Die nevelige zondagochtend waren ze langs het ziekenhuis gereden en daar hadden ze hem al gedemonteerd... uit elkaar gehaald en zijn vitale delen bij anderen ondergebracht. Wat een vermomming... een uitmuntende camouflage. Maar zo waren we hem wel kwijt natuurlijk.…

Gisteravond het boek ‘De meeste mensen deugen’ van Rutger Bregman uitgelezen – een geweldig hoopvol en realistisch positief boek. Vol met prachtige voorbeelden waaruit blijkt dat de mensheid misschien helemaal niet zo slecht is. Een van de dingen die ik o.a. tegenkwam is deze constatering: het kwade is sterk, maar het goede is met meer. In de…

Morpheus heeft mij in slaap gewiegd, kreeg van hem nog een Friese kopstoot en ging onder zeil. Dromen overkomen mij elke nacht en laatst was het bijna waar. Een teder gezicht kwam zacht deze nacht en kuste vluchtig vol passie mijn mond, bijna schaamteloos maar wel met stoute ogen. Daarna was ze weg, de wind nam haar mee.…

De herfst zet weer in en in de esdoorn aan mijn venster zijn aanzetten van geel gebladerte te zien als de grijsheid die in de haardos van een senior zijn leeftijd aangeeft of zoals de ontdekkingsreizigers in lang vervlogen tijden haast aarzelend voet aan land zetten in nog onbekende en onbetreden territoria. Ik heb de herfst lief; de zachte tinten in…

Waar de zon volop schijnt, we genieten van de nazomer, eentje die zijn weerga niet kent, zijn andere landen op een ontzettende manier de klos. In Spanje verzuipen ze bijkans en dan bedoel ik niet in de oceaan, maar gewoon op straat! Verder weg zijn complete dorpen weggevaagd van de wereld, alsof ze nooit bestonden, hebben orkanen verwoestend werk…

Het valt niet te ontkennen dat het een schitterende bos bloemen was die de redactie van de Wijkkrant had laten bezorgen en ook het kaartje waarmee de collega's zich achter me schaarden getuigde van medeleven en was aardig. Het toonde spelende kinderen in een sprookjesachtige omgeving in de trant van Ot en Sien. Spoedig scheen echter, figuurlijk…

Een lieflijk, nijver bijtje bezoekt de bloemen die zijn uitgestald als een zomers boeket op het terras van "De Postelse Hoeve" één voor één; de helgele afrikaantjes, de elegante fuchsia's met hun neerhangende kelkjes, de bloedrode geraniums. Drie dames van middelbare leeftijd drinken een glas en bespreken het wel en wee van nagenoeg alle Tilburgse families…

Ik vermoed copd, een leven lang gerookt, de onderbenen zullen ook wel verloren gaan. Heb nergens nog zin in, stofzuigen kan morgen en afwassen is zinloos. Vandaag kippenbouten geslowcooked, met rode ui en champignons, ik stond in de keuken te snoepen, poezenkind op kwijlende afstand gehouden. Uiteindelijk kreeg zij haar portie, houd ervan als men…

Lang, lang geleden sloeg ik je gade in het park. Als een standbeeld stond je, gekleed in je groene regenjas, achter de kraam waarmee je je godsdienst moe probeerde te propageren en aan de man te brengen. Waarom toch moesten mijn blikken zich, letterlijk en figuurlijk gesproken, jarenlang op jou richten, uitgerekend op jou fixeren? Waarom was jij het…

Twee personen, in twee verschillende ziekenhuizen, voor twee totaal verschillende problemen, met wel één grote overeenkomst: bij beiden is niet gecommuniceerd over de wijziging die men doorvoerde. Bij nummer 1, heeft men mevrouw laten weten dat zij voor een dagopname zeker vijf uur in het ziekenhuis zou vertoeven, vanwege een ingreep. Maar de behandeling…

