Per 1 juli 2008 mag er nergens meer in de horeca in Nederland worden gerookt. Deze wet is dus nog geen jaar oud. Helaas is de wet nu al onderhevig aan allerlei rechtszaken, waar onlangs weer een hoofdstuk aan is toegevoegd. Wat is er aan de hand? Heel kleine cafés zonder personeel (er is dus alleen een eigenaar) kunnen het hoofd financieel niet…

4 mei 2009- 16.30u. De zon schijn flauwtjes. De autocar die dagelijks de schoolkinderen ophaalt en terugbrengt rijdt voor het venster voorbij. De glasbak aan de overkant van de straat krijgt gestadig bezoek. Flessen en bokalen klingelen naar onderen, helaas niet geluidloos. Auto’s in beide richtingen brengen wellicht hun bestuurders huiswaarts nà de…

Jonge vrienden! Deze week is mijn oog ergens op gevallen, waarover ik graag een vermanend woord tot jullie zou willen richten. Luistert allen, want dit gaat iedere Rommeldammer ter harte! Vandaag de dag is het bij eenvoudige lieden schering en inslag geworden om de woorden van vooraanstaande burgers naar eigen believen, te pas en te onpas, te…

Ik begrijp hem wel, Karst Tates. Een maatschappij die alles van je verwacht maar er niet is als het wat minder gaat. En dan zit echt alles tegen, verliest z'n baan en inkomen, de huur wordt te duur. Probeert nog een en ander te regelen en vindt dan op de deurmat een rechterlijk schrijven dat begint met "In naam der koningin". Ik heb met hem te…

(voor Jan-Jacob Slauerhoff) In het chique hart van een nobele stad staat een teder object tussen het moderne interieur. Het oude plafond, gecamoufleerd door goedkope platen, bewaart de jeugdige gedachten van een Friese kameraad, antieke overpeinzingen boven het platvloerse marktgewoel aan de Voorstreek. De eenzame ziel was ervan overtuigd dat hij…

Stel je eens voor: je bent net tachtig geworden, je echtgenoot begint te alzheimeren en je hebt een indicatie van drie uur zorg, eens in de twee weken. Zelf heb je nek-artrose die jou geen plotse bewegingen toestaat, zelfs fietsen is uit den boze. Je woont in een flat, elf hoog, rand van de stad en je voelt de hokjesgeest indringend en opdringend…

Deze week complimenteerde ik een goede kennis omdat ze een fraaie rok aanhad. Na een milde glimlach kreeg ik haar reactie. Ik ken je nu al jaren Es, maar ik zie jou altijd maar in een broek lopen. Ik vertelde haar dat ik er uit zou zien als een travestiet met een rok aan. Haar eerste vraag was het 'waarom'. Mijn vormen zijn niet zo vrouwelijk,…

,,Het gaat niet om mij, maar om de jongens”, stelt Renkumer Chris Petter beslist. Terwijl hij dit zegt, rust zijn hand op een witte grafsteen. Het is er één uit de honderden die in strakke rijen staan. Op een licht vormverschil en de inscripties na, lijken ze allemaal hetzelfde. Wie erlangs loopt zal getroffen worden door de leeftijden. Jonge mannen…

Hij probeerde het wel, een eigen leven opbouwen. Een simpele baan, genoeg verdienen, huurhuisje, autootje voor de deur, drankje, hapje, een vriendelijk woord voor de buurman. Niets tekort, maar wel van alles te weinig. En dan, dan heeft men je niet meer nodig, jouw aanwezigheid is overbodig, je wordt de laan uit gestuurd. Hoofd boven water houden…

Gisteren heeft een 38-jarige man het Koninginnedagfeest en het leven van vele onschuldige mensen voor altijd verpest en/of vernietigd! Alsof dat nog niet erg genoeg was heeft hij ook nog oude wonden opengereten bij diverse slachtoffers van eerdere geweldsmisdrijven. Ik weet uit eigen ervaring hoe rót Koningin Beatrix en alle overige Oranjes zich…

