In dit land is het houden van een hond of kat voor de minder bedeelden onmogelijk geworden. Deze dieren, vooral honden, moeten frequent naar de dierenarts en deze 'dierenvrienden' kunnen geweldig rekenen. Honden moeten twee maal per jaar gevaccineerd worden. Voor de mensen wordt op iedere uitgave beknibbeld, maar Fikkkies arts kan ongebreideld zijn…

Heden morgen rond de klok van negen uur; uitgerust opgestaan, een wasrek leeggehaald, tanden geragd en geflost, kleren klaargelegd voor na het douchen en mijn sportkleding aangedaan. Beneden eerst mijn afwas uit mijn droogrek opgeruimd, 300 ml water gedronken en de afweging gemaakt of het zou gaan regenen onderweg of niet voor ik zover was om aan een…

Zondag, de dag dat half Nederland zich verveelt. Ik ben voor de wekker wakker. Ik doe mijn 'voeloefening' en verbind mij met de aarde. Ik dank haar voor alles wat ik mag ontvangen en sla mijn dekbed open. Vanuit bed ga ik naar de badkamer, neem een douche en poets mijn tanden. Na korte tijd ben ik in de kleren en beneden. Ik begin de dag met…

Meneer Krol.. Ja.. Heeft u even..? Voor u altijd juffrouw Annie.. Waar zal ik ze nou stoppen? Wat? Die papieren.. Welke papieren? Nou die papieren waarvan u zei dat u ze wou vergeten..de pensioe.. Ik wil dat woord nóóit meer horen juffrouw..Het zijn vanaf nu de papieren waarvan ik niet weet dat u ze ergens gaat verstoppen, snapt u? Oh ja..…

Direct uit mijn werk haal ik mijn zoon op van de BSO. We reizen dit keer met het openbaar vervoer. Bij de laatste halte stappen we de tram uit. Eigenlijk wilde Maarten met de bus naar huis. Met bus 77 om precies te zijn. Bus 77 rijdt echter om het half uur en was net vertrokken. Bus 74 was ook een optie, maar niet vandaag, vond mijn vijfjarige. Hem…

De kop boven dit stukje klopt niet. Eigenlijk zou er Roosevelt moeten staan. Hij beweerde immers een eeuw geleden dat een echte man vijftig mijl zou moeten kunnen lopen. Kennedy citeerde hem slechts en langzaam werd de Kennedymars een begrip. Voor mijn verjaardag krijg ik een Kennedymars cadeau. En ik ben er nog blij mee ook. Ik kan nu bewijzen dat…

Het wekte mijn verontwaardiging om in de krant te lezen dat meisjes die nu geboren worden grote kans lopen om 100 jaar te worden. De mannen slechts drieënnegentig. Waarom moeten die vrouwen ouder worden dan mannen? Al hebben ze een dure opleiding gevolgd werken ze toch altijd parttime. Studeren kost de gemeenschap veel geld. Dat hoor je met je werk…

Mijn vrouw stuurt me terug naar de winkel. Ik ben ook een oen. Ik heb een totaal verkeerde klamboe gekocht. De mazen zijn te klein, de kleur is niet goed en het belangrijkste van al, hij is niet geïmpregneerd. Verontwaardigd sputter ik tegen. Het stinkt ontzettend hoor, zo’n geïmpregneerde klamboe? Maar al snel geef ik mij over. Onderweg naar de winkel…

Ik kan er niet meer naar kijken. Ik geloof het wel, het is circus voor de bühne. De belangrijke zaken zijn al onderhands geregeld. Dit is het ritueel voor de sufkop, de sukkel, die nog in democratie gelooft, middelman de belastingbetaler. Onze vertegenwoordigers zijn stijlloze testosterongranaten, machtswellustige hypocrieten, draaikonten en gladde…

Zal ik er even langs rijden? Bij het volgende kruispunt naar rechts, daar is het scoutingkamp. Zal ik? Ik ben zo dichtbij en kan hem bijna aanraken! Zal hij wel geslapen hebben, heeft hij goed gegeten en nog belangrijker: heeft hij het naar zijn zin? Hij is nu al twee nachten weg en wordt gemist. In elk geval door mij, zijn moeder. Mijn eindbestemming…

