Wie kent niet Jan Vennegoor of Hesselink. Zeer bekend nog van bij PSV zonder vaste arbeidsplaats. Je hoorde hem niet klagen, de trotse tukker. Wel zag je altijd smart in zijn ogen. Wat wil je, met ‘of ‘ tussen je twee naamdelen. Bij Celtic is het opgelost – hij telt daar voor twee met zijn ‘towering presence in the penalty box’. Zijn naam schoot mij…

Bij de opgewekte mail over promotie en trots ouderschap zat een foto van een vrolijke hummel met een aanstekelijke lach. Ik glimlachte opgelucht. Was dit even goed nieuws! Hoe anders dan die kille decemberdag van het verlate kraambezoek. De afspraak was gemaakt, de kersverse moeder bleek uit te kijken naar mijn bezoek. Fijn, dacht ik, ze zal gelukkig…

Hoe kan ik ooit verwoorden, hoe het voelt als jij me aanraakt? Ik kijk je aan en zie een diepte waarin ik probeer te verdrinken. Ik spaar alle kracht die ik nog heb, om jou mijn stralende lach te schenken, op een moment dat jij mij zo intens verwarmt dat ik sprakeloos ben. Je weet me te raken tot in het diepste van mijn hart, ik ben vertrouwd met…

Volvreten, vinger in de keel, omarmd door het fluweel van de nacht, niemand die je ziet, obesitas olet en je gaat er ook nog van transpireren. De voorraadkast is geduldig maar geen uitkomst. Uitstekende botten onzuiver op de graat, zo mager dat het nergens meer om gaat, een schreeuw om aandacht totaal afgeslankt, nog net geen skelet. Tweeduizend…

Heeft er misschien iemand geluk gezien of kan iemand misschien zeggen waar het ligt of waar ik het kan vinden? Ik meende het laatst nog gevonden te hebben, maar raakte het plotseling ook weer kwijt. Of is geluk niet iets wat zomaar wordt gevonden, moet dat misschien afgedwongen worden? Het zou ook best kunnen dat geluk in een klein hoekje zit, net…

Het was slechts een vingeroefening, een opengewerkte hals in potlood afgezet op de horizon, geen torso, geen gezicht. Armen en benen ontbraken, uitgestoken nek met een streep door de tekening, echt alles ontbrak aan dit zelfportret. In kwijt zijn heb jij mij omlijst, voor nóg een keer zou ik zo maar tekenen.…

Je sprak de taal van een verwond meisje dat ik van binnen bij me droeg, maar het maskeerde door een stoer gelaat, drugsverslaving en een zwerfstersbestaan. steeds heb ik het gevonden, maar het loslaten deed me zo'n pijn dat ik had gezworen nooit meer iemand binnen te laten. uit angst te verliezen wat ik toen nog geeneens had. Als ik mezelf ervoor…

De lucht was blauw, staalblauw, alle nuances lentegroen baadden in een meedogenloze zon, hardvochtig uitgeknepen. Hoefblad, groot, klein, wit of Japans, al snel viel het vormloos terug naar moeder aarde, daarna volgden andere plaatselijke planten, in volgorde van weerstand. Maar de agave bloeide op, evenals de zeedistel, diverse succulenten en een…

Doodsrochel, laatste ademtocht, mijn ding kwijt, voordat ik ga wilde ik dit nog ff zeggen, toonaarden voor elk wat wils, begraven onder een deken van malloten, literaturalisten die reagerend de quintessens misten, niet op een haar na maar een kilometer breed. Gelijk halen, gelijk krijgen, zoveel woorden voor handen, het zou een abc'tje moeten zijn,…

Het begon altijd met koffie en gebak, soms een tweede bakkie, de perverseling ging voor nummer drie, wist dat na het bakkie leut de echte drank op tafel kwam, de traditionele kring werd verlaten en stoelen schuivend de kamer anders zouden indelen. De jarige had inmiddels zijn of haar tijd gehad, visite en inwonenden verspreidden zich over het huis,…

