Dames en heren, touch screen technologie is niet nieuw, het wordt al jaren gebruikt in diverse toepassingen, natuurlijk in treinkaartautomaten, maar ook bij de kassa’s van sommige restaurants en winkels en natuurlijk in computers, groot of handheld. En het werkt meestal gewoon goed, maar bij het blauwe monster dus niet. In dit ene geval raakte ik…

Wat niet betekent dat ik naar het GVB-kantoor op Centraal Station ben gegaan. De kans dat daar een wachttijd van minder dan een half uur zal zijn, lijkt me niet waarschijnlijk. Ik kan dit vermoeden niet onderbouwen maar ik heb dat gevoel nou eenmaal. Ik heb toen een paar dagen later een nieuwe chipkaart gekocht bij dezelfde blauwe automaat en begon…

Ik kom uit een familie waar iedereen, ter begroeting, elkaar kuste. Jong of oud, man of vrouw, hetero of homo, wij zoenden er op los, drie keer. Soms wang wang en daarna vol op de mond, maar meestal links rechts links. Tegenwoordig zie je dat niet meer, argwanend worden handen geschud en zelfs dat niet meer als je de imam moet geloven. Ik ben bang…

Meestal wanneer ik in de tram stap met mijn OV-chipkaart in Amsterdam, voel ik een diep schuldgevoel omdat ik de controleur achter het raam werk uit handen neem. In de ogen kijken en gedag zeggen en dan te chippen komt mij sadistisch voor. Ik had eerst als oplossing om bij het instappen de controleur helemaal niet aan te kijken en geen gedag te zeggen…

ik zit even thuis te zitten. want ik voel me niet geweldig. ik bedenk me kort even wat ik fout heb gedaan. want ik voel me niet zo helder. met een bonkend hoofd loop ik de trap af. en hoor een snerpend geluid. er wordt aangebeld, nee toch! ik voel me moe en door het kijkgaatje in de deur zie ik dat mijn ouders er zijn. een pijnlijk gevoel suist…

Tegenover het hoofdbureau van politie stond een van mijn favoriete haringstallen. Helaas moest deze verdwijnen. Ik mag mezelf wel een expert op haringgebied noemen gezien mijn frequente inname. Een grootgebruiker noemen ze dat. Alle haringstallen van Amsterdam en omstreken zijn mij bekend en zo langzamerhand kan ik reuze goed het kaf van het koren onderscheiden…

Ze hebben allemaal gelogen, je ouders, de school, de politiek. Er is geen toekomst, je gaat dood, waar zou je je druk om maken ? Dat leuke meisje begeestert je alleen maar omdat er een chemische reactie op gang wordt gebracht, wat nou liefde. Bestaat helegaar niet, gewoon een kwestie van hormonen en feromonen, we neuken een eind weg en zadelen onze…

In de wijk waar ik woon ligt een groot, braakliggend, veld. Er stond ooit een internationale school maar die is gesloopt. De grond is eigendom van een Amerikaan die hoog en droog in Amerika zit en weigert zijn lapje grond aan de gemeente te verkopen zodat zij het niet vol kunnen bouwen. Een man naar mijn hart. De gemeente weigert op haar beurt het…

Er gebeurt veel op deze aardbol, soms wel eens teveel denk ik dan. Ook de verhalen van wat mensen allemaal overkomt zijn legio. Zou dat komen - dat ik dit allemaal hoor - omdat ik met ouderen omga? Of was ik vroeger zo naïef en had ik alleen tijd om mijn gezin te 'runnen'? Soms ben ik bang en soms ben ik heel erg dapper. Als ik in de laatste…

(voor Anna Enquist) Haar blanke, meisjesachtige pianovingers met schone zacht-rose nagels (keurig afgerond) lagen als reusachtige rupsen loom op het schilderlandschap van haar verzamelde dichtwerk, met zo ongeveer het aura van een bloeiende treurwilg bij maanlicht. Ik vermoed dat er tijdens de arbeid in deze vingers dezelfde ontspannenheid bestaat…

