Alle inzendingen van an Terlouw

Glurend door de reclamefolders zie ik dat Paracetamol in de aanbieding is, voor het lollige prijsje van €0.99 per 50 stuks, kijk dat scheelt €0.10 per doosje en dat is altijd leuk, dus na de andere boodschappen gedaan te hebben, loop ik het Kruidvat in. Bij de kassa rekken vol van die doosjes dus ik pak er 5. Kom bij de kassa en de dame slaat aan op…

Maandagmorgen, ik mag weer op controle naar het ziekenhuis na vorige week in de pletmachine gezeten te hebben, een kwartier voor de oorspronkelijke afspraak meld ik me en mag in de wachtkamer gaan zitten. Zie een aantal bekenden, maak een praatje, ja je leest het goed, maakt een praatje ook met de mensen in de wachtkamer natuurlijk want mensen zijn…

Het verbijstert me, dat veel mannen afhaken in een relatie wanneer een vrouw ziek wordt, of eigenlijk formuleer ik dit verkeerd: als een vrouw de diagnose borstkanker krijgt, dan zijn er nogal wat stoere mannen die de pleitvaart nemen. Tot mijn verbazing hoorde ik afgelopen week van een aantal dames dat dit hun overkwam en dat is pas goor! Daar…

En zo komt er weer een medicijn bij, iets waar ik niet erg blij van wordt, zeker niet wanneer de bijsluiter gelezen wordt, huiverig wordt je hiervan echt waar immers slikte ik ooit een antibiotica die me bijna het leven koste en die nu rood oplicht in alle computers van huisartsen, ziekenhuizen en apothekers. Levensgevaarlijk spul dus. Of ik zit te…

Gaan we morgen boodschappen doen vraagt eega gisteravond en ik zeg jazeker, tussen de buien door die ons beloofd zijn door de weervrouw. Of het nou Piet of Jan is, ze zitten er steevast naast, maar dit terzijde. Ook de buienradar zit zelden goed, want vanmorgen kijk ik op twee manieren, de plaatselijke en de landelijke radar, waarbij ik toch echt constateer…

Oh hemel, na ( zo lijkt het dan toch) een hele lange tijd, al in de vorige eeuw begonnen zelfs, gaat onze hoofdredacteur stoppen, met www.nederlands.nl. Is het terecht, ja dat denk ik wel, want ook onze Johan wordt er niet jonger op, bereikt een fantastische leeftijd en natuurlijk zouden we allemaal ( ik zeker) willen dat hij er nooit mee stopte…

Ze komt om te helpen, gewoon als meer mensen, stelt zich voor en ik begin een soort gesprek van: hoe lang werk je al, kortom een huis- tuin en nee, geen keukengesprek maar een gesprek waar, hoe langer ze aan het woord is, mijn haren in m’n nek overeind gaan staan. Onder het kopje koffie horen we een horrorverhaal wat maar liefst meer dan dertig jaar…

Gelukkig nieuwjaar? Dit jaar is nog vers, nog knapperig nog onbespoten, dit jaar is brandnieuw! Brand is er wel uitgebroken, in huizen en een apenverblijf, alle dieren kwamen om. Dit jaar begon vannacht heel onverdroten, met lichtflitsen en veel geknal, dit jaar is slechts een aantal uren jong, toch: valt er al genoeg te zeggen over…

We zitten nog even in het “oude” jaar, 2019, wat gebeurde er ongelofelijk veel dit jaar, geweldige leuke en ontroerende dingen, maar ook keiharde nare moordlustige acties die het nieuws haalden op een haast krankzinnige manier. De meest recente is die van de jonge knul die een dag na zijn 16 jarige verjaardag overleed aan de gevolgen van een steekpartij…

Wijzend met haar kleine vingertje zei de kleine meid, kijk daar woon ik en beiden lopen het tuinpaadje op, ze schuift haar handje in die van Nancy en die klopt aan de deur. Even gebeurt er niks dan: kleppert Mieneke met de brievenbus en gaat vlak erna de deur open. Vader staat in de deuropening en kijkt op de twee neer, zegt tegen Mieneke, je bent snel…

