In Kollum woonden wij in een vrij moderne pastorie met een ruime achtertuin, die grensde aan de imposante, gereformeerde kerk. Er stonden drie appelbomen, een kleine, een wat grotere en een grote. Als middelste broer was de middelste grote boom voor mij, de andere bomen waren voor mijn oudste en jongste broer, Addy en Gustaaf. Op een dag kreeg ik de…

In de Fatimastraat rijgen zich de voormalige fabriekspanden aaneen, dichtgetimmerd met bruin, generfd hout, als oude Koningsgraven, die hun geheim niet prijsgeven. Maar eens, in vroeger jaren, kon je nog vagelijk achter de hoge, brede ramen de ijverige meisjes zien, in de weer met de bonte, pluizige dekens. Een zwartgevlekte kat sluipt omzichtig…

Zoals een klein, grijs lokje aan de slapen de oude dag aankondigt van overigens nog jonge en lieftallige personen, zo was te zien aan enkele geel en bruin verkleurende bladeren aan de bomen dat de herfst inzette. En zo trad de winterkou in bij je terugkomst.... Je warrige, grijze haar overdekte je schedel nu in een krans In de kamer van onze langjarige…

Ik heb mijn hele leven aan de literatuur gewijd, omdat ik daar de meest diepzinnige levenszaken in gevonden heb. Niet zo direct als in de filosofie, maar wel met meer romantische beeldspraak en meeslepende filmscènes. Ik heb heel wat uren in volgestouwde boekhandels rondgedoold, waar ik vaak met unieke kleinoden de deur uit ging. Ik werd vaak high…

Had zij de armband gedragen om haar slanke pols toen alles nog schittering en schoonheid was in haar leven? Ik kan alleen fantaseren over de armband die visioenen oproept van de balzaal, van Bouquetreeks-achtige jongemannen in een gesoigneerd kostuum die met elegante gebaren de vrouwen meevoeren in een werveling van danspassen, begeleid door bovenaardse…

Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik ben inmiddels overvoed door de dagelijkse informatie over vluchtelingen, die Europa en dan met name Duitsland binnen komen. Ik kan er geen enkele actuele informatie meer bij hebben, daar ik overbelast ben. Het loopt bij mij de spuigaten uit. Blijkbaar ben ik niet stressbestendig genoeg om al die shots van…

"Armoede en eenzaamheid","Eenzaamheid en armoede"; de woorden liggen op je lippen, je spreekt ze hardop en in gedachten uit, je zendt ze in de ijle, luchtledige ruimte die ze niet weerkaatst of beantwoordt, je proeft ze en savoureert ze als een tot nu toe onbekend buitenlands gerecht, dat opgediend wordt in een ver, vreemd restaurant in een vakantieland…

Zo vol in 't leven, van alle markten thuis, kon naaien als de allerbeste, kon tekenen als Rembrandt kon kantklossen als een ware kampioen en kon breien, dat heb ik op die manier werkelijk weinig mensen zien doen! Maar ze werd ouder. Het tekenen werd minder, omdat zo zei ze: het niet meer zo goed zag, een poosje later ging het borduren…

Daar, aan de Hoflaan, geeft een imposante plaquette, bevestigd aan het traliehek, met trotse letters aan: "Gemeente Tilburg, Centrale Begraafplaats Hoflaan" alsof zij, die voorgoed het leven ingewisseld hebben voor de dood, zij die voorgoed de drempel zijn overgegaan, zij die voor altijd het mysterieuze rijk achter de horizon betreden hebben, eveneens…

Ooit had ik de tijd in mijn hand, mijn blik zag vooruit in momenten die waar gemaakt konden worden. Maar weet je, als je ogen vergrijzen, vergruizen, dan zie je het kind in verdwenen dagen. En dan pluk ik de dag...…

