Op de dag waarop opnieuw onregelmatigheden in haar borst waren aangetroffen, had zij een groot, wijnrood kussen aangeschaft voor negenenveertig euro voor Binky, haar enige kameraad. Het was een koninklijk kussen en Binky lag er pontificaal op, als een vorst, met uitgestrekte poten. Zijn vacht draagt een patroon van zwarte en bruine vlekken op een witte…

Het is een grijze dag in Biezenmortel. Onder een dichtgetrokken, grauwe hemel staan berkenbomen zij aan zij op het terrein van de inrichting en even verderop zie je de weelderige kruinen van kastanjebomen, verlevendigd door vele witte kaarsjes. Binnen, in de paviljoens, die fantasierijke namen dragen, vindt het vierentwintig-uursbedrijf van de zwakzinnigenverpleging…

Om je bescheiden, eenvoudige katafalk, gesierd door een fleurige rouwkrans van je diepbedroefde vriend, stonden zes stijlvolle, crèmekleurige kaarsen en een lied weerklonk uit je zo geliefde Oostenrijk; een treurig lied, toch gekenmerkt door een zweem van melancholie en zelfs door een zweem van vrolijkheid, gemengd met verdriet; een lied van eenzaamheid…

Het was een impulsaankoop. In een advertentie in een winkel had ik gelezen: "Te koop: goed zingende, gezonde kanarie". De man was het beestje komen brengen, te samen met de grote, witte kooi. De totale prijs bedroeg 30 euro. Vanaf dat moment vergezelde hij mij: mijn Pietje met het "punk-kopje" vanwaar grijze en gele veertjes parmantig omhoogstaken…

Nu de buschauffeurs langdurig staken en er wel degelijk een "maatschappelijke ontwrichting" is veroorzaakt, zoals ontkend wordt in de media, zijn we aangewezen op een stukje ongerief in de vorm van een busje van de Regiotaxi en mogen we diverse chauffeurs ontmoeten van allerlei pluimage. Zo leer ik op mijn weg naar het ziekenhuis een dame kennen…

De zomer had vroeg ingezet en zich al warm betoond die dag en de avond, gelardeerd met de silhouetten van de oude bomen in mijn wijk, legde zich nachtblauw over de wereld toen ik een paar brieven ging posten.... Al eerder was een kat met een grijswitte vacht en een bandje om de lieve nek die kennelijk rondzwierf zonder thuis, mij, klaaglijk miauwend…

Wielrenners noemen zulks vals plat, en dat is precies waar deze site in is terechtgekomen. Geen berg meer te beklimmen, geen afdaling om af te sjezen, de uitdaging verdwenen. Obligatie is de norm, de maat wordt niet meer genomen. In Engeland noemen ze dat tell tales, voor de vertaling verwijs ik naar Piet Ris, maar die bevindt zich ook al op een…

Tweemaal per jaar moet ik mij op de onderzoektafel uitstrekken. Dan worden mijn borsten beklopt en gekneed als deeg op de tafel van een hardhandige bakker..... Vervolgens bevind ik mij met de regelmaat van de klok in een onvrijwillige, ongewenste, maar innige omstrengeling met het röntgenapparaat in het ziekenhuis. Als het tijdstip van het onderzoek…

Tot voor kort had de vogel nog het hoogste lied aangeheven, mogelijk geïnspireerd door de lenteachtige sfeer waarvan de kamer doordrongen was, maar sinds enkele dagen zag ik hem op een merkwaardige manier rondscharrelen op de bodem van zijn kooi. Het onverwachte voorportaal van het einde? Bij nader toekijken kon ik zien dat hij één pootje krampachtig…

Met alle commotie van dien, moet nu ook het kwartetspel maar in de ban, want hoe vertel je kleintjes dat dit spel echt niet meer door de beugel kan? Ik trakteerde mezelf op blanke vla, een toefje slagroom erbij ook dat is er niet meer bij, de Negerzoenen buiten spel, wat, oh wat mag er eigenlijk nog wel? Gele advokaat mag ook niet meer, want dat doet…