Afgaande op wat vader had gezegd: je komt niet zonder geld thuis, sjokte het kind van net vijf jaar de straat uit, de smalle schoudertjes schokten onder het enorme begrip dat ze echt vandaag met geld moest thuiskomen. Maar hoe, maar wat en waarmee? Ze wist het niet en de wanhoop maakte zich dusdanig meester van het kind dat ze stopte en leunde tegen…

Kijkend naar buiten waar het de laatste tien minuten allengs donkerder wordt, kun je wachten op een bui van ongekende omvang.... net geschreven vallen met een bloedgang de eerste druppels eh, nee de stralen naar beneden, geen zonnestralen, die hadden we vanmorgen! Het is nog eventjes herfst, al dacht ik afgelopen week heel even dat de winter haar…

Snel de trappen aflopend richting de winkels om snel te halen waarvoor ik op pad ging, liep ik naar mijn auto en reed naar huis, waar ik werd ontvangen door een ongeduldige echtgenoot: waar bleef je nou, ik dacht even dat je weer stond te praten met deze en gene...ik zei hem, ga even mee naar de keuken dan vertel ik je een heel bijzonder verhaal.…

Het was van zijn gezichtje af te lezen, een groezelig snoetje met strepen rond zijn mondje, alsof een wasbeurt een paar weken waren overgeslagen. Zijn haartjes stonden stijf van het ongewassen gebeuren en wanneer je blik naar beneden dwaalde, zag je aan zijn haveloze spullen dat het jochie het bar slecht had. Zo kun je geen toneelspel spelen in elk…

Tot mijn verbijstering haalt de belastingdienst wederom het nieuws, neen, dit maal niet vanwege al die ouders die te grazen zijn genomen door deze dienst, maar onze premier haalt negatief het nieuws. Wat is het geval? Wel Mark rijdt in een auto van onze belastingcenten, oh dat begrijp ik nog wel (een beetje dan) en daar waar we hem soms op de fiets…

Staande bij de kassa, luister ik naar twee gesprekken van klanten, de dame voor me is aan de beurt en legt haar spullen op de toonbank. ‘ Ik ga ook pinnen hoor, zegt ze’ waarop de dame aan de kassa zegt: dat is prima. Na te hebben afgerekend, ben ik aan de beurt en zeg: ik betaal contant, de dame kijkt me aan en zegt: dat is prima. Natuurlijk…

Langzaamaan wandelen we in een traag tempo naar het einde van het jaar, Sint net achter de rug, die is weer naar Spanje om volgend jaar weer zijn entree te maken per boot, trein of fiets, hoe dan ook, hij komt dat is zeker! De Kerstspullen kunnen weer worden uitgestald, dat is hier net zo. Al die lieve lampjes, ( jaja, ik let op het stroomverbruik)…

En zo vertelde het nieuws, nou ja, de nieuwslezer natuurlijk dat ook onze buren met de tractoren de snelweg terroriseren, op weg- en inmiddels aangekomen in Parijs! Ze hopen op een gesprek met de Franse president en weet je, die zou zomaar even buiten kunnen komen, immers is die man een echte tractorman, niet te vergelijken met Spider- of Superman natuurlijk…

Hoe gewoon kan een dag zijn, doodgewoon, of simpelweg gewoon? De onze zit vol met ongewone acties want: waar het verhaal tien dagen geleden al begon om door te geven dat ik ‘mijn’ zalf nodig had moest ik afgelopen donderdag wederom bellen, waar of die bleef? Samen met een doosje medicijnen zou het vrijdag gebracht worden, al wat er kwam, geen bezorger…

Ach wij Nederlanders sparen graag, zegeltjes die gratis worden gegeven en waar je een ander dan weer blij mee maakt, want niet alles blijft in huize T natuurlijk, maar vanmorgen na het lezen van de appie- folder, kwam ik erachter dat “onze” koffie een half pond €0.99 was en dat is natuurlijk best een hele leuke aanbieding, al was het een half…

