Aan de vooravond van mijn meest geliefde seizoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
337 De grote hitte is verdwenen, overgedreven en meer gematigde temperaturen kondigen aan dat september op handen is; ondanks alles mijn meest geliefde maand....
Vroeger slepen wij de potloden als de school weer begon en dan legde de zuster de handwerkspullen klaar op de ouderwetse banken; de lappen en het kleurige garen en voor ieder meisje een naald…
Het intelligente telefoontje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 Mijn mobiel geeft een seintje, appje komt binnen: mamma? Mijn mobiel is gevallen dit is mijn nieuwe nummer....boing! Ineens ben ik ook 1 van die mensen, ik bel dochter en vraag: waar is jouw mobiel gevallen dan! Nee zegt ze, die is niet gevallen, kreeg je een berichtje? Jazeker en we besluiten samen de persoon in kwestie even aan de lijn te houden,…
Herinneringen aan mijn geliefde kindertijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
319 In die tijd van mijn onschuld, die tijd van mijn kinderjaren, toen de volwassenheid mij nog niet overweldigd had, toen ik "Tacitus en Wolkers nog niet kende" zette mijn moeder mijn geliefde poppen in een kring in de fauteuil en ze kregen allemaal een kleurige strik om...
En zo treden mij de vage en vluchtige herinneringen aan mijn dierbare speelgoed…
Als een schim op de achtergrond?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
299 De lange, lange jaren zijn voorbijgegaan, voorbijgegleden en wederwaardigheden, ziekten, ongelukken en rampspoed zijn over ons gekomen maar Hij was er altijd, geruisloos, stilzwijgend, op de achtergrond; in de inrichting; onze broer Matthias....
En nog gisteren greep hij mijn hand; nog gisteren bracht ik hem zijn chocolade; nog gisteren kleurde hij…
De "Vriendendienst Tilburg";een farce en een schijnvertoning?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
322 Het woord "vriend", een "edel" woord dat bedoeld schijnt te zijn om een zuivere, hoogstaande doelstelling te omschrijven, mag niet meer gebruikt worden om de praktijken van de "Vriendendienst Tilburg" aan te duiden.
Aan de toch al arme en gedepraveerde psychiatrische "cliënten" worden "onechte vrienden" aangeboden die het predikaat "vriend…
Marteling en bevrijding?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
350 De hitte die is als een kwelling van lichaam en geest striemde en geselde de wereld tot het weldadige, verlossende onweer koelte en bevrijding bracht...
Niettemin had mijn trouwe ventilator met zijn wentelwiek voortdurend koelte in mijn richting geblazen....
Tenslotte echter bogen de takken van het geboomte aan mijn venster zich lijdzaam en gewillig…
Als een gave van een onbekende......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
417 Ik heb mevrouw weergezien toen de zomerdag weldadig, als een gave van een onbekende, de wereld verwende en we ontmoetten elkaar bij "Villa Pastorie" waar witte ganzen zich amuseerden in het zwarte water van het Wilhelminakanaal en waar de stoere, sterke brugwachter. Een "he-man" van formaat, het niet moe werd telkens weer de oude draaibrug die de…
"Welcome to the "Hotel St.Elisabeth" (vervolg)
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
309 Vanuit de wachtkamer van de "Polikliniek Chirurgie" heeft men onbeperkt uitzicht op openschuivende deuren die toegang bieden tot de zaal waarin de patiënten zijn ondergebracht.
Het wachten duurde lang en ik wierp mijn blikken op een mevrouw naast mij, gekleed in een zomerjurk met panter-print, ongetwijfeld door de zon gebruinde benen en in de slippers…
Weerzien met mijn dierbare geboortestad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
321 Mijn beste vriendin droeg een luchtige, frivole zomerpantalon en samen wandelden we naar het terrasje. Ik zag na alle consternatie mijn dierbare Tilburg weer: kringloopwinkel "Portagora", brandpunt van mijn vele voorgaande bezoeken en de zaak waar in de etalage geadverteerd wordt met Tilburgse wijnen; tevens het gigantische gebouw van ons stadhuis…
AUGUSTUSTROTS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
407 Haiku
Een zucht treft de hei;
licht zoemend en geurend deint
het honingpurper.
Prozatekst
Onder een bewolkte hemel ligt het heideveld, dat licht beroerd wordt door een zwakke wind.
