‘Zal ik het doen?’, vraag ik aan mijn man en kinderen. Al een paar dagen vraag ik me af of ik een vriendschapsverzoek van een oude liefde op Facebook zal accepteren. Man en kinderen reageren niet positief. ‘Waarom zou je?’ ‘Wat moet hij van je?’ ’Je hebt papa toch!’ Wat ik hoor is angst. Ongegrond. De papa waar mijn kinderen het over hebben maakt…

Na het echec van de laatste verkiezingen is het onmogelijk om die verwaande kaalkop nog te handhaven. De Partij waar Domela Nieuwenhuis de gevangenis voor indraaide en Troelstra dacht dat er een revolutie mee te beginnen was bestaat allang niet meer. Na de Tweede Wereldoorlog maakte Drees er een rammelend opportunistisch, bier drinkend stelletje…

Ik haal mijn zoon op van de bso. ‘Papa is er niet’, zeg ik, ‘die eet samen met zijn collega’s, in de stad’. ‘Maar ik wil hem vertellen over het vrachtschip wat ik heb gemaakt van K’nex, samen met Michael’, zegt hij sip. ‘Misschien kun je dat morgenochtend doen bij het ontbijt’, opper ik. ‘Slaapt papa wel thuis?’ vraagt hij. ‘Natuurlijk’, zeg ik kordaat…

Vanuit vogelperspectief zie je soms meer dan je lief is en dat geldt ook voor een meeuw als ik. Zo zie je de wereldverbeteraar versus de vernieler staan. De erudiete mens tegenover de onwetende en zo zijn er talloze voorbeelden te geven. De mens leeft nu eenmaal in een wereld vol tegenstellingen. Zonder dag geen nacht, zonder wit geen zwart. Wat de…

Er zijn nog veel te veel zwak begaafden die op de Partij van de Armoe stemden. Nog teveel idiote beter gesitueerden, die denken dat Rutte hun belangen behartigt. De enige die na de verkiezingen iets verstandigs vroeg was Geert Wilders. 'Meer of minder Marokkanen,' vroeg hij. Het antwoord had moeten zijn: 'MEER'. Natuurlijk in Marokko! Dan kunnen…

wat een week, wat een week, en dat ik zo begin heeft natuurlijk alles te maken met afgelopen woensdag, de dag dat we naar de stembus mochten, dat we het rode potlood ter hand mochten nemen, dat we een groot vel in de hand kregen en daarop te kennen mochten geven op wie onze stem zou terecht komen. Als ik naar mijn eigen persoontje kijk, dan loop…

Gisteren zat ik in een café na te denken over het nieuws. Ik lees elke dag de krant en bij momenten van bezinning komt de gelezen informatie vaak weer terug. Zulke momenten helpen me bij het vormen van een mening en helpt me persoonlijk ook om mijn eigen doel in mijn leven vorm te geven. Tot een paar weken terug de Krim in het nieuws kwam. Zo'n eigenaardig…

D'66 is al een tiental keren uit de dood herrezen. telkens als je blij denkt van die strontvlieg verlost te zijn, verschijnt het waardeloze secreet weer en laat weer een stel geestelijk gestoorden op het mooie bekje van de lijsttrekker stemmen. Weer is het zover. Jezus noemde het 'wit gepleisterde graven'. Van buiten mooi, maar van binnen heeft…

Wetmatigheid: Als het aantal kiezers dat het spoor bijster is en het echt niet meer weet toeneemt, stijgt D66 in de polls. Dat is begrijpelijk want D66 weet het namelijk ook niet. Wat wil D66? Een beetje van dit en een beetje van dat en van zus en van zo, met als resultaat een egaalgrijze soep zonder ballen. Vlees noch vis [Hun enige onderscheidende…

Wie nog meedoet met die waanzinnigen, die ons deze 'regering' hebben bezorgd, is of niet wijs of kwaadaardig. Daar wil ik niet bij horen. Een genie ben ik niet, maar ik heb wel door dat onze democratie een farce is. Welk zinnig mens stemt er eerst op Pim Fortuyn, vervolgens op iemand die plaatsneemt in het kabinet Balkenende. In die tijd was P.…

