(voor Anton Heyboer) Hij ontmoette aartsengelen in zwerfkleren, Griekse godinnen met halfblote borsten in versleten tuinbroeken, lachende wijsgeren in alledaagse studentes. Maar de meesten droegen gekleurde veren onder hun potsierlijke silhouetten. Het geraaskal uit die gebekte snavels tergde hem keer op keer, een schijnheiligheid die onuitstaanbaar…

Ik zou ook graag een duit in het zakje willen doen, helaas heeft men er geen stuiver voor over.…

(voor August Macke) Ik kus hun bruine haren, iedere vezel van de ranke lichamen, die zo erotisch opdoemen tussen de groene bomen, de slanke vrouwen met bruine jurken. Als naakte bomen staan zij daar, in volle bloei. Ik kijk mee over de tedere schouder van het geklede meisje in gespannen houding. Haar zwarte haar glijdt zachtjes weg tot in haar bilspleet…

Na mijn bad in zee, in mijn blootje te Domburg tussen Duitse feeën met harige driehoeken, Franse stokbroodborsten en Engelse trilbillen beland ik via de makke paarden achter mijn glas trappistenbier. Ik doezel weg en ik zie vier mensen een rondedans maken in een lege feesttent, twee moeders met twee dochters, blij en zingend, terwijl Walcheren toch…

Deze sierlijke mannequin, weelderig magnetisch en geestelijk verruimd, aan deze ene muze van jaren geleden, die alles neemt, die woorden doet verstommen, omdat zij als vermomde witte haai geen spatje genade kent. Zij wil niet echt de woorden, een quasi-literatuurliefhebster, zij neemt het vlees van de weerloze dichters als onstuitbare piranha's. Borsthappen…

Ga je maar warm lopen, zegt de trainer. Het stadion juicht, want zometeen komt hun favoriet in het veld, niemand weet dat hij zichzelf verkocht heeft naar een club in de heetste competitie van de wereld. De toeschouwer wil gewoon bedrogen worden. U kunt er iets aan doen, roeptoetert een Amerikaanse kloon, we gaan er aan, we gaan dood, mijn film is…

Ik werd geheel onwel, want ik zag borsten die zo groot zijn, dat ik ze liever laat hangen om me geen ongeluk te eten aan al te dolle vruchten, nee, dan zie ik toch liever stevige handperen. De geile negerin, die ermee rondliep, zag mijn pupillen verschrikt op tilt gaan, de gekartelde bruine ballenlonnenhouder deed me vermoeden dat ze een ordinair bijbaantje…

Ik word ’s nachts waker gemaakt door de Zeisenman die met de deur in huis valt: “Ik heb ruzie met m’n baas dat ik me door jou heb laten overbluffen toen ik je wilde halen, je obstructie tegen het systeem heeft nogal deining veroorzaakt en ik kan het niet op z’n beloop laten, dan kan ik m'n botten pakken en vertrekken, zegt de baas”. Ik kijk hem…

De titel zegt alles, Nederland in een notendop, als je niet mee doet, belandt je hoofd in een strop. Schuifkaas is uitgevonden door linkse betweters, je doet een hap in verwachting van beleg maar je eet droog brood. Marktconform is het middenkader in de zorg wegbezuinigd, de werkvloer ontslagen. Het hogere echelon bleef zitten, verroerde zich niet…

Ik ben de pen voorbij en nog hameren de woorden op de tromvel van mijn lege brein, kan ik dan nooit ontkomen aan dat nare ritme, waar mijn genen in gevangen zitten? Waarlijk, ik beken, mijn dichterschap is een kwelling en een vermorzelend noodlot. De aanstormende woorden zijn meer vijand dan vriend, de engelen proberen mijn ziel te redden, maar zij…

