Niemand weet dan ook uit hoeveel stukken dit concertstuk bestaat en niemand weet of er levensliederen in ten uitvoer worden gebracht met veel noten op de zang………of juist weinig. Het concertstuk van onze moeder klonk bij ons altijd als muziek in de oren. Geen valse noten, geen verschil in toonhoogte………..naar niemand van de kinderen. Nee,…

Toen de leerling van de wijze Echousa vroeg wat de zin is van geduld verzon de wijze die dol was op absurde dingen het volgende experiment. Zij zette de leerling in een duistere kamer slechts verlicht door een enkele vuurvlieg. Onder het gezoem diende de leerling zich te concentreren op het volgende verhaal, dat Echousa in haar moeilijk leesbare handschrift…

Terwijl rode, blauwe en anders gekleurde politici tientallen bomen opzetten over hoeveel gram drugs de modale Belg op zak mag hebben, is het voor de schuifelpatiënten, die een zwaar antibioticum willen om van dat druipneusje af te geraken, nummertje trekken geblazen in de wachtkamer van de maandagmorgendokter. Daarna met z’n allen naar de apotheker.…

Ellende, terreur, misdaad… De kranten staan er bol van. Maar al die aardige, leuke, gewone, gezellige mensen? Dáár lees je niet over. Dát is geen nieuws. En ik denk aan die onbekende meneer die ons zomaar verrast. We maken een fietstocht door groene polders en langs weidse wateren. Even puffen we uit op een bankje. Dan komt hij op ons af fietsen.…

Ik zie haar voor me, een jaar of achttien. Tenger, donkere ogen, een fijn besneden gezichtje. Het gitzwarte haar strak naar achteren gekamd. Slanke handen die onafgebroken bezig zijn. Ze zit iets voorover gebogen achter de oude naaimachine en laat de stof soepel onder de naald doorglijden. Pantalons zijn het ditmaal. Tientallen gingen er vandaag al…

‘Ik heb toch zó raar gedroomd, mam’, komt mijn zoon van veertien ’s morgens beneden. ‘Ik was op oude afgetrapte gympies aan het badminton spelen. Mijn nieuwe sportschoenen was ik kwijt’. Ik lach: ‘nou, dát zou zonde zijn!’ Nog geen maand geleden hadden wij die nieuwe badmintonschoenen gekocht. Die avond moet hij naar badminton en kan hij warempel…

De telefoon... nee ik wil niet opnemen, dit is niet goed er is wat mis ik voel het... Het is zover na al die maanden is nu de tijd gekomen om afscheid te nemen van degene die me zo lief was... De laatste maanden ging je al erg hard achteruit, je werd van binnen opgevreten, alles in jouw lichaam werd kapot gemaakt.. verwoest en er bleef niets van…

Vandaag las ik een stukje in de Margriet over de moeder van Bart de Graaff. Nog steeds loopt ze over van verdriet, over zijn dood. Daarover zou ik graag het volgende willen zeggen. Je eigen kind en zeker iemand als Bart verliezen, is een ramp. Die knul kreeg al zoveel voor zijn kiezen, dat ’t niet eerlijk is dat hij zo jong moest sterven. Veranderen…

De deur werkt inmiddels weer zoals het een deur betaamt en zwaait zonder mankeren vele malen per dag open en dicht. Het dingetje heb ik gelaten voor wat het was. Het bevindt zich nu in een vuilniszak. Met een slot is het zo, dat het niet te vast en niet te los moet zitten. Samenspraak tussen sleutel en schroevendraaier leidt gemakkelijk tot de juiste…

Deinend op onze Tjalk, langs Texel stroom afwaarts, realiseer ik mij dat Nederland ook erg mooi is vanaf een boot gezien. Ik voel mij intens gelukkig. De bruiloft van Leonie en Tjallie op het eiland had ik niet willen missen. Ferwerda heeft mooi gesproken over zielsgenoten. Mijn vingers spelen met het kleine schildpadje aan mijn ketting. Schuimkoppen…

