Al jaren zijn we aangewezen op thuiszorg, niet omdat we niet willen, maar domweg omdat we ons huis niet meer zelf kunnen bijhouden. Niks mis mee natuurlijk maar de laatste jaren zijn er nogal wat regels gekomen die het er voor een cliënt (want zo worden we genoemd natuurlijk) niet echt makkelijker en duidelijker maken. De grote diversiteit van…

......en dan zie ik die gele auto de straat uitrijden en verdwijnen om de hoek; verdwijnen in de verte en dan zou ik willen schreeuwen: "Ga niet naar Freiburg!", dodelijk bevreesd als ik ben voor wat er op die Autobahn zoal kan gebeuren..... Maar het geruststellende telefoontje volgt snel: "Het is hier als in de verhalen over Heidi: rode geraniums…

De paus sprak in zijn kersttoespraak: dat kerst gegijzeld moet worden, want kerst, is kerst niet meer. Hij sprak over matigen, want: kerst is kerst niet meer. Hij sprak over het feit dat: alles op de twee kerstdagen over materialisme gaat. Het ware kerstgevoel, dat ligt op straat! De paus zegt: gijzel de kerst, maar wanneer de paus al zoiets zegt,…

De weg die vanaf het station van Oisterwijk naar Café-Restaurant "Het Stokske" leidt is kronkelig, maar niet zo lang en voert langs de villa's van de welgedanen, omgeven door fraaie, frisgroene plantsoenen en via mulle zandpaden, bezaaid met dennenappels, die af en toe vista's openen op een van de dertien vennen, met een enkele waterlelie, drijvend…

Als het al zomer is in mei ben ik doorgaans goedgehumeurd. Vlak naast de bushalte van lijn zes aan de Spoorlaan waren die dag heren van een aannemingsbedrijf een kuil aan het graven en met merkwaardige, vibrerende instrumenten de donkerbruine aarde aan het bewerken. Besluitend tot een practical joke vroeg ik hen: "Bent u mijn graf al aan het graven…

In Friesland is een zeearend gedood. Zij is met een schot hagel (was het maar hagelslag!) door de borst, door de longen vermoord. Ze was slechts twee jaar en in uitstekende staat. Het is heel bijzonder dat er zeearenden in ons land broeden en bivakkeren, maar daar was de moordenaar niet van op de hoogte, schijnt het. Hij zag bevooroordelend enkel een…

Men had hem "Eelco" genoemd, maar was zijn naam ooit op tedere en liefdevolle wijze uitgesproken? Dit valt te betwijfelen want hij haatte zijn leven en kon het niet liefhebben. Zijn allerlaatste ultrakorte blog op zijn website getuigt van extreem cynisme over alles wat het leven, de werkelijkheid en de wereld anderen wèl schijnen te bieden maar hem…

Hij liep al jaar en dag, door de straten van de stad, kreeg dan hier, dan daar wat toegestopt. Een echt onderkomen had ie niet, hij sliep waar plaats was. Soms in het park, soms onder de brug, men liet hem met rust. Soms nam hij een douche in het gebouw van het Leger, soms in de daklozenopvang. Vaak kreeg hij wat schone kleding, want wat hij droeg,…

Zoals te doen gebruikelijk heb ik mijn zinloze, doelloze zwerftocht langs de etalages aan de Schouwburgpromenade, die mij niets zeggen en nooit iets te bieden hebben en waarin de koopwaar mij aanstaart en aangrijnst op zinloze, walgelijk aandoende, afschuwwekkende wijze, weer eens afgelegd, toen mijn oog viel op een lieflijke pop met een wit mutsje…

Ook ik bevond me te midden van de menigte, te midden van het schaarse maar enthousiaste publiek dat, veelal gewapend met paraplu's, de gebeurtenissen afwachtte op de regenachtige avond van de 15e juni jl., aan de vooravond van het grote Festival Mundial; de gebeurtenissen die dienden om dit evenement in te luiden. Ik was naar "De Heuvel" gegaan…