Het was in zijn HBS-tijd: de man met het verwoeste gebit en de asgrauwe haardos die zijn schedel als een helm omgeeft, vertelt over de Gouden Droom van geluk die hem nog altijd voor ogen zweeft, die al zijn gedachten in beslag neemt Maar de secondewijzer vernietigt genadeloos en meedogenloos de atmosfeer van geluk, het exotische parfum dat wij mogen…

Het is uitsluitend een handelsmissie, wat betekent, dat winterkoninkje Willem niet mag reppen over de slechte mensenrechten in China, met name in Tibet, waar ze de originele bevolking dwingen om Chinees te zijn en de heilige Dalai Lama hebben verdreven, want van ware spiritualiteit gruwelen de Chinezen. Ze houden meer van lekker veel eten, comfortabele…

Aan de lange straatweg Moleneind in Drachten kijken bedaagde muren blij verast. Ze zien weer de vaart, die zo'n halve eeuw geleden werd gedempt. Deze levenswijze gevels zagen in de jaren daarvoor vaartuigen vol turf en andere lading voorbij varen. Tijdens hun bestaan met boerenarbeid, behaaglijk wonen of zakelijk ondernemen mochten ze schaduw geven…

Vanmorgen kreeg ik weer eens een mailtje van Karwei met de mededeling dat ik komende zaterdag - en alleen dan - dertig procent korting kan krijgen op Histor verf. De ene week twintig procent korting, de andere week veertig en nu weer het gemiddelde. Ik word er zo'n beetje zenuwziek van. Pleur toch op Karwei, met je zogenaamde rotkortingen. En alle…

Wat zou jij doen als de Alkmaarders ineens besluiten om jouw woonplaats plat te bombarderen? Als het Hollandse leger ineens jacht op jou gaat maken, omdat je je verdacht gedraagt en niet chauvinistisch genoeg bent? Als de geheime dienst jou ineens 's nachts gaat martelen, omdat ze vermoeden dat je een staatsgreep voorbereidt. Dat Oranje-gezinden je…

Bij de gevatte lolbroek Jeroen Pauw zat onlangs (20 okt. '15) de spreekbuis van Pegida-Nederland aan zijn democratische gesprekstafel. Zoveel mogelijk met elkaar in gesprek blijven, is inderdaad dé manier om misverstanden uit de weg te ruimen. En daarmee moet je juist de extremisten niet buitensluiten, ook al is dat voor sommigen nog steeds not-done…

Een gigantische kroonluchter waarvan de verschijning al naar gelang iemands gevoelens als huiveringwekkend of heerlijk kan worden geïnterpreteerd, hangt stilzwijgend en majesteitelijk boven de menigte die in de voormalige, verbouwde bioscoop is samengekomen voor het personeelsfeest en zij schijnt eveneens stilzwijgend en zonder enige overtuigingskracht…

Het had niets met 'Puriteinen en Piraten' van Simon Vestdijk te maken en ook niet met kapitein Zwartbaard en zijn kornuiten, maar alles met mijn mislukte poging om DJ bij een piratenzender in Amersfoort te worden. Ik ging de radio wel eens af naar onbekende stations en opeens ontdekte ik de lokale piratenzender, die mij wel aanstond en bovendien vroegen…

Eens zag ik een oude man voortschuifelen door de sneeuw: in de driehoekige uitsparing van zijn jas was een das geknoopt. Was hij het? Was hij degene met wie ik dertig jaar daarvoor onuitgesproken, alleen via mijn opstellen, had gecommuniceerd, alsof wij twee gevangenen waren die slechts via heimelijke briefjes contact hielden? Was hij het: mijn…

Ik had me niet opgemaakt voor de gelegenheid en met mijn kleding kon niet geadverteerd worden in "Elle", "Cosmopolitan" of "Vogue" De korte afstand tussen onze ogen in het helverlichte café moeten hem overduidelijk mijn leeftijd getoond hebben die ruim twintig jaar hoger lag dan de zijne Zijn situatie was minder florissant dan mijn uiterlijk…