Je wist het me altijd zo duidelijk te zeggen. Spreek met twee woorden, was je handen als je naar de wc bent geweest en voor het eten, eet met je mond dicht en kijk alsjeblieft uit onderweg, op tijd naar bed want je moet er morgen weer vroeg uit, poets je tanden en je schoenen, zit niet met je vingers in je neus, geef oma een kus. Nu ben je zelf oma…

Het heeft niets met het Andes-gebergte te maken, het is onbetwist een hoge academische graad, maar om mij er nou mee te beleren, dat vond ik te ver gezocht. Autodidactisch stond ik op één lijn met jouw intellect en kon ik je soms zelfs voorbijstreven, tot je geïrriteerde verbazing. Meestal begon je dan een onderwerp aan te snijden, waar ik absoluut…

Meisjes en jongens gescheiden, achter glas mochten wij de strapatsen van het kazuivel aanschouwen. Aanbidden werd aanbevolen door de lagere school, want katholiek. Ik weet nog goed wanneer ik dissident werd, ik was een jaar of elf, twaalf. Eindelijk mocht ik plaats nemen in het schip, zat naast mijn moeder en las de latijnse tekst volkomen fout.…

Veel dichters hebben van poëzie geen kaas gegeten, doch literatuur heeft ook nooit iets toegevoegd aan een rechtvaardiger samenleving. Vooral niet in Nederland, waar gereformeerde dominees en kooplieden slechts zingen voor God, Koningin en Vaderland. Verviel de poëzie derhalve tot de zonde van een restrubriek, eer dan de schaarse Nederlandse dichters…

Mijn oudste broer ontmoette Femke Halsema op Aruba of een eiland in die buurt, de juiste locatie doet er niet toe, ze zat te smoezen met een vriendin en even laten kwam ze kordaat op hem af. In haar spaarzame bikini stond ze naast hem wat te kletsen. Ze feliciteerden elkaar met hun luxe-tijd aldaar. Haar grote borsten vielen mijn broer het meeste op…

Dit is eigenlijk geen hartenkreet, zelfs geen verhaal of relaas, maar bittere werkelijkheid. De eerste keer dat ik haar ontmoette begon ze de dag, 's middags, met een biertje, koud uit bed. Vergezeld van een zelfgefabriceerde mentholsigaret, want dat luchtte op. Dat sigaretje was haar Mascotte, dozen vol en daarna leeg stonden steeds weer aan de…

Deze wereld is vergeven van doemdenkers, betweters, radicalen en sussenden, puristen en vrijdenkers, graaiers en onnozelen, godvrezenden en naaktlopers. Al deze entiteiten zullen sterven, ze weten dat ook, mijn afvraag is wat er nu zo stellig moet worden bewezen. Ik ben blij met mijn ei, ik kan het hier kwijt.…

Deze wereld gaat in sneltreinvaart aan zichzelf voorbij, er is zoveel afleiding, dat maar weinigen in staat zijn tot echt menselijk contact. De techniek heeft de mensen niet nader tot elkaar gebracht, hoe men dat ook wenste, het is rampzalig ontaard in colossale vormen van hardnekkig narcisme. Mensen sluiten zichzelf op met hun machines, laptops en…

Bij de nieuwe omroep WNL zie ik ineens dat 's morgens op tv, Wilma Nanninga, zonder waarschuwing, het beeldscherm van de tv begint te bevuilen. Ik zak dan weg in een diepe depressie als ik die leegheid op mij af zie komen. Daar is geen verdediging tegen mogelijk. Hooguit een goedgemikte brisantgranaat die vanuit de redactieruimte door een geoefend…

De rode damesfiets en de blauwe herenfiets kwamen opeens naast elkaar te staan, terwijl er honderden fietsen om hen heen stonden, lagen, zweefden. Meestal stonden ze daar een dagje in de zonnehitte, de regen en de sneeuw. Diegenen die hen daar neergezet hadden, verdwenen dan een tijd in het station en vermoedelijk in de razende, grote rupsen, die om…