Ik zit in de wachtruimte van de gipskamer poli 72 en pak een tijdschrift. ‘Zin’, heet het. Ik lees een interview van Rick de Leeuw met Gerrit Komrij. Er staan mooie, wijze woorden. Ze stellen me gerust. Ik kijk even op, zie een echtpaar aankomen dat tegenover mij plaatsneemt. De vrouw heeft een strakke, rode broek aan. Haar haar glimt van de gel…

Vroeger, dus best een poosje geleden spraken mensen wel eens over een stad die was dichtgeplakt met kranten, nou is dit niet letterlijk natuurlijk want het betekende dat een stad of dorp als het ware “noodlijdend” was en er is tegenwoordig niet zozeer sprake van noodlijdende dorpen, steden of provincies, nee hoor, alles behalve dat. Een noodlijdende…

Oorlog wordt steeds leuker, althans voor de bedenkers van allerlei nieuw moordtuig en de fabrikanten ervan. Menselijke militairen komen er nauwelijks nog aan te pas. Onbemande vliegtuigjes laten vanuit de lucht hun stinkende rotzooi vallen. Zwaar bewapende robot-militairen doden alles wat beweegt. Een groot voordeel, de 'menselijke' soldaten komen…

Terwijl de oorlogstrommen sinds decennia weer aan de oostgrens van Europa roffelen valt het me op dat zich opnieuw dat oude Koude Oorlog gevoel van me meester maakt. Hoewel ik in 1956 toen de Russische tanks Hongarije binnenvielen nog geen idee had van wat er speelde en wat ons boven het hoofd kon hangen, was de spanning ook bij ons thuis tastbaar…

Ik had even geen werk. Iets nuttigs doen en mijn interesse in andere culturen vonden elkaar toen ik een oproep zag voor vrijwilligerswerk. Meehelpen aan de kindervakantieweken in een asielzoekerscentrum. Ik ben welkom op woensdagmiddag omdat de jongens en meisjes dan geen school hebben. Ik geef de Iraanse begeleider een hand. Ja, hij heeft een blonde…

Na de Tweede Wereldoorlog was er natuurlijk ook geen Coca Cola te krijgen. De Edelgermanen hadden ons land leeg geroofd en iedereen had wel wat anders te doen dan aan deze verkwikkende drank te denken. Aangezien ik in de Tweede Wereldoorlog geboren ben had ik nog nooit deze pepdrank door mijn strot kunnen laten glijden. Wat een genot toen ik van een…

Ik bracht juist mijn kop koffie naar mijn mond toen het andere hondenbazinnetje zei dat ze niet snapte dat ik bij zo’n enge griezel bleef. Volgens haar moest hij in therapie. Hij was altijd zo ontzettend stug tegen haar geweest en hij liep ook zo eigenaardig en als ze hem al eens in de supermarkt zag, racete hij met zijn karretje langs de schappen.…

Iedere week zaten we met de hele klas op de koude stalen tafels van de schoolbibliotheek. Benen languit. Gordijnen gesloten. Diep verzonken in een gekozen boek. Ik las geen letter. Ik droomde weg en ik zat mijn tijd uit. Na afloop overhoorde de meester of juf enkelen van ons. Ik ging iedere week door het oog van de naald. Een wonder dat ik er steeds…

Het hele leven is niets anders als schaatsen leren. Je begint wankelend op smalle ijzers op een ondergrond nog gladder dan de kop van Diederik. Hoe moeilijk het ook is, zijn manier van politiek bedrijven is nog gladder, maar dit is slechts een vergelijking. Vandaag wilde ik het over fatsoenlijke mensen hebben. Daar sta je dan als kleine dreumes op…

De Olympische spelen, lopen naar het einde, de sporters zijn uitgesport, hebben al dan niet een medaille ontvangen en ons kleine landje is heel mooi tevoorschijn gekomen in de diverse sporten, hulde aan de schaats kampioenen, prachtig gedaan, er zijn maar weinig mensen die het zo mooi kunnen brengen als onze eigen Ireen bijvoorbeeld. Dat de mensen…