De jonge Soedanees David, staat in 1978 ‘s avonds naast mij aan de bar in café Hoppe op het Spui. Hij is op studiereis door Europa en draagt een duur Italiaans maatpak om niet als gelukzoeker gezien te worden. Met als excuus dat hij me wil overhalen mijn komende vakantie in Soedan door te brengen, komen de verhalen over Soedan en de savanne los. Mijn…

In een bergstaat heerst dictator Slavo die denkt, als alle dictators, dat hij het goed doet en vindt zichzelf geen slecht mens; hij zegt dat hij geweld afkeurt en offert zich volgens zijn gevoel op voor volk en vaderland. Hij heeft geen goed beeld van de samenleving omdat zijn ministers hem en zijn beleid de hemel in prijzen. Niemand hoort graag slecht…

Er zijn zo van die gedichten, die blijven maar spoken in mijn hoofd, daarvoor hoeven ze ogenschijnlijk niet eens van een hoog kaliber te zijn, nee, het gaat juist om een ondefinieerbare intentie, die me op een wrede manier blijft achtervolgen. Vrouwelijke krijgers op afschrikwekkende strijdwagens, met zwarte, vlijmscherpe zwepen in de pezige dameshanden…

In dunbevolkt Oostgroningen dicht bij de Duitse grens, omgeven door bossen, is na de oorlog een kamp gebouwd dat bestond uit een omheining van betonnen palen en gaas en daarbinnen houten barakken. Er zaten mannen gevangen die hadden samengewerkt met de Duitse bezetters, zogenaamde foute Nederlanders. De jongste broer van mijn oma was er kampbewaarder…

Ik zit bij de vijver in het park. Er zit een jongetje van een jaar of acht te vissen. Ellebogen op z’n knieën en de kin in z’n handen. Ik krijg de indruk dat hij niet op zijn dobber let, maar diep in gedachten verzonken is, minuten lang zit hij roerloos alsof hij uit hout gesneden is, hij doet me denken aan het beeld “Le Penseur” in Parijs. Nieuwsgierig…

Op zijn bureau staat een ouderwetse schemerlamp met perkamenten kap, die niet past bij het moderne interieur. Als hij weggeroepen wordt en ik tijdens zijn korte afwezigheid door het kantoor loop, valt mijn oog op een tomaatkleurig nummer aan de achterkant van de kap die mij doet denken aan een nummer dat in de huid getatoeëerd werd van concentratiekamp-gevangenen…

(voor Anne Frank e.a.) Als je heel stil kunt zijn, dan hoor je de ijzingwekkende weergalm van de ijzeren sloten op de smerige wagons, vuile wapens die elkaar per ongeluk raken, ben je nog stiller, dan hoor je het navrante huilen van ontelbare Joodse zielen op een uiterst verkeerd, gruwelijk, goddeloos spoor gezet. Het leger van strijdbare engelen…

Het einde overviel het begin van de terugtocht door de snerpende koude en de verwaaide sneeuw. Het zicht werd belemmerd door de mist en de koude jagende wind die de ogen geselde en het uitgeputte, hongerige lichaam nog verder ondermijnde. De oorlog was begonnen met een sterke, trotse leider die ons voorspoed beloofde. Op weg naar Rusland voelde…

Paniekerig, naar alle kanten kijkend, drukt de jongen zich krampachtig tegen de gevel. In de verte hoort hij schreeuwen, schieten, maar gelukkig...er is nog niemand te zien. Daar aan de overkant, bij dat huis met die groene deur, daar is hij veilig. Zou hij het wagen? Ja! Vooruit! De jongen telt: "een, twee....nu!" Hij springt naar voren en rent…

De foto… Gisteren heb ik een aantal foto’s gevonden Mensen, herinneringen, het verhaal áchter de foto. En toen keek ik plotseling in jouw geliefd gezicht. ik schrok ervan het was al De foto… weer zo lang geleden en toch ? het lijkt zo kort, want niets is vergeten Het trieste verhaal van een man die vier jaren in een vluchtelingenkamp…

