Over voorbedachte bielsen zie ik een elektriek voertuig naderen, neemt voorrang waar het niet spoort. Is het eindstation Oostende of smoort het vuige vehikel met panne aan de kust, liefst drie dagen lang. Ondertussen pak ik het rijwiel naar Dendermonde en rijd een ronde, zoals het hoort.…

Bisschop Van der Ven is lang vergeten: zijn leven en prestaties zijn in het duister gehuld, maar de goedgunstige Tilburgse Gemeente vernoemde niettemin een straat naar hem, als laatste eerbewijs. Hier bel ik aan op nummer vijfenvijftig. De Tilburgse aanleunwoning kent een welhaast traditionele en "conventionele" indeling; in de ene helft van…

Men stormt tegenwoordig allerwegen aan op de Badkamer en de vervolmaking hiervan. Men bulkt kennelijk van het geld en men weet van gekkigheid niet meer waaraan men het besteden moet..... Het is tot een trend geworden bij een schromelijk en wellicht schandelijk ontbreken van andere, meer idealistische of diepzinnige doelstellingen en zingevingen in…

De afstand tussen de Nassaustraat en de Anselmusstraat is voor een voetganger gemakkelijk te overbruggen..... Ik loop over het pad dat tussen de plantsoenen in mijn straat slingert en verder, langs het hoge metalen hek rond het fraaie klooster aan de Reitse Hoevenstraat. Ik tref mijn vriend, de fotograaf, die gedurende tien jaar trouw aan mijn zijde…

De "bewegingsruimte" is een halfcirkelvormig lokaal in het Wijkcentrum. Enkele jaren geleden heeft de voormalige kerk een metamorfose ondergaan en is deze verbouwd. De schitterende, langwerpige, verticale ramen van het yogalokaal, die de gestalten van heiligen uitbeelden, zijn bewaard gebleven en vormen een herinnering aan het eens religieuze karakter…

Ach hoe koesterde hij de hond die ik hem geschonken had - de hond met de cognackleurige vacht en de naam "Rocky"; hoe borstelde hij het dier liefdevol, zorgvuldig en zorgzaam op het kleine plaatsje achter mijn ouderlijk huis; hoe wandelde hij trots met Rocky aan de lijn door de buurt - men roddelde over hem en dacht dat hij "gek" of "gestoord"…

Als een wetende zal ik mijn - korte - toekomst ingaan: als een wetende omtrent liefde en vriendschap - vaak uitgesproken, vaak onuitgesproken. Het huisje met de rozentuin zal leegstaan; nooit meer zullen twee mensen daar hun gedachten delen zoals wij eens deden..... De lichtblauwe stoel zal onbezet blijven: zul je nog terugkomen uit het verre,…

Een rondje om de basiliek, het publiek wakkert de wielrenners aan maar ook de wind trekt aan. In waaiers valt een peloton uiteen, een slimmerik koerst op het wiel van de derde man en spurt onder luid gejuich naar zijn mooiste.…

Het is allemaal zo 'deskundig', als goor schuim op wit verzacht papier wat de mensen melden over kindermishandeling. En de kinderen schreeuwen, als uit de wereld weggeslagen door woorden die moorden, door handen die hun zielen splijten. En de therapieën zijn gericht op het overleven van zulke misdaden. Geen van deze hulpinstanties stopt het…

Augustus naderde zijn einde; weer was een zomer voorbij die ik in de herinnering kon toevoegen aan mijn langjarige leven en aan mijn levenservaring. Ik had drie briefjes van vijftig euro bij me gestoken in een vakje van mijn portemonnee en ging op weg naar een klein winkelcentrum dat zich bevindt in een grauwe buurt met krakkemikkige, vervallen bouwsels…

Een poosje geleden liep ik te wandelen door de buurt waar ik gewoond heb. Ik keek mijn ogen uit. Alle oude rijtjeshuizen waren verdwenen en vervangen door hoge flats en op de meeste veranda's hing een schotel. Het benauwde me. Vroeger hadden we de slager, de kruidenier, de melkboer en de groenteboer. Aan de deur kwam de huisbaas de huur ophalen, de…

Toen de rozen in je stadstuintje dat je zorgvuldig placht bij te houden, hun volle, zomerse bloei bereikt hadden, kwam jouw mededeling: "Ik ga voor enkele maanden naar Paramaribo; vrienden daar hebben me gevraagd wat werkzaamheden te komen verrichten". Het werd mij koud om het hart, ik dook onmiddellijk in de ontkenning en begon mij te gedragen…

We ontmoetten elkaar bij de bushalte. Dwars en frontaal over zijn borst was op zijn grijze T-shirt met capuchon de tekst "New York" geborduurd; aanleiding voor mij om te vragen of hij de "Big Apple" al eens bezocht had; hierop volgde een ontkennend antwoord en hij maakte het bekende gebaar met duim en wijsvinger dat duidt op geldnood. We kwamen…

Het stormde buiten. Mijn herdershond Max kwam naar mij toelopen, en zei: ''Ouwe, ik moet bouten, wil je me uitlaten?'' ''Oké Max, het is bar en boos, hé?'' Hij is nu zes jaar en een heel lief en oersterk. Wanneer hij naast mij op de grond zit terwijl ik zit te eten probeer ik hem wel eens weg te duwen, maar dat lukt niet. Hij zat al in de…

Ik zou er, van binnen, hoog aan getrokken hebben zonder de kracht van het Woord; ik zou angstig en boos geworden zijn, toen een uit de kluiten gewassen en verrezen, arrogante, gepluimde rietstengel van twee meter hoog, uit de klappoortjes van de hoogste regionen a-sociale zaken kwam wandelen en mij willens en wetens voor de voeten liep. Als ik per…

Het "Andante Café" is geopend op een mooie, heldere zondagmiddag tijdens deze schitterende zomer die me - wonderlijk genoeg - nog geschonken wordt en is gesitueerd naast de accommodatie van het Crematorium in Tilburg, die omgeven is door de urnenweiden en de bosschages en de lila rododendrons en het park waar mijn geliefden voorgoed rusten en waar…

Ik kocht een schamele, onderkomen plant, een armzalige geranium; te midden van het assortiment dat uitgestald was op de marktkraam nam zij een bescheiden plaats in en viel zij niet op. Ik nam haar mee naar huis en kweekte haar zorgvuldig op.... Een stengel groeit aan, draagt veelbelovende knoppen en richt zich naar het licht. De knoppen zwellen aan…

Wat mij betreft, leef u uit, maar ik doe niet meer mee. Ik noem geen geen namen, het is duidelijk vanuit welke hoek de wind waait. Eenheidsworst, plakje na plakje snijdt de slager in zijn eigen vlees. En dan zeg ik, hee ik stop er mee, voordat het mij te veel wordt. Tsjuus, het was een leuke tijd.…

Ze sprak op een danig onverstaanbare manier waarbij haar bruin aangeslagen ondergebit zichtbaar werd. Ze zat naast me in de bus die zaterdagmorgen en vormde mijn enige aanspraak en/of gezelschap, dus antwoordde ik maar met "ja, ja" en "nee, nee" zonder een opmerking te plaatsen over het onbegrip en de onverstaanbaarheid die haar gebazel voor mij…

Twee echtparen hadden plaatsgenomen in de leren fauteuils voor het raam van het restaurant dat uitzicht bood op de drukke winkelpromenade en zetten zich aan het menu; de varkenshaas, de frites en het overige. Ik wachtte bij twee koppen thee op mijn vriendin. Verderop in de zaak sprongen aan de wand twee zilveren, kunstzinnig vervaardigde hertenkoppen…