Op de landkaart geven lichtblauwe vlekken met grillige omtrekken de plaats aan van de Oisterwijkse vennen. Tijdens onze wandeling komen de strakke, prozaïsche schema's van de overzichtskaart tot leven en blijken de blauwe vlekken uitgestrekte, weidse wateroppervlakten of zwarte, onpeilbare diepten waartegen de crèmewitte en groene cirkeltjes van de…

Waarvoor schrijf, dicht, schilder, beeldhouw of borduur je? Omdat je niet anders kunt of om schouderklopjes in ontvangst te nemen? Ook als je het creatief bezig zijn echt nodig hebt, is een beetje waardering op zijn tijd natuurlijk fijn. Maar toch ga je door als niemand je werk waardeert. Wie het doet voor de bewondering haakt af als het applaus…

Neem het mij niet kwalijk, ik ga schofferen, neem er ook direct afstand van, heb het nooit zo bedoeld. Erdogan, verlicht despoot en geitenneuker in het groot, ze zouden hem van de hoogste minaret moeten gooien, de homo. Obama, de nigger die de trigger niet kan overhalen, schiet zichzelf in de voet, zwart voor de ogen. Mark Rutte, die durft niet…

Mensen worden reeds geleefd, tevens aan een leiband genomen, of ze nou wel, of niet van Moeder Aarde zijn gekomen, we leven hier allemaal. Betekent dat dat ik niet discrimineer, betekent dit ook dat ik alles tolereer, nou dat denk en dacht ik niet. Ik "draai" (lees schrijf) al een poosje op beide sites, zowel Nederlands als Gedichten en voel me…

Eens, toen de winkel van de HEMA nog op De Heuvel gevestigd was en een lange roltrap leidde naar haar eerste etage en bovenste verdieping, mochten we met onze ouders in het restaurant dat daar gevestigd was een ijsje eten, een geheel exotische lekkernij. We waren kinderen van een klein ambtenaartje. Vader kwam wat later van zijn werk en voegde zich…

Het Woord van God ontkieme in de menselijke ziel als een teer zaadje. Elke dag opnieuw mag men een smeekbede naar de Hemel zenden om de wortels van dat zwakke graan te vullen met stille kracht, waarmee ze door rotsgrond heen kunnen dringen.…

De ongelooflijke, onvoorstelbare voorschriften van de longverpleegkundige deden mij duizelen. De huisstofmijt, een minuscuul klein diertje, onzichtbaar voor het oog, dat bij duizendtallen vloerbedekking, bankstellen en wat dies meer zij, bevolkt, moest "tot het laatste diertje" vernietigd worden als betrof het een soort van alternatieve holocaust,…

Eega slikt de wereld aan pillen, dat houdt hem op de been - en in het land der levenden, beter ook. Bij dat regiment aan pillen zitten vanzelfsprekend ook de zogenaamde plaspillen...eentje 's morgens en eentje 's middags. Hij loopt dus heel wat af naar het kleinste kamertje, de gleuven zitten temet in het laminaat van het vele lopen... Maar dit…

Het leek een gewone door de weekse dag. Hij maakte trouwens geen onderscheid tussen de dagen; kende de namen ervan niet; kende geen stemmingen die volgens sommigen noodzakelijkerwijs samenhangen met bepaalde dagen, zoals een zondagsstemming of een maandagochtendhumeur. Plotseling waren ze gekomen; de zussen en de zwager; ze hadden hem een hand gegeven…

De vrouw een sprookje, zonder hulpmiddelen een spookje. Zij kan niet buiten mascara, lippenstift en een kwastje blos. Smeert dag en nacht bijna religieus haar lijf opdat rimpels uitblijven. Ik vraag me af, wie houdt hier wie voor de gek ?…