De donkerpaarse struikjes wiegen zacht heen en weer. Daardoor zullen de honing zoekende bijen hun verlangde buit des te sterker ruiken. Aangenaam klinkt dat…
Een onrustbarend panorama.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
319 Altijd had mevrouw me, kennelijk omhuld door stilzwijgende melancholische sentimenten, aan zitten staren tijdens de vergaderingen, maar nooit en te nimmer had ik de diepte van de beerput waarin zij gezonken was, het onmenselijke panorama van haar geestes- en gevoelsleven kunnen beseffen of peilen tot het bericht kwam dat zij niet meer te midden van…
De slappe armpjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
286 Vroeger zegt eega, toen had ik van die spierbundels, van die stoere armen en ik knik jazeker dat klopt!
Het was een gespierde kerel echt eentje waar je beter kersen mee kon eten dan ruzie zoeken want de kracht in zijn handen en armen logen er niet om,
vroeger dus...inmiddels zijn we een aantal decennia verder en natuurlijk ook ouder.
Als hij…
Als een ondoordringbaar scherm?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
297 Zo bewegen zij zich voor mijn ogen: als onherkenbare dansers, als figuranten in een spookvoorstelling: mijn beschermelingen. Wat er omgaat in de diepe, geheimzinnige krochten van hun innerlijk blijft mij voorgoed onbekend.
In de onpeilbare diepten van het geestes- en gemoedsleven van mijn medemensen hengel ik als een onbekwame, ondeskundige visser…
"Onzen Rich"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
266 Hij was haar zoon, haar zozeer geliefde zoon, die ze de naam "Richard" had meegegeven en gedurende lange jaren waren moeder en zoon onze buren in de arbeiderswijk maar het moet gezegd worden dat "onzen Rich" wel rijkelijk excentriek was.
Altijd zal ik me de poppenkastvoorstellingen blijven herinneren die hij gaf voor alle kinderen uit de buurt…
INSPIRATIE(de juiste bril)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
420 Waar haal jij steeds die inspiratie vandaan
vraagt een bezoeker die een boekje afneemt.
Nou gewoon dat vind je overal, bij de ALDI, POIESZ, HEMA vaak bij je partner, familie, bij buren, bij dorpsgenoten, in boeken, in gedichten, in de natuur.
Inspiratie hangt in de lucht is overal om je heen – alleen je moet het wel zien , herkennen, voelen en zo…
De grootste afschuw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
363 De eenzaamheid waardoor ook haar ongelukkige jeugd getekend was, vervulde haar dermate met afschuw en weerzin, dat zij zelfs de dodelijke ziekte prefereerde boven een leven zonder haar echtgenoot....
In het algemeen vormt de eenzaamheid de meest duivelse en helse kwelling waarvoor de mensheid in dodelijke angst wegvlucht; de kwaal aller kwalen, de…
Herinneringen als uit een voorhistorische tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
280 Vandaag de dag is Recreatiepark "Beekse Bergen" goed geoutilleerd en voorzien van de gehele accommodatie die het economisch rendabel en uiterst aantrekkelijk voor de vele bezoekers doet zijn. De velden in het "Safaripark" evenaren een tropische savanne, alsof de evenaar op wonderbaarlijke wijze verplaatst is naar onze provincie.
In een ver verleden…
Why did you do it; why did you do that thing to me?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
489 In mijn kamer getuigen nog altijd de cadeaus die je me eens, in lang-vergeten tijd schonk; de gordijnen die je voor me naaide en de grote foto van het Wilhelminakanaal met op de voorgrond de boot met kringelende rookpluimen uit de schoorsteen van onze tweeëntwintigjarige vriendschap die je plotseling wenste te verbreken door het verwijt van mijn zogenaamde…
De verschrikking van de kale rotsen......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
286 In die tijd hingen de leerkrachten op mijn lagere school, die gevestigd was in het lage gebouw uit Zweeds hout waar de planken als de schubben van een vis overheen lagen, die feeërieke en romantisch aandoende wandplaten voor de klas en de Bijbelverhalen circuleerden, zoöok de geschiedenis van de Zondvloed en de Ark van Noach, die zeer tot de verbeelding…
Mütterlein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 Je portret in grijstinten staart me als het ware aan vanaf de wand alsof je mond ieder moment zou kunnen gaan bewegen in een gesprek en je woorden tot me zou kunnen richten; alsof je je handen nog een keer uit zou kunnen strekken; je blauw-dooraderde handen die mij eens hebben gestreeld....
Maar je kijkt als het ware mijn kamer in met nietsziende…