Elke dag stel ik mezelf de vraag..waarom gaat dit gevoel niet over, geen moment rust in mijn hoofd, ik blijf maar aan hem denken. Ik ben een gelukkig getrouwde vrouw, en heb de mooiste dochter gekregen. Maar elke nacht voordat ik mijn ogen sluit, elke ochtend als ik mijn ogen weer open, dan denk ik maar aan één persoon. Zal hij me kunnen voelen…

Weer zien we dezelfde koppen, de man in de straat wordt wederom geconfronteerd met het maatpak. Aleen de stropdas is anders, nog meer gekleurd, de vis moet gewoon binnen worden gehaald. Het oude pluche beseft niet dat die zilte tongstreling duur wordt betaald. Iedereen heeft de mond vol beloften, via de achterdeur vlieden ze in coalities, schijt aan…

TROTS, wat ben ik TROTS! Nog maar eenentwintig lentes telt zij, mijn dochter. Ze is de jongste van drie. Helaas zijn zij niet te samen met mij opgegroeid. Maar dat doet geen afbreuk aan mijn gevoel. Het gevoel om een trotse moeder te mogen zijn. Ze woonde al zelfstandig, studeerde hard voor haar diploma op de pabo om lerares te kunnen zijn. In…

Ik ben letterlijk moegeschreven en de kunst van letters meer dan zat, want waarom zal ik nog langer de woorden aaien, terwijl de mensen hunkeren naar liefde die simpel en direct hoge kunst bewaarheidt. Naakt en zonder dure mantel ben ik (alsjeblieft, hier is mijn goocheldoos, doe er maar mee wat je wilt!), ontketend van de wanen van ijdelheid en ingebeeld…

(Perceptiemanagement) 'k Zal jullie namen ook in deze setting niet noemen. Beschouw dat maar als een waardevol iets. Als een afscheidscadeau waarvan het papier onaangeroerd, dichtgeplakt met tape en voorzien van een keurig gestrikt lint, op de bovenste plank van de linnenkast blijft liggen. Tegelijkertijd wil ik mij bezighouden met zaken die…

Terwijl zij in slow-motion bukte, de rode trui helde naar voren, zag ik haar prachtige borsten, klein en stevig, een BH terecht onnodig, de blozende tepels als twee pinken zo lang, ze wilde dat ik keek, want haar ogen spraken boekdelen, om mij te sarren? aan te moedigen? Of dacht ze het komt er toch nooit van, vooruit ik gun hem een onvergetelijke…

Dag, blonde, lezende nimf! droom maar lekker weg... Laat je arrogantie verwaaien bij het neerslaan van je wimpers en sla je lichtbruine benen uit elkaar, want verkramping misstaat jouw naakte paleis. Bij het bonken en trillen van de trein naar Amsterdam sla jij nauwelijks de bladzijden om. Je kamt de dunne haren met nerveuze halen van je tengere vingers…

De hypotheekrenteaftrek zal nog wel jaren in discussie blijven. Ik doe daarom ook maar een duit in het zakje. Als men de hypotheekschuld overhevelt naar box 3 (wat al is voorgesteld) en dus in mindering brengt op iemands totale vermogen, daalt zijn vermogensrendementheffing. Mijn suggestie is de hypotheekschuld te vermenigvuldigen met een nog te bepalen…

Dat lichaam en geest een geheel zijn, hoort niemand mij ontkennen. Dus zal ik zeker niet bestrijden dat psychische klachten tot uitdrukking kunnen komen in lichamelijk lijden. We kennen allemaal het voorbeeld van spanningshoofdpijn. Een oogarts vertelde mij eens dat mensen als gevolg van een jeugdtrauma ernstige problemen bij het zien kunnen krijgen…

Morgen ga ik naar een kinderfeestje, dochterlief van mijn beste vrienden verjaart. Vraag me af wat dit keer mijn rol is, vorig jaar piraat. Maakt eigenlijk niet uit, ik ga er voor, kinderen hebben altijd gelijk. Ik stem in.....…