'Geweren', beantwoordt de haringman mijn onuitgesproken vraag, 'hij jaagt.' De man voor mij, die op een grote zak met broodjes stond te wachten droeg een langwerpige zwarte rugzak. Ik kon niet opmaken welk instrument hij met zich meedroeg. 'En hij is oogarts', voegt zijn vrouw eraan toe. Wanneer is het moment gekomen dat je in een uitspanning…

Vervolg op 'Boetebol'. Binnen drie minuten hoorde ik dat onze kat dood was én dat we hem tegen geld konden ophalen. Het verdriet had de eerste dagen de overhand, maar later maakte dat plaats voor woede. Onze Boez had één straat verderop gelegen. Zonder chip en met naamkaart hadden we hem direct op kunnen halen. Rouwdagenlang brulde het door me…

Heerlijk lig ik hier te gloren, op de aanrecht achter glas, languit in de fruitschaal. Een vluchtig leven is mij maar beschoren. U kent mij vast als appelsien. Juist ja, het appeltje uit China. Niet te verwarren met de mandarijn. In mijn fruitschaal lig ik zoet te dromen tot mijn tijd gekomen is. Ik droom van al mijn lotgenoten en wat daarvan geworden…

Hans Mooi, snelsonnettendichter op www.gedichten.nl , heeft na zijn studie Spaans vrijwilligerswerk in Nicaragua gedaan om zo zijn Spaans te onderhouden. In Masaya kwam hij in contact met een schooltje voor straatkinderen. De eerste keer dat hij het schooltje bezocht, trof hij als inventaris achttien stoeltjes en één schoolbord aan: meer niet!…

Hij ligt niet meer voor mijn voeten op de trap en de deuren van de slaapkamers hoeven niet dicht. Geen bestek afwassen na kaasgebruik en in de zomer kunnen alle ramen wijd open, zonder ijzingwekkende circustoeren op de vensterbank aan de buitenkant. Ook de achterdeur kan open, zonder angst voor een bloederige muis of vogel. Geen bezorgdheid meer als…

Ben ik dan de enige? Ja, ik ben schijnbaar de enige, zoals zo vaak. Want de hele wereld viert feest. Feest om een overwinning die geen overwinning is. Ik heb het vanaf het begin af aan al met argusogen bekeken, maar er was geen levend wezen dat mij serieus nam. Wilde nemen beter gezegd, want de meeste mensen, kuddedieren als ze zijn, zagen in blinde…

Susan had het zelf eigenlijk wel in de gaten. Probeerde daar ook wel iets aan te doen, maar liet het toch weer lopen. Totdat haar manager op haar werk eens zei: "Waarom verdedig jij je altijd zo? Dat is toch nergens voor nodig"? Wat dat, op dat moment, bij Susan losmaakte was met geen pen te beschrijven. Inderdaad, als Susan terugkijkt op haar…

De andere kant van de liefde. Jezus was niet altijd zo liefdevol als zijn volgelingen het doen voorkomen. De woorden in de Bijbel zijn rauwer en intelligenter. Jezus sloeg de mensen met hun hele inboedel de tempel uit en Hij had ferme discussies die Hem boos, geïrriteerd, verdrietig maakten. Jezus was gewoon een mens, én een Mens die niet toegaf aan…

Ik ben in de war. Ik doe de verkeerde dingen, want ik denk niet goed na. Het leven is dubbel en onoverzichtelijk gecompliceerd, want er staat hier iets te beginnen en er staat daar iets wat afgelopen is. Nog twee weken en ik ben geen bijstandsmoeder meer. Mijn uitkering wordt daarom naar beneden aangepast, de kinderbijslag en het kindgebonden budget…

Mijn klok met rode tulpen kijkt me uitnodigend aan. Hij weet dat ik hem regelmatig aanschouw. Geduldig lijkt hij argeloos en wat verveeld mijn tijd weg te tikken. Met elke tik brengt hij de lente dichterbij. Het is alsof de tulpenklok dat weet. Plagend, ingehouden en tergend langzaam loopt hij routineus zijn rondjes. Voldaan en zelfverzekerd. Met een…