Waarschijnlijk ben ik niet de enige die reageert op deze manier: over de verschrikkelijke gebeurtenis van gisteren in Apeldoorn. Daarom wil ik als eerst mijn medeleven geven aan de slachtoffers en hun nabestaanden. Maar wat ook erg is, dat hiermee de vrijheid die er nog was tussen het koningshuis en de inwoners van Nederland aangetast is. Dat die…

Ik heb Bea nog nooit zo menselijk gezien als vandaag, alsof ze van de troon gestoten daadwerkelijk tussen het 'volk' stond. Neem het mij niet kwalijk, maar ik had graag gezien dat die wanhopige automobilist de koninklijke bus vol in de flank mocht nemen. Blauw bloed ipv het onschuldige omstandersrood. Dit is dus wat water doet als het tot de lippen…

Ik dacht op deze site mijn ei kwijt te kunnen, mijn ongenoegen weg te schrijven en de jaren vijftig terug te halen. Dat kan dus, racisme en fascisme, extreem links en rechts, het kan allemaal hier. Taal- en/of tikfouten, geen probleem. Maar dan wil je het werkwoord, al dan niet vervoegd, dat met een p begint en eindigt op oepen, bezigen in een context…

Werknemer stoort zich aan collega met kinderen DIEMEN - Heel wat werknemers (43 procent) ergeren zich aan collega's met kinderen. Collega's die zich afmelden omdat hun kind ziek is, vormen met 37 procent de grootste irritatie. ----------- TRRING..! Neemt u even op mevrouw Dubbelaar. Nu even niet meneer Krimp, ik zit net te kolven..…

Dagen vraag ik mij zelf af of ik nog een keer het sprankelende licht en gevoel van verliefd zijn nog eens mee zou maken. Niet dat ik echt zit te wachten op een man, maar gewoon het gevoel, het blijde, het stralende wat verliefd zijn met zich mee brengt. Het gevoel dat de wereld niet zo lelijk is en van alles zien door een roze brilletje. Natuurlijk…

Ik heb ze, ook deze avond, aangestoken. Zeven theelichtjes, een korte kaars en een rustieke. Zo kom ik de avond door, drink een biertje en een beerenburgje, het houdt mij overeind.…

De kunst of kunde van het genieten is 's levens grootste goed. Zodra je het relativeren onder de knie hebt, komt er een oase van rust over je heen en is genieten een logisch gevolg. Mijn beste vriend is mijn alter ego. Door dik en dun gaan we al meer dan een halve eeuw door het leven. Behoefte aan veel vrienden heb ik niet. Ze zijn dan ook op één…

Fier in al zijn lelijkheid stond hij nog overeind, onze kerktoren, toen ik vanochtend van huis vertrok. Maar niet lang meer. Hoog boven hem uit verrees de hijskraan voor de sloop van het gevaarte. Bespeurde ik toch een vaag sentiment bij mezelf, nu deze puist uit onze wijk werd geknepen? De kerk lag al plat, nu moet toren er aan geloven. Twee hoogopgemetselde…

Ik heb gestolen, ik zie het nog altijd voor mij. De portemonnee van mijn moeder op de (standaard) bruinmarmeren schouw boven de kolenkachel, drie dubbeltjes gleden zomaar in mijn hand. Dra daarna wilde ma een van ons een brood laten kopen, ze keek vertwijfeld in haar knip. Dertig zilverlingen brandden in mijn broekzak. Ik heb er witte chocolade van…

Tien jaar lang koesterde ik de droom ooit mijn autobiografie uit te geven. Ooit de woorden te geven aan de vele gebeurtenissen die mijn leven een vreemde wending gaven. Ooit mijn stem te laten weerklinken voor de minderbedeelden in de maatschappij, daklozen, verslaafden, psychiatrische patiënten. In die tien jaar ben ik hopeloos verdwaald geweest…