'De oude man is dood. Afgelopen nacht is hij gestorven en wordt vrijdag gecremeerd'. George had moeite om deze afstandelijke telefoonstem te plaatsen. 'Geen rouwkaarten, geen bloemen, geen rouwplechtigheid en geen toespraken, zoals meneer heeft gewenst. Wilt U uw vader nog zien?',vroeg de privéverpleegkundige, alsof zij haast had haar taak af…

In 1968 lagen de zaken voor een beginnende militair van het vrouwelijk geslacht echt wel anders dan nu het geval is. Het milvakampje was op het terrein van de Alexander-kazerne in Den Haag. Hoge hekken en een strenge portier waarlangs je eerste gang was om je te melden. Het leek eigenlijk wel een beetje op een kostschool. Natuurlijk ging je in…

België. Het is en blijft een bijzonder land. Gisteren was het Nationale Feestdag. Niet dat je het ergens aan merkt. Totdat je voor een gesloten winkel staat. Dat wordt weer rijst en bonen. Als ik nog genoeg campinggas heb. Had ik nu maar gisteren... In Poperinge is er markt. Toch wat te koop. Ik sla fruit in en een heerlijk geurende kaas. Op de…

Een kerstverhaal over oorlog en vrede, liefde en haat, macht, armoede en rijkdom. Voor gezellig bij het houtvuur of in een verwarmde legertent in Afghanistan. Ter bevordering van het genot en welzijn van alle mensen. Jeruzalem, 2016 "Zie jij iets?" vroeg Usbek aan Rica. "Nee, niets, ik dacht alleen dat ik een geluid hoorde." "Ik ook,…

Velma, Vladimir en ik,… Wij waren weer met zijn drieën. Als vanouds. De stormen waren geweken. Het zachte lenteweer veegde onze vermoeide harten schoon. En we lachten weer. Voor het eerst na lange tijd. Velma met haar rode haren nog het hardst. Ze danste gracieus op haar tenen, haar gebloemde rok sierde golvend om haar heen. Alles bewoog, rinkelde…

1 augustus 1931 - 17 juli 1943 - 1 augustus 2006 Mijn zus Elly en ik gingen meteen in op de uitnodiging voor het bijwonen van de herdenking van het bombardement op de Fokkerfabrieken in Amsterdam Noord en de viering van het 75-jarig bestaan van de “Noorder Begraafplaats.” Op de dag zelf haalde ik haar op uit Amstelveen, ze was voor haar doen…

Mijn bezigheid is momenteel (mede door de hitte) om veel te schrijven. Zoveel dat ik zelfs met de dagen in de war raak. Ik schrijf en schrijf, schrijf wat ik denk. Ik schrijf reacties aan fok.nl , maar ik begin te twijfelen. Is het wel juist dat we ik me zo druk maak? Ik word er alleen maar depri van. Ik lees dit en denk: "Er zijn 2 kanten aan…

De werkweek zat er bijna op, we keken elkaar aan en wisten dat de strijd kon beginnen. Quake1, deathmatch, een server werd aangemaakt, de deuren naar andere afdelingen afgesloten, een weekend lonkte, maar er diende eerst te worden afgeschoten. Area 51, voor velen van ons een favoriete arena, want het ging zo snel, elkaar afknallen beviel ons wel, net…

De schoolbank is door een granaatscherf versplinterd. Ik word ingelijfd en opgelepeld in een broeihaard van twist. Op een speerworp van de evenaar dien ik het verzet, verdien ik rijst en meel voor mijn moeder. Het leger is rijker dan een kroost en ik ben goedkoop, vrij, volgzaam. Mijn fit lijf hurkt in een struik. In een schutkleur bespied ik…

Lichtervelde, dorp achter de Duitse linies, 4 augustus 1917. Dorpsgeschiedenis schrijf je met bloed. Tijdens die zomeravond van het laatste volle oorlogsjaar ligt majoor Rudolf Lange te soezen op het uitgestrekte weiland achter het station. Onder de blote hemel luistert hij naar zoemende tweedekkers. Hijgend van opwinding schiet hij wakker en…