Ik kijk op de klok, het is weer tijd, ik moet weer naar je toe... Vertwijfeld kijk ik naar die vrouw aan tafel, eenzaam en alleen zit ze daar ineengedoken verscheurd door verdriet. En ik sta op, ik moet naar jou toe en haar alleen laten, kan ik dat wel? Mag ik dat wel? Ik wil eigenlijk bij haar blijven: ze heeft me zo hard nodig... Ik moet naar jou…

wat is dat wat ik voel, wat is die pijn die me gek maakt, wat is die altijd maar durende pijn? Wat is dat en wat moet ik ermee, het houdt mij in zijn greep ik kan niet doen wat ik zou willen het is afschuwelijk. Jaren, jaren had ik pijn, nergens werd ik begrepen, niemand wist wat het was. Het was een sluipmonster, dagen, weken, maanden kon het weg…

ik loop naar je toe, ik kus je maar het is niet meer hetzelfde, je bent een ander, een vreemde? je bent niet meer wie je was, ik herken je niet maar, maar herken jij mij nog wel, ik betwijfel het. Wazig kijk je voor je uit, ik slik mijn tranen weg, wat erg om jou zo te zien, degene die mij vroeger alles leerde moet ik nu te eten geven - ik moet je…

het mag niet, maar toch doen wij het, elkaar zoenen, beminnen en liefhebben... Jouw ogen zo mooi, ik kan er in verdrinken. Jouw stem zo vast en streng, uren kan ik naar je luisteren. Jouw handen, ze volgen hun eigen weg en maken me zo gek. Jouw mond komt dichter bij, jouw lippen op die van mij, langzaam gaan onze monden open, onze tongen vinden…

Je kijkt me aan met die verlangende ogen, wat wil je van me en wat moet ik met jou? Je flirt met me, wat moet ik toch, ik besluit het spel mee te spelen. Ik kijk naar je mond, mijn ogen blijven daar hangen, ik kan niet, weg wat ben je toch een heerlijke vent, wat moet ik nou toch met je? Lnagzaam voel ik jouw been tegen dat van mij, wat doe je? In…

Papa, waar ben je? Mijn papa? Wie ben je? Je bent als een vreemde voor me. Ik weet niet hoe ik jou moet zien, ik weet niet wie je bent en wat je doet. Lieve pap, vroeger, het was zo van zelfsprekend, wij als gezinnetje, maar ineens moest je weg, de vrijheid in. Je ging wanneer jij het wilde, je kwam thuis wanneer jij het wilde, je liet ons wachten…

Er is altijd een lijn tussen droom en realiteit. Is je realiteit een illusie dan is de lijn hard en een doorbraak doet 'pijn'. Is je realiteit reëel, dan is deze lijn permeabel en vloeit het langzaam door elkaar heen. Je leven kan een droom zijn en je droom je leven. Is je leven een illusie, dan is deze illusie geen leven. Daarom zal…

Ben ik oma geworden? Nee! Is er een kleintje geboren bij familie, vrienden of kennissen? Ook niet. En toch loop ik tussen de babyspullen te snuffelen. Petieterige hemdjes, broekjes, sokjes. Snoezige pakjes. Ik heb er lol in en koop van alles. Ik geef meer uit dan ik eigenlijk van plan was. Ach, wat maakt het ook uit... Voor wie ik dit allemaal dan…

Ik kijk naar je, de tranen lopen over mijn wangen, ik voel aan je gezicht, zo koud maar zo vertrouwd. Gedachten schieten door mijn hoofd, dit is de laatste keer dat ik je zie, de laatste keer dat ik je kan aanraken, de laatste keer, nooit weer zal ik je zien. Levenloos lig je voor me, ik kan het niet bevatten. Lieve opa waarom jij? Waarom laat…

Ze ligt op sterven. Drie jaar darmkanker heeft haar gesloopt. Met make-up was steeds veel te verbloemen tot bepaalde hoogte. Anderen voor de gek houden tegen beter weten in was bijna een dagelijkse bezigheid geworden. Doktoren en verpleegkundigen hebben haar familie afgelopen dinsdag laten weten dat het tij niet meer te keren is. De kleur en…