernkes wandelend fietsend op de straat. Kijk ik ze in de ogen…

Wat er nooit was, valt niet te missen! Een waarheid die er zijn mag en voor wie in ‘weelde’ leeft gaat die stelling ook nog op. Je leeft goed, niets tekort en familiaal zit alles op rozen. Gewoon, het voelt prima en verlangt dan ook geen ‘extraatjes’. Je hebt geen rijkdom, hoeft ook niet! In het zorgeloze waarmee je door dit leven raast, is dat geen…

Lieveheersbeestjes zijn van die schattige kleine kevertjes en tevens het symbool van zinloos geweld. Laatst heb ik er eentje onder een microscoop bekeken, terwijl hij net op dat moment een bladluis aan het verpulveren was. Mijn conclusie was toen snel getrokken. ZINVOL GEWELD BESTAAT!…

Ik kijk naar u..u leest dit en probeert te ontdekken, Wordt dit iets of niets, lees ik door of raak ik al verveeld. Het gaat over "U". Dus u bent er ineens helemaal bij. Wat gaat Dreyfsandt zeggen, hoe kan hij weten waar ik(u) dus mee bezig ben. Ik zal het u zeggen, u leest, en ga ik vertellen van wat ik van u vind. Er gaat door u hoofd, wat…

Joke was al vroeg op. Niemand van de grote mensen was nog wakker, zelfs tante Betsie nog niet. Zij en oom Henk logeerden bij hen. Joke vond het maar niks. Tante Betsie was zo druk altijd, en nu nog meer dan anders. 't Was of ze steeds om ma heenfladderde. Joke giechelde; tante Betsie was toch geen vogel? Ze zat in de keuken, pakte haar melkkroesje…

Den Haag 7-9-2005 Aan de directie van het School A Alex Alexander Beste Alex, De gebeurtenissen van vorig schooljaar hebben ertoe geleid dat het School A Hugo de toegang tot het examenjaar heeft ontzegd. Vorig jaar hebben wij hierover veel contact gehad, en ik heb je een mail gestuurd waarin ik aangegeven heb dit zeer te betreuren (…

Zie je daar.. dat meisje ineengedoken in het gras? Ze huilde en de wolken deden met haar mee. Spelend met de grassprietjes en een spin bedenkt ze hoe het zou zijn als ze zich kon verschuilen in het groen. Ze volgt het spinnetje bij haar voet dat zich een weg door het gras baant. Een spin die door de meeste mensen eng gevonden wordt, maar eigenlijk…

Lieve dames en heren, ik stoor mij steeds vaker aan het obligate gedoe op deze site, politiek gezegd dichten jullie steeds netter, en daardoor komt de klad er in. Waarom schrijven in andermans/andermens verwachting, terwijl je eigenlijk wilt shockeren of hopeloos kwetsbaar zijn, reacties ontlokken door strofen van geluk en pijn. Deze site zou een uitdaging…

De stad nestelt zich rond zeven heuvels. Ergens in zijn holte zetelt de macht. De brede stroom kronkelt, weg van de gewijde bron, opborrelend uit een kleine vallei. Ze slijpt het dal met het geduld van de druppel die de steen uitholt. Ik vlucht voor de spits, een steile klim langs de trap die de flank bedwingt. Elke trede is een uitkijkpost voor…