In juli 1998 stal Moravia Ramsahai een bromscooter. Toen hij kort daarna door twee politiemannen staande werd gehouden, trok hij een pistool. Een van de agenten riep “laat vallen!”, maar daarna richtte de rover zijn wapen op diens collega. Die schoot uit lijfsbehoud de scooterdief neer. Moravia overleed ter plaatse aan zijn verwondingen. Een tragische…

Vrede op aarde We zeggen dit in Nederland met kerstmis en vermoedelijk alle mensen op aarde. Een bijzondere gedachte, omdat er meestal een wapenstilstand tot stand in die gebieden waar oorlog is. Het is heel bijzonder dat de geboorte van kindeke Jezus na 2000 jaar nog steeds invloed heeft op het gedachtegoed van mensen. Je hoeft er niet voor te…

Heden ten dage tel je niet meer mee als je niet schettert, als je niet schittert. We leven in een wereld van zelfbejag, spetteren audio en visueel, gekleed in merktekens, logo's gaan ego's voor in totale onbezonnenheid. Blingbling, verblingding, juichen en schreeuwen om een Nawijn, een paus, en nog zo'n honderd mensen die er niet toe doen. Een grote…

Dat laatste journaal had ik niet moeten kijken, in willekeurige volgorde kwam de ellende van vandaag nog even langs, brandhaarden, vermiste meisjes van 16, de grens tussen Tsjaad en Soedan waar vluchtelingen elkaar wederzijds in de weg lopen, Mexicaanse ex-communicatie inzake abortus omdat men niet communiceert, de bom die steeds weer barst in Irak…

Noem het kazuifel, djellaba of de kleding van een travestiet. De laatste heeft daarbij nog het voordeel van de twijfel, de eerste twee niet. De baarden hanteren zwaarden in uiteindelijk streven naar een wereldlijke macht, verkrachten ongewild hun maagdelijkheid, naastenliefde is ver te zoeken. Hoogmis, discipelen die deze dienst bezoeken hebben meer…

Kop in de krant: "Bij het krieken van de dag werd het slachtoffer gevonden met een kogel in het hoofd. De politie vermoedt dat er een misdrijf in het spel is."(??) Krieken! Bestaat dat woord nog? En zo ja: wie gebruikt het, behalve de schrijver van het artikel, dan nog? Dat woord valt in de categorie van "kijvende vrouwen", "ijs en weder dienende…

Want morgen sta ik op uw tenen, schop ik schenen, draai ik u een poot uit of geef ik een knietje in gevoelige regionen, kunt u mijn rug op of er van af glijden, maakt mij niet uit, ik lees hier duizenden woorden in nietszeggendheid, zelfstrelende ego's. Snel nog even een sonnet, stelling nemen met een citaat, verhaal halen voordat het u ontgaat…

Bevrijdingsdag is een dag om dankbaar te zijn, dankbaar om de vrijheid waar in wij leven. Ook om het feit dat eten voor ons zo vanzelfsprekend is, moeten we op deze dag denken aan onze naasten die het zo veel slechter hebben getroffen. Voor hen is vandaag eten niet altijd aanwezig; water is vloeibaar goud en dat is schaars. Kleren om te beschutten…

Op z'n minst kan ik weerleggen dat ze me graag wilden, mijn ouders, ze hadden er al vijf gefabriceerd. Na mij kwamen er nog drie en een kleine blonde dood, nooit iets van gehoord. En daar begint het liegen, niemand die vermeldt dat je op de wereld bent gezet met het oogmerk om dood te gaan. Pa en ma wisten dat heus wel, oh ja, maar van opvoeding hadden…

De Raad voor Orde en Tucht voor het Advertentiewezen T.a.v. de heer Mr.Q.Hontsfodt Geachte heer Hontsfodt, Mag ik even, ja? Fijn! Waar het om gaat is dat ik de laatste tijd voortdurend wordt geconfronteerd met misleidend verwarrende reclameboodschappen (commercials in uw jargon). Voorbeeld: Om 21.32 uur, maandagavond j.l, werd mij uit stand…