De zwartste dag was voorbij. Met haar lange, blonde lokken dansend op de zachte avondbries, schreef ze alle donkere wolken uit de lucht en noteerde ze op een groot vel papier, waar de pluizige deeltjes naar hartenlust konden onweren en waaien. De plaats die ze had vrijgemaakt aan de hemel, vulde ze op met haar viltstift, waarmee ze sterren, enkele planeten…

Het belooft een zonnige dag te worden. Met de Mexicaanse griep in het vooruitzicht is dat een geruststellende gedachte. Er is een zweterige zomer in aantocht. Toch zal niet iedereen met klamme handen lopen. Zo zijn er zonnige tijden voor de farmaceutische industrie. Fabrikanten van Tamiflu en griepvaccins raken koortsig, maar niet van de griep.…

Ik heb het helemaal gehad, met alles en iedereen. Voor mij even niet meer die zoetzure bek van JP, flapdrol Jan M., weggeefminister Koenders, tante Rita meter-maid, zaadoog meneertje Pechtold, praat-schouwspelen, bekende medelanders die over elkaar rollen op TV met pakkende titels, rot op met je huis-tuin-keuken, met je kookprogramma's, met je 40 dagen…

(voor Jan Wolkers) Langs de steile dijken van het ruime Texel zag ik stoere schapen in hun wollen vacht en wacht eens, daar liep de trotse Jan, de schapewol glinsterde op zijn kunstzinnige hoofd, een mollige piraat op zijn eigen eiland, maar wat een mooie man was hij toch zo wens ik ook te worden in mijn ouderdom. Zijn wijze blik duidde ongetwijfeld…

“Eenzaam maar niet alleen”. Dat waren de woorden van onze oud-koningin Wilhelmina. Het werd in een boek opgeschreven dat over haar ging. Ik denk er wel eens aan als ik me alleen voel. Ben ik nu alleen en niet eenzaam? Vraag ik mij dan af. Nee, eigenlijk allebei wel een beetje. Als ik met mensen een praatje kan maken niet, maar als ik niemand…

Dat doen mensen, stem verheffen om maar gelijk te krijgen, eigen ego zo strelen dat men denkt de waarheid in pacht te hebben. Gelijk reclame, herhaal de boodschap keer op keer, de volumeknop net iets verder opengedraaid. En dan komen er volgelingen, gelovigen, adepten. Zwakkelingen stellen zich op in rotten van vier, heffen de rechterarm en klossen…

Nog even naar de super voor een boodschap. De straatkrantverkoopster komt uit Roemenië. Ze staat op haar sokken in de hoek van de ingang van de supermarkt. ‘Waar zijn je schoenen?’, vraag ik in het Roemeens. ‘Gestolen door een collega’, krijg ik als antwoord. ‘Oh, da’s dan balen. Toch?’ Ze knikt bevestigend. Maar het zit voor het eerst die dag mee…

De derde zondag van mei was het weer dichtersmiddag bij Eijlders. Het lag allang in de lijn der verwachtingen dat ik met een van de dichters een Schubertvoordracht zou doen. De afsluiting van het dichtseizoen leek ons een geschikt moment. Van tevoren hadden Jan Willem van Hamel en ik enigszins geoefend en besloten drie of vier liederen ten gehore te…

Eens in de zoveel tijd overkomt het mij. Hoera! Een leuk date-contact via de email. Dan sta ik mij toe heerlijk weg te dromen door alles wat hij mij schrijft. Het is mooi, spiritueel, geestig, fantasierijk, boeit en raakt mij tot diep in mijn ziel, dus ik laat het over mij heen komen als een warme deken. In de lucht hangt een roze wolk van genot…

Ik heb een vaasje, een heel klein vaasje, platvoetend tuut het glazig in rechte lijn in de kast. Soms komt het daar uit, een roos, chrysant of gerbera heeft mijn vaasje dan nodig om uit de verf te komen. Het lijkt wel of mijn vaasje dat weet, een enkele bloem schittert in glas. Ik heb een glaasje, zwarte voet en steel, gedraaid doorzichtig voorzichtig…