Maar hoe leg je nou uit, in deel vier, hoe je de week hebt doorgebracht, hoe leg je uit dat er zo ongekend veel mensen die dat extra gen hebben dat er geen moment geweest is dat je jezelf hoefde te vervelen, dat er vanzelf allerlei emoties een rol gespeeld hebben, hoe leg je in vredesnaam uit aan iemand die dit nog nooit heeft meegemaakt hoe de week…

Maandagmorgen gaat de bel, ik haal de hoorn van de intercom en vraag de man die voor het schermpje staat, wat of hij wil? Ik kom voor de open dag, zegt hij? Mijn antwoord is meteen een vraag: welke open dag bedoel je? zegt hij, voor uw huis! Ik zeg hem dat hij verkeerd is geïnformeerd zeg gedag en leg de hoorn er weer op! Wel ben ik slim genoeg…

Elke dag even een telefoontje naar huis, manlief wilde graag weten hoe het was en ik wilde ook zijn stem wel even horen, in ieder gesprek steevast: oh ik mis je zo....de eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat we op die geweldige trip geen kans kregen iets te missen! Heel erg natuurlijk maar daarom ben ik ook eerlijk! Wanneer het schip bij een stad…

Als ik ‘s avonds in mijn hut kom, ligt daar een cadeautje op bed, een globe en een allerliefst engeltje, gestopt in een hutkoffertje, helemaal geweldig en ik ben er dan ook heel blij mee, eveneens lag er een magazine, schitterend in al haar glorie, wat we die week konden verwachten. Dat was veel, heel veel. Om 1 uur gingen we aan tafel, 45 dames…

Net een halve dag weer thuis ga ik een week proberen neer te zetten, die ongetwijfeld diverse bladzijden zal beslaan want wat mij afgelopen week overkwam, is te bizar voor woorden. Ik was door een dierbare vriendin opgegeven om een weekje kosteloos met de Prins Willem Alexanderboot mee te gaan varen op de Nederlandse wateren. Vorige week zondag was…

Zo word ik geconfronteerd met een kennisje dat gaat verhuizen en wat is er vervelender dan je hele leven in te moeten pakken, alles door je vingers te laten gaan, in dozen te stoppen ect.ect. Het opzeggen van haar huurwoning is natuurlijk geen probleem, immers zijn er vele wachtenden op de lijst van mensen die een woning willen, zo ook in dit geval.…

Je zou denken dat ik zo langzaamaan wel weet hoe alle onderzoeken in een ziekenhuis in elkaar steken, maar neen, ik maakte vandaag de kapitale blunder door iets gedelete te hebben, wat de lachlust van het personeel opwekte. Wat is het geval, wel: na afgelopen vrijdag een foto te hebben laten maken, vond de arts, gezien mijn voorgeschiedenis het tevens…

Ze zochten het ‘ beloofde land’, kwamen er ook aan, bijna veertig mensen op tv zie je de vrachtwagen staan, volgeladen met een lugubere lading. Een lading die mensonterend te noemen is, een lading die zijn weerga niet kent. We ge- en herdenken dat de zinloze oorlogen zoveel jaren geleden achter de rug waren. We vieren dat het maar liefst 75 jaar terug…

Twee verschillende vrouwen, twee verschillende ziekenhuizen, of nee eigenlijk drie ziekenhuizen want vrouw twee heeft een second opinion gevraagd en gekregen, waar dit over gaat, nou dat leg ik wel even uit, want mijn oren klapperden ervan en dat zegt genoeg denk ik zo. Vrouw 1, we noemen haar even Tessa, ( gefingeerde naam) gaat met knieklachten…

Het is de maand van de borstkanker, waarom het nou precies de maand is waar we ook nog dat extra uur hebben, geen idee, waarom het nou juist de maand is dat de blaadjes van de bomen vallen, nog minder een idee, maar dat het lijkt alsof alle meldingen over borst- en andere kankersoorten nu met enorme hoeveelheden binnen komen, snap ik niet. Oh zelf…