Ik wantrouw mensen die menen voortdurend te moeten vertellen ‘hoe ze zijn’. Gelijk een wandelende reclamezuil, promoten ze zichzelf. Niemand vroeg er om. 'Ik ben altijd eerlijk en open en ik vind het heel belangrijk dat je elkaar in je waarde laat', of ’ik ben heel perfectionistisch’. ‘Ik maak me nooit druk om wat anderen van me vinden’. Dit…

Er zitten twee ambtenaren op een kamer. 'Goh', zegt de een, 'wat zitten hier veel vliegen!' 'Ja', zucht de ander. '38.' Ambtenarenmoppen, wie kent ze niet? Toen het overheidsgebouw waar ik werk voorzien werd van bewegingsdetectoren, was dat voer voor de grappenmakers onder het personeel. Als je te lang stil zit gaat het licht uit. Wat zou…

Het is rustig rondom de uitvoering van wijkontwikkelingsplannen in Helmond West. Januari heeft nog weinig nieuws gebracht. Achter de gemeentecoulissen wordt hard gewerkt. 2011 wordt een belangrijk jaar. In 2011 worden namelijk de wijzigingen van bestemmingsplannen verwacht. Ook worden in 2011 de eerste resultaten van milieuonderzoeken verwacht. De bewoners…

Op de middelbare school kreeg ik tijdens de biologieles te horen dat er twee soorten dieren waren: nuttige en schadelijke. Nuttige dieren waren dieren die voor het karretje van het menselijk welzijn gespannen konden worden. Dieren die je kon opeten of tewerkstellen. Of kaalscheren zodat oma truien kon breien. Schadelijke dieren waren dieren die…

De vuile was! Er zijn altijd mensen die er niks voor voelen om hun zo gezegde vuile was buiten te hangen. Maar vuile was buiten hangen, dat hoeft in deze tijd al helemaal niet meer, er zijn tenslotte zo ongelooflijk veel merken op de markt die allemaal beloven dat de was witter wordt, nog witter wordt en zo wit wordt dat je niet meer kunt zien dat…

Entree, gerecht en crème brûleé (een picareske) De kus, de daad en het naspel als subtitel voor deze beschouwing, zou een hele mooie zijn en omgekeerd geldt precies hetzelfde: de subtitel als titel. Die vrouw ontmoette ik toen zij net als ik nog kind was. Die twee daarna verleidden. De vierde viel, terwijl ik zwichtte. De vijfde hing, terwijl…

Ik doe het niet meer. Mijn stukjes voorlezen op obscure literaire avondjes. Telkens ga ik erheen met hoge verwachtingen en een doos boekjes waar het uitzinnige publiek straks voor in de rij gaat staan. Maar telkens keer ik bitter teleurgesteld huiswaarts. Niet meer dan anderhalve man en een binnenwaaiende paardenkop hebben de moeite genomen om zich…

‘Dit is juist wie je bent Yvonne’, zeg ik hardop tegen het televisiescherm. Yvonne, de naamgenote van de presentatrice van ‘Boer zoekt vrouw’, kan zichzelf niet laten zien, zegt ze. ‘Ik kan wel spontaan zijn, maar het lukt me nu niet’. Boer Gijsbert vindt dat als ze een kans krijgt, ze die wel moet grijpen’. ‘Flap er eens wat uit, weet ik veel…

Het gebouw doet vriendelijk aan, de lichten branden gordijnen zijn open, wanneer we richting de toegang lopen, beseffen we eens te meer, dat het geen gewoon onderkomen is, waar jij en ik graag willen wonen. De automatische deuren, klikken van buitenaf nog gewoon open, maar vanaf dat moment, wordt je opgenomen in een andere wereld. De tweede deur, opent…

Ten behoeve van logés overwegen we een handig ruimtebesparend slaapbankje aan te schaffen. Om me alvast wat te oriënteren bezoek ik in de periferie van de stad zo’n immens pand waar je via een ingewikkeld doolhofsysteem langs alle duizenden uitgestalde artikelen moet. Het enige prettige van dit soort monsterwinkels is, dat er niet onmiddellijk een commercieel…