We staan in de grootste tent van Appelpop in Tiel. We zijn beiden late dertigers. Nu ik dit schrijf, weet ik echter nog niet of dit speciaal belangrijk is voor dit verhaal. Mijn maatje en ik wachten op de band die zal gaan spelen. Ik zie een man in een rolstoel. Hij rijdt zichzelf naar een andere positie. En nog een keer. En nog een keer. Hij lijkt…

In het nabije verleden namen de dokters voor elkaar waar. Buiten werktijd gingen de zich niet goed voelende mensen naar de vervanger van hun huisarts. De dokter kon rustig thuis blijven en de lijdende mensen belden de vervanger. In het weekend hield hij zelfs een uurtje spreekuur. De rekening werd verstuurd door de eigen huisarts. Een eenvoudig en…

Mijn elleboog beweegt zich langzaam naar boven. De vingers wijzen naar de tafel. Vanuit het kartonnen pak valt de hagel naar beneden. Het geluid van regen. Ik schud het feest over de gesmeerde boterham. Dit tafereel lijkt een eeuwigheid geleden. De simpele aanleiding is dat het woord 'hagelslag' oplicht in een stuk tekst dat ik lees. De hagelslag…

Ondanks het druilerige weer trekt er een jolige stoet door mijn straat. Ik hoef niet op te staan uit mijn stoel om te weten welk schouwspel ik daar mis. Praalwagens met boeren erop. Druk bezig onwillige schapen te scheren. En tetterorkestjes met in beenwarmers gehulde swingende tienermeisjes. Niet te vergeten de rondbazuinende promo van Makelaar Jansen…

Het was een mooie, zomerse dag in augustus. Het was nog vroeg in Katwijk aan Zee. Op verscheidene winkelruiten prijkte mijn achternaam . Op die van een schoenenzaak, een modezaak en een beddenzaak o.a. Ik maakte overal foto’s van. Ook van het monument aan de boulevard waarop de namen prijkten van alle vissers die omkwamen op zee tussen 1919 en 2000.…

Regels en wetten zijn er om te worden nageleefd en toch wil ik het even hebben over de onbegrijpelijke wetten die voor absurde situaties zorgen. Want verkeer van rechts heeft voorrang, verkeer op een voorrangsweg eveneens en fietsers voetgangers en bromfietsers vallen allemaal onder de noemer “beschermd verkeer” en nou begrijp ik best wel dat je als…

Iedereen, ook de bekende mens, heeft het recht om te scheiden, of om er met secretaresse, adjudant, persvoorlichter of kickbokser vandoor te gaan. Daar zul je mij niet over horen. Het gebeurt een op de drie gehuwde paren. Wij weten niets van de mysteries waarin de relaties van anderen gehuld zijn. Die van de Estelles of de Silvies zijn ook volstrekt…

de klokkenluider laat de hele wereld zien waar de klepel hangt Nauwelijks was de intercity van het Deventer station vertrokken, of de in een onberispelijk pak gestoken man tegenover me begon te praten: “Zo! Even lekker een weekje naar Edinburgh hè? Mooie stad. Prachtig land ook, Schotland. Braveheart, Loch Ness. Ik weet nog goed..” Ik onderbrak…

Duizend kilometer met de auto naar het zuiden is ver. Het streven is om rond vier uur ’s middags de tent op te zetten, dus we vertrekken vroeg en zullen om de beurt rijden. Kwart over vier ’s morgens installeren drie slaperige zonen zich op de achterbank, prop ik mij tussen koek, drop en flesjes water op de passagiersstoel en kruipt lief achter het…

Het was een dag in de vroege zomer waarop de ziel zich kon koesteren in vage dromen van onduidelijke signatuur, als een hommel in de zon en de stoelen met de bekleding met bonte motieven stonden al klaar in de vergaderzaal. Het was een dag om te dromen voor een ziel die nog kon dromen maar tijdens de vergadering vroeg ik me af: zoemden de zielen…