Weet je; zegt ze, ik ben de grip weer kwijt, ik glijd weer af, wat te doen? Alweer met therapie begonnen dat wel, maar ik trek me alles aan, wat de mensen van me denken, ik probeer er boven te staan, maar het valt niet mee! Weinig tot niet drinken helpt ook al niet, want dat beetje vreugde heb je nodig! Ik als leek en niet drinker snapt daar natuurlijk…

Die koets is niet echt van goud, welnee. Verduurzaamd grenen wellicht met een laagje fineer en daarna in de gewenste kleur gespoten. Voor het zoveelste jaar achtereen vervoert dit vehikel een regentesk vrouwmens met een kattenmand op haar hoofd, iets ander past niet over dat betonnen kapsel. In de Heulstraat, oh ironie, werpt iemand als eerste een…

hoi, ik ben sjimmie de chimpansee en ik schilder tegenwoordig. Eerst werd ik als circusaap gebruikt en zodoende leerde ik de mensen kennen en hen te vermaken met mijn kunstjes. Ik was alleen met mijn verzorger en kende geen andere aapjes. Ik voel me dus vaak alleen. Maar op een dag werd ik zesentwintig en mocht ik naar de dierentuin. Daar ging ik…

Tsjee, moeilijk hoor, een stukkie schrijven. Ruim- danwel engdenkend, moet dat deftig of hoogdravend ? Als ik beweer dat Avon en Litera zusjes zijn van Regilio, neem ik dan heel ruim een loopje met u ? Afsluitend verneem ik dat de besneden mens zeer in z'n nopjes is met de fiets met verlaagde instap. Zelf zwaai ik mijn rechterbeen over bagagedrager…

Hoe makkelijk is de omgang met mensen die je niet kent, zij jou niet en andersom. Vriendelijk lachend beweeg je je tussen vreemden, maakt een praatje over het weer, een mooi boek, hond e.d. Dan de mensen die je wel kennen, als mens, broer, zoon, oom, in gezellige tijden, vooral met verjaardagen. Je kennen omdat je familie bent! Dan je levenspartner…

Waartoe het winnen van een boekenbon al niet toe kan leiden en waarin het dan uiteindelijk resulteert. Bij mij heeft dit feit ertoe geleid, dat mijn keuzes en beslissingen, in een stroomversnelling rakend, een latent maar steeds sterker voelend verlangen in een daad hebben omgezet. Daarover vertel ik zo meer. Na in 2005 een boekenbon te hebben gewonnen…

Vrijdag naar het nieuwe talentenjachtprogramma, The Voice of Holland gekeken. Prachtige televisie! Eindelijk eens een programma waar nieuwe talenten aan bod kunnen komen. Kom daar maar eens om tegenwoordig. Daar zijn er veel te weinig van. Daar gaat John de Mol mee scoren. In the Voice of Holland zitten er vier juryleden in een stoel naar nieuwe…

Schrijven met licht, een goudbrokaten wolkenrand trekt de zee naar het strand, maar aan de rand van het duin duistert donker en sinister het binnenland. Het late rood van de dag omspoelt mijn voeten met zand en zout water, onthutst kijk ik om, want het wordt steeds later. Ik bouw hier mijn kasteel en drijf weg in dromen.…

Niets sneuer dan wat rondlummelen in een Jazz-café. Mijn compagnon, de vrijeradicaal Ab heeft een buurman die een jazz-café heeft. Af en toe gaan wij daar uit beleefdheid even heen. Met een jazzliefhebber praten is hetzelfde als een Mongoolse Tartaar proberen te volgen die in zijn eigen taal staat uit te leggen hoe nano-techniek eenvoudig kan worden…

Dat de meest kwetsbaren het eerst worden aangepakt, blijkt weer eens door de aanpak van de Franse regering, die arrogant dit wanbeleid ontkent, terwijl het wel plaatsvindt, verdedigd door hun president Shar-couscous, met net zoveel strebers-energie als Napoleon. Hij was woedend, omdat deze actie werd vergeleken met de deportaties uit de laatste wereldoorlog…