Sprookje van de eenzame loner haan en de tien kipjes van foppe Er was eens een kleine haan, hij woonde in de friese wouden. Hij zat daar bij een boer in het hokje en kreeg matig graankorrels en een kleine loopruimte. Daar zat hij dan maar wat en kukelde trouw zijn ochtend groet maar de boer kwam niet van bed maar om acht uur dan was hij alweer…

HET WAS ZONDAGNACHT op maandmorgen foppe was alweer wakker maar nog wat half in slaap een verhaaltje schrijven. De zuster komt straks met pillen om rustig te blijven. Hij heeft nog eten in huis. Hij denkt het lijkt wel zomer het is nog geen herfst. Er is geen oorlog. Mooie bruine herfstbladeren, een grote zonneschijn en blauwe lucht geen streepje…

En zo is het vandaag 4 oktober, Dierendag waarbij geen enkel dier overslagen mag worden als het gaat om een beetje verwennerij. Oké, behalve die mug dan, die sloeg ik net de hersens in nadat ie me genoeg geterroriseerd had, alhoewel? Zouden muggen eigenlijk wel hersens hebben, is iets wat ik me tegelijk afvraag? Nou is het dus zeker geen garantie…

Sorry voor de dierenliefhebbers maar er zijn echt uitzonderingen en die bevestigen nog altijd de regel en dus: ziet ze iets naar binnen komen, roets- weg, jazeker, zo snel ging het, zelfs zo snel dat ze nog even dacht: ik zag het verkeerd? Maar ze zag het goed, bleek later en zo zat ze opgezadeld met: een muis! Jawel een heel grote want vergis je niet…

De beken Turfvaart en Bijloop stromen naar Breda. In de buurt van het dorp Rijsbergen komen ze heel dicht naast elkaar te liggen. In dat gebied zorgen de beide dwergriviertjes voor beeldschone velden aan hun oevers, waar heel veel moois bloeit. 's Ochtends wekken bloemengeuren de bijen uit hun rust. De zoemende diertjes vliegen over de velden, van…

Oh het is maar een kater zouden veel mensen denken en zeggen maar deze was er eentje die zijn bazinnetje vertroetelde, omdat zij dat ook deed voor het dier, het was zo’n kater die bijna stond te lachen als ze thuis kwam, Binky stond achter de deur te wachten op haar- het bazinnetje en die twee vulden elkaar aan als de vork en de lepel, als het bordje…

Als je in een oudere woning woont op het platteland voel je dat je nog in en met de natuur leeft. Er is altijd wel een kiertje waar wat tocht door komt. Dit in tegenstelling tot de tegenwoordig vereiste couveuse-woningen die ons steeds kwetsbaarder maken. Hier voeren we de koolmezen en andere vogeltjes nog een beetje bij, helaas kan het dan niet anders…

Onze gemeente heeft een bedrijf ofwel- een aannemersbedrijf ingezet om een groot deel van de slootkant te her- inrichten, dat wil dan weer zeggen dat: al het groen qua struiken, onkruid en sommige andere groene dingen ( geen bomen hoor) met de grond gelijk wordt gemaakt, alhoewel terwijl ik dat schrijf moet ik bekennen dat: het gekapte en gesnoeide…

Soms wil je wel eens iets wat je mooi lijkt en tegelijk ook tegen de borst stuit. Kwam gisteren weer thuis na een bezoekje gebracht te hebben aan een kennis en vertelde mijn vrouw dat ze toch wel een hele mooie volière hadden, met van die prachtige uitheemse vogels. Vroeger heb ik ook even overwogen om zoiets te creëren, maar iets hield me tegen…

‘Plop.’ Nee, nee ‘Blob.’ meer. Het was nog vroeg. Een uur of zeven. Ik was nog niet helemaal wakker, maar dorstig en hongerig, nou ja, mijn maag rammelde. Thee en een cracker leken me een goed idee. Een zachtgekookt eitje en sinaasappelsap eveneens. Het was vrij donker in de keuken, want de luxaflex was nog dicht. Ik opende het bovenste keukenkastje…