Ik zette koers naar de Z.straat. De grauwheid en troosteloosheid van de buurt was opvallend. Ik belde aan op huisnummer vijfenveertig. Binnen zou ik mijn "psychiatrische vrienden" aantreffen; verzand, uitgeblust, afgestompt, zonder hoop of toekomst, losgelaten door hun hulpverleners en veroordeeld tot elkaar. Een volwassen man van achtenvijftig jaar…

Vandaag ontmoette ik mevrouw vóór "PortAgora" een dame van 84 jaar en toen we in gesprek raakten, bleken meteen al de overeenkomsten in ons verleden: beiden zijn we typiste geweest, zij het dat mevrouw in de watten gelegd is en ik verstoten ben. Het grijze haar droeg mevrouw opgestoken en haar oude gezicht met diepe rimpels was getekend door tijd…

Ik was uitgestapt aan de Besterdring en was de Molenstraat in gegaan in een opgewekte stemming en bereikte snel Kringloopwinkel "Tante Pollewop" waar ik een collectie vodden aantrof waarin enkele dames naar hartenlust grasduinden. Een dreinende dreumes hing aan de rokken van een gezette dame die een heel pakket oude lappen torste waarmee zij zich maar…

Een terugkerend waardeloos fenomeen, reclame op televisie, voor veel mensen, oh ja ook voor mij bij uitstek de gelegenheid voor een plaspauze en ik snap best wel dat het een giga bron van inkomsten is, zeer zeker wel. Sommige reclame’s zijn zelfs grappig te noemen maar er zijn er een paar die: als ik het voor het zeggen had er per direct afgehaald moesten…

Zover ik in gedachten terug kan gaan in de tijd ben ik me altijd bewust geweest van een aanhoudend, gelijkmatig gestadig sissend geluid in mijn hoofd. Dit is voornamelijk het geval tijdens een toestand van lichamelijke rust in combinatie met een lage hersenactiviteit, hoewel: nu ik dit bijna ultrasone geruis tijdens het tikken met een hoge concentratie…

De flat waarin ik al dertig jaar woon behoort tot de eerste flats van onze stad Tilburg en zij bevond zich in die verre, vroege jaren aan de rand, aan de grens van een vlakte, waarover zij uitzicht bood. De jonge vrouw die sinds een goed jaar mijn buurvrouw is, vindt onze flats leuk en sfeervol, zo verklaarde ze eens in het trapportaal. Ze komt nooit…

Het is september. Vroeger slepen we als scholieren onze potloden in dit seizoen. Het is alsof de Natuur nu afscheid wil nemen van alle schoonheid, alle bloei en alle leven met een laatste opleving, een laatste uitbarsting. Maar wie wil werkelijk haar uitbundige pracht vernietigen? De afstand Tilburg-Riel is met de auto gemakkelijk te overbruggen…

Van het Winkelcentrum Wagnerplein te Tilburg maakt men zich wellicht een voorstelling die niet overeenkomt met de werkelijkheid... De tempels van het consumentisme zijn gegoten in strak, koud beton en dag aan dag sjouwen hier de adepten, die men ook slachtoffers zou kunnen noemen, voort in een nooit eindigende jacht, altijd onbevredigd, altijd op…

Aan de voet van het oude Paleis-Raadhuis, in het hart van onze stad, zijn rotsblokken opgestapeld als in een berglandschap waarop we zij aan zij zaten en ik met jou mijn wederwaardigheden deelde. Je droeg bij uitzondering een bontgekleurde zomerjurk die je tengere gestalte strak omhulde, mijn vriendin van lange jaren. Met zoveel hartelijke belangstelling…

Zo zit ik zaterdagavond lekker (ja ja slecht ik weet het) chips te eten, geef een knauw en bedenk: oei dat is wel een hele harde! Nadat ik het harde stuk voorzichtig naar voren werk met m’n tong om dat er vervolgens uit te halen, kom ik tot de ontdekking dat er een halve kies afgebroken is! Ja, natuurlijk op zaterdagavond! Een slechter tijdstip kun…