Mijn hernieuwde bezoek aan de Concertzaal vindt plaats op een regenachtige zaterdagavond. Jongens en meisjes in apenpakken, de glimlach als vastgevroren op het gezicht, amateur-acteurs en -actrices wijzen de concertgangers de weg door de labyrinten van de concertzaal, over de trappen naar de hoge balkons, vanwaar men uitziet over de zaal, die overkoepeld…

een impressie door Laurine Vandepitte Schrijven is je hart laten spreken over wat je ziel allemaal voelt. Wie mij leest kent mij. Ik werd op 19 oktober 1952 geboren te Knokke (B). Het schrijven fascineerde mij al vroeg. Wanneer ik een van mijn prille opstellen herlees dan merk ik als volwassene dat ik altijd een aandrang gevoeld heb om de mensen…

Ik vraag me niet meer af, waarom mensen het nodig vinden om oorlogen te voeren of elkaar geweld aan te doen. Ik weet het nu. Ze zijn niet zoals JIJ en IK.…

Goedemorgen. Wilde even laten weten: Ik ben vandaag alleen voor de liefde bereikbaar. p.s Niet voor bedrijven.…

Nog maar net gewend aan mijn eerste smartphone de 3S, een krijgertje, duizelt het me de laatste dagen van een techno overdosis. De eerste foto’s van Apples nieuwe vlaggenschip, de 6, zijn al op illegale Chinese sites verschenen. Qua camerapixels en opslagcapaciteit ben ik in het stenen tijdperk beland en durf ik mijn exemplaar nauwelijks meer uit mijn…

Ten zuiden van Breda ligt het levendige, gezellige dorp Ulvenhout. Vanaf de rand van laatst genoemde plaats gaat een mooie, brede zandweg het bos in. Links en rechts van deze dreef zie je veel sloten en poeltjes. Spoedig komt de wandelaar bij een fietspad. In het vroege voorjaar ziet deze plek van Ulvenhouts Voorbos er met zijn kale bomen en modderige…

Soms zou ik best weleens serieus genomen willen worden, maar dat zit er niet in, word al lacherig bij het idee alleen. Heb hier honderden dingen geplempt, gefleemd en geschoffeerd, schenen geschopt en sereen de kust geboetseerd. Achteraf bekeken, u bent er in getuind. Tussen literaire gedrochten heeft u een nitwit aan uw borst gekoesterd. Ha, schrijven…

Ach mama, hoe lief, verlegen en fragiel sta je op die oude foto te midden van twee dames, met een glas wijn in de hand, op een sofa, toen onze oom zijn bruiloft vierde. Je was vijfenveertig. Hoe strekte je, toen je tachtig was, je doorgroefde hand naar me uit, hoe zei je: "Je bent mijn kind". En ik was je kind, en ik ben nog steeds je oudste dochter…

Ik weet nog goed dat het sneeuwde (een lichte dwarreling van sneeuwvlokjes) toen ik met mijn moeder, die sinds acht jaar niet meer te midden van de levenden is, naar het flatje ben gaan kijken, zesentwintig jaar geleden. Men noemt de flatjes aan de Nassaustraat, de eerste flatjes van Tilburg, ook "Russische" flatjes, waarom weet ik niet. Hoe het…

In de Kraamkamer van Moeder Natuur valt heel wat te beleven.... Op 3 maart j.l. zijn bij Dierenpark "De Oliemeulen" in Tilburg twee schattige, kleine en kwetsbare Indische babyschildpadjes uit het ei gekropen. Hun schilden zijn bont gedecoreerd met geel en zwart. Ze zijn in het leven geroepen door een Onbekende (waarom? waartoe?) als hun medeschepselen…

Barack Obama vond het gezellig in Nederland. Dat is wel heel erg zwak uitgedrukt voor iemand, die per helikopter bij het Rijksmuseum landde en vervolgens een uur mocht smullen van diverse kunstwerken, door vloog naar de vergaderzaal met veelal politieke aanbidders en na wat plichtplegingen, en passant Rusland even buiten de G7 zettend in alweer een…

Er zijn ontzettend veel maatregelen genomen om de nucleaire top in Den Haag te beveiligen. Wegen zijn afgezet, oorlogsschepen liggen voor de kust, vliegtuigen zijn permanent in de lucht, politiemensen uit alle delen van het land zorgen ook voor de beveiliging. De autoriteiten zijn ondergebracht in dure hotels. Zo'n bijeenkomst van regeringsleiders…

Tja, die maffe Geert Wilders sleept heel wat voorheen trouwe fans mee in zijn politieke val vanjewelste. Kamerleden en districtbestuurders stappen massaal op, omdat ze kotsen van zijn generaliserende Marokkanenhaat, die op achterlijke vooroordelen is gebaseerd. Als extreem-nationalist houdt hij alleen van boerenkool met een Unox-worst en Limburgse…

Tja, de man op het bankje, dat weet ik nog al te goed. Ik heb weer een filmpje gemaakt. Het is een bijzonder verhaal.…

Als kind was ik blij dat ik een meisje was, dan hoefde ik niet naar de oorlog en niet naar het werk. Ik wilde een man die mij zou beschermen, twaalf kinderen rondom een grote pan warme soep. En altijd thuis zijn. Als een verdwaalt kind levenslang op zoek naar thuis. Dat ben ik. De mensen zijn vriendelijk, neerbuigend en afstandelijk. Vrienden komen…

De lente is overdadig en uitbundig; een nieuw licht overspoelt de wereld, narcissen en krokussen tieren welig. Terugkerend van de Dienstapotheek waar ik gelukkig medicatie kon bemachtigen tegen mijn zware hoest, zag ik bij de bushalte een dood vogeltje liggen; de oogjes waren gesloten, het rode borstje was zichtbaar; stakerig, kwetsbaar en weerloos…

De toestand in de wereld (een oud programma op de radio) is heden ten dage nog net zo actueel om daar eens een lichtje over te laten schijnen. Ik zeg het simpel, ik ben ook heel simpel. Als elke geloofsrichting nu eens eerst zelf zou proberen elkaar te vinden, en niet elkaar direct al naar het leven te staan, misschien is er dan nog eens een kans…

In mijn achterkamertje stond sinds jaar en dag, verstoft en onttrokken aan het oog, de platenkoffer, herinnering aan en erfstuk van mijn vader. Op een dag heb ik de koffer tevoorschijn gehaald en geopend; de kartonnen vakken die de waaier van haar innerlijk vormen, bevatten de kleurige, glanzende platenhoezen met romantische afbeeldingen van de Rijn…

Afgelopen avond het politieke debat gevolgd. Oostbloktuig en getint crimineel gezien. Oudpolitiek breedbekkend bij P&W. Ik ga morgen stemmen, tegen dus...…

"Ik hou niet meer van je", verklaarde ik. Je kronkelde je lange, elegante lichaam in een bocht van plezier en ongeloof, in een speels spasme van spot. Je danste en lachte van ongeloof. Je ogen straalden de zekerheid van onze liefde uit. "We houden van elkaar", zei ik.…