En weer kust de zon de zee, afscheid van de dageraad. Ik struin strand, zand geselt mijn gestel, de storm waait enorm in verduisterend gewolkte. Ik zoek beschutting. Deinend de duinen, ze dragen helm voor deze schelm.…

De dagen zijn aanmerkelijk korter dan de nachten en op zich is dat niet raar natuurlijk, want of men nou praat over een meteorologische zomer of winter, het zal bij mij gewoon 21 juni zomer worden en 21 december winter. Maar dat gaat er bij de mensen die ervoor geleerd hebben niet meer in, dus tegen de tijd dat onze groep mensen het tijdelijke voor…

De veertiende november is een mistige, nevelige zondag; de eerste mist van het seizoen overvalt ons en de bomen zijn plotseling kaal, na weken van een "Indian Summer", een onverwachte, stralende nazomer die ons nog geschonken werd. De BoodSchappenPlusBus heeft ons op die dag meegenomen naar een klein, stemmig pleintje, het Dessinateurplein dat…

Vandaag staat er net na het nieuws een documentaire op tv aan, manlief kijkt met interesse, da's uniek want: we houden niet van voetbal ehh, we houden niet van voetbal in deze eeuw moet ik meteen corrigeren, want voetbal in deze eeuw staat in schril contrast met voetbal in de tijd dat er nog zwart-wit televisie was. Een fenomeen vult het scherm,…

Lange tijd was er een mengelmoes van verkrotte panden; een merkwaardig samenraapsel, een aaneenschakeling van bouwsels die daar "hun tijd stonden uit te dienen" tot het tijdstip van hun sloop onherroepelijk aan zou breken te bewonderen dan wel te verafschuwen aan de Spoorlaan in Tilburg, tegenover de monumentale, hoog oprijzende gebouwen van bruine…

De huizen van de Chopinstraat liggen als het ware in een vallei, in een diepte en een eindje van het zwarte, rimpelende water van het Wilhelminakanaal af. Een straatweg die evenwijdig loopt aan het kanaal, omzoomd door hoge rietpluimen die wapperen, waaien en wuiven in een licht briesje, voert daarheen en zo mocht ik op een winterse dag het huis terugzien…

Er was een nieuwe dag aangebroken; eigenlijk - na al het leed - buiten mijn verwachting; een zomerdag en het licht speelde frivool over de wereld en wierp er schaduw en licht in een warrelend, wervelend patroon overheen. Ik had plaats voor haar gemaakt op het bankje bij de halte van lijn zes en ons gesprek kwam op de kermisattractie die in de verte…

Al zolang als zij ziek is, eigenlijk al zolang ik haar ken, maar zeker de laatste twee jaar heeft ze meer in het ziekenhuis gelegen dan dat ze thuis was. Gekoppeld aan de zuurstof want ze heeft copd. Een paar letters, een wereld aan ellende. Vooral het laatste jaar is dramatisch: een infectie op haar longen zorgt ervoor dat ze weer moet worden opgenomen…

Struinend over de velden, al slootje springend, over en onder het prikkeldraad klimmend, de beide poten in de modderige klei, zon op de kop, camera bij de hand, zoek ik mijn weg. het natte gras streelt kil de pijpen van mijn broek in een zee van ruimte die deze polder mij biedt. In de verte zie ik de Noenes, daar moet ik niet naar toe. Ik moet naar…

In een lange wagen met overkapping en met op de zijkant de tekst "Horeca en Manege Hooijen", waarvoor deze keer niet (zoals de traditie overigens gebiedt) twee trotse, fiere hengsten met een tuig aan en leren oogkleppen voor de trouwhartige, bolle ogen, gespannen waren, maar een echte tractor, bemand door een stoere jongeman, zijn wij met een gezelschap…