Soms maak je dingen mee, die je beter maar niet kunt vertellen, om niet voor een fantast te worden uitgemaakt. Maar ik doe het toch maar bij dezen – ik moet het gewoon even kwijt. Vandaag, al wandelend met de honden in het naburige Blauwe Bos, gebeurde het volgende: Ik liep over een pad tussen de vrij dikke bomen en merkte dat er op afstand een stelletje…

„Kom maar, kom maar naar beneden”. Als ik naar boven loop, zit er een vreemde poes op de zoldertrap. Man fluistert naar de kleine poes met grijze tijgerprint en witte pootjes. Poes staat als bevroren op de derde tree van de open trap, vastbesloten weg te rennen, terug de zolder op. Onze zolder met spullen, groot en klein, als in een magazijn. Dozen…

De Alpenhelling was behoorlijk steil. Maar ergens zag je toch een wat vlakke wei met allerlei bloemen. Goudsbloemen, krokussen, margrieten en nog veel meer bloemen zonden hun geuren door de adem van de berg. De bijen bezochten al te graag die bonte kleurenmengeling. Hier vonden ze het beste stuifmeel en de lekkerste nectar. Beneden in het dal waren…

Oké, het is niet om te lachen maar ik beken eerlijk dat de tranen over mijn wangen liepen, al is het niet lollig, zeer zeker niet! Want kijk, wanneer het kind door moeder “even naar boven wordt gestuurd om iets te halen“ doet ze dat meteen en dat is natuurlijk sowieso een compliment waard. Dat het kind de schoenen nog aan heeft en de trap opvliegt…

‘Hoi mevrouw mier,’ vroeg de vlieg, ‘hoe staat het er mee?’ ‘O, best wel aardig, maar we hebben het druk hè, er moet nog heel veel gebeuren!’ ‘Ja, ik zie jullie altijd maar flink bezig zijn. Drukke typetjes zijn jullie, ijverig. Mooi om te zien.’ ‘Dank je, fijn dat je dat zo opmerkt.’ ‘Ja, maar ik benijd jullie niet. Verdorie altijd maar bezig…

Er schrijden twee duistere schimmen over het boerenerf van boer Hannes Eilander, het is Hannes zelf met de baas van een kippenopruimingsescader, Geert Gasvitter. Zodra Hannes de reusachtige schuifdeur van de kippenstal openschuift, vallen alle kippen even helemaal stil. 'Het is allemaal zo gepiept!', zegt de kippenruimer, 'ze merken er nauwelijks…

Dat de lieve (oké, soms niet, dat kan ook) beestjes je leven bepalen, dat weten wij maar al te goed! Nadat de eerste twee yorkies waren overleden, hadden we eventjes geen dieren in huis. Dat dit niet lang duurde was duidelijk en zo kwam york nummer drie in huis. Wiskie, niet omdat we de drank - iets anders geschreven - gebruikten maar domweg omdat we…

Harrem bracht me op het lumineuze idee vanwege het verhaal over de hond die de eigen regels hanteerde en weet je, wij hadden ook van die geweldige diertjes, eerst eentje, toen omdat we een tripje maakten om naar de winkels te gaan per fiets, dochter en ik, we halverwege stopten omdat we toch wel veel hondjes hoorden blaffen en nieuwsgierig een erf opliepen…

Er werd een schapenboer gevraagd wat nou het leuke was aan het houden van schapen. ‘Ach man, je snapt het niet, ieder voorjaar al die tientallen lammetjes – zo’n prachtig gezicht.’ ‘ Maar na een paar weken worden ze afgevoerd voor de shoarma en kebab.’ ‘Ja dat klopt, want ik moet ook leven, beste man. That ‘s life.’ De nertsenfokker werd gevraagd…

Mam, wil jij voor de hamsters zorgen als we weg zijn, vraagt de dochter die altijd klaarstaat als we haar nodig hebben...en ik zeg jazeker maar zorg je er wel voor dat ze beneden staan? Feit is namelijk dat de diertjes op de kamers van de kleindochters staan en die trappen zijn niet meer mijn ding weet ze, dus de toezegging is gedaan en de kooien…