Ik heb gepakt. En ben klaar voor ons vaarwel. Kus mij en glimlach die mooie glimlach van je. Vandaag is de dag dat ik verder trek. Ieder wolkje dat ik zie zal ik jouw naam geven. Ieder liedje dat ik fluit zal aan jou zijn opgedragen. Iedere gedachte die mijn in mijn hoofd ronddartelt zal mij bedwelmen. Omdat die gedachten alleen maar over jou zullen…

Sluit je ogen maar. En droom over ons. En hoe we samen oud worden. Weet je wat? We gaan samen dromen. Dromen over ons beiden. Hoe we elkaar kussen en diep in de ogen aankijken. Ik zal eens tegen je oor blazen omdat ik weet dat jij dat fijn vindt. En als ik weg ga dan kom ik weer terug. Terug naar ons. Omdat wij twee een geheel zijn. Weet je nog?…

Dagdromen over hoe het had kunnen zijn. Zoals het ooit eens was. Het moment was er maar de wil niet. Bij mij tenminste. Omdat het een moment was waar onmogelijk gevolg uit had kunnen voortkomen. Onbegrijpelijk? Voor wie weet wat ik bedoel is het in het geheel niet onbegrijpelijk. Gevolgd worden door jou. Overal waar ik ben ben jij ook. Omdat je in…

Mijn drie favoriete schrijvers zijn Hermann Hesse, Remco Campert en Maarten Biesheuvel. Op het Atheneum sprak de eerste mij erg aan met het boek 'Tussen de raderen'. Later las ik alles en bewonderde hem vanwege zijn eigen wereld en mooie taalgebruik. Dat kwam ik ook bij de andere twee schrijvers tegen en die komen ook nog uit Holland, het land…

Zo helder als kristal zijn niet alleen woorden. Kristal bezit dus helderheid maar ook iets heel bijzonders. Kristal geeft de mogelijkheid om op elke zonnige dag de regenboog te mogen aanschouwen. Voor mij persoontje is het heel speciaal. Ondanks dat ik geen ruime marge heb van geld, zal ik toch altijd op zoek zijn naar voorwerpen die gemaakt zijn van…

Iedereen kijkt wel eens naar buiten, door mijn huidige werk kan ik vaak naar binnen kijken. En daar kom ik trieste zaken tegen, dementie op tien-hoog, Alzheimer met a-4'tjes herinnerend aan een handicap, oorlogsdochter die vanaf het balkon de thuiszorg monstert. De lieve dame die drie uur attentie verwacht, maar een sms'je zegt mij een half uur…

Natuurrampen zijn een teken van de eindtijd.…

Afgelopen donderdag ging mijn trouwe vierwieler voor de keuring naar de garage. Omdat ik het jaar er voor nog al wat geld aan het oude autootje besteed had, had ik nu de stille hoop dat het dit jaar wel mee zou vallen. Maar helaas werd ik door de garagehouder netjes gebeld om te horen wat er allemaal gebeuren moest om weer een jaar op de weg te mogen…

Ik schreef hier en daar, sores want geen werk, ongelovig vloekend in de kerk. U heeft klaarblijkelijk geen behoefte aan mijn bijdragen, u cijfert mij weg. En dan zeg ik "doei, de groeten, bekijk het maar", ik heb het met u gehad. Daarbij vraag ik mij af of u kreeg wat u wenste. Denk van niet, ik laat u graag achter in frustratie.…

Thuiszorg, toverwoord, deuren gaan open, werktuiglijk open je kasten waar je verwacht de instrumenten te vinden die er werkelijk toe doen. Stofzuiger, dweil, emmer, stofdoek, zelfs een ragebol, allesreiniger in het kastje onder de gootsteen. Sanitair pak ik aan met de keukenrol, samen met Glassex, ideale combinatie om alles glinsterend en knisperend…

Onlangs had mijn alphahulp een klein ongelukje met een emmer water. Met ramen zemen valt de emmer van de trap in mijn huiskamer op mijn vaste vloerbedekking. Niets aan de hand dacht ik: zo'n grote maatschappij als de thuiszorg zal daar wel goed voor verzekerd zijn. Wat een miskleun van mij: dacht ik nu echt dat het zo gemakkelijk zou gaan. Jammer…

Er staan nu vijfenzeventig verhalen van mij op de website van nederlands.nl. Ik heb er veel plezier aan beleefd ze te schrijven. Hoewel ik schizofrenie heb, ben ik er toch in geslaagd een eigen werkelijkheid te creëren op papier, cq scherm. Er is dus toch nog veel mogelijk. Donald Duck beleeft altijd avonturen en dan gaat er iets mis. In tita tovenaar…

Ik ben de uitdaging nooit uit de weg gegaan, "kom maar met je meuk", ik maak er toch wel iets van. Ome Piet, ik hielp hem in en uit z'n doorrookte huis, stofzuigde plafonds en muren, honderd dozen heb ik ingepakt voor deze verzamelaar van verzamelingen. Inmiddels mogen we elkaar, plagen we elkaar, maar de indicatie tot redelijke zorg is blijven hangen…

Het volgen van onze gevoelens. Of dat nou gevoelens van lust of liefde zijn. Het zijn gevoelens. ONZE gevoelens die ieder van ons met zich meedraagt. En dat is nu precies waarom het draait. Geven wij ons aan een ander vanwege gevoelens van lust of vanwege gevoelens van liefde? Wat is liefde eigenlijk? Is het een vorm van genegenheid of misschien een…

Natuurlijk weet ik net zo als ieder ander dat er 24 uur in een etmaal zit; waar wij zo gemiddeld 17 uur van wakker zijn. De een wat korter de ander wat langer. Dat is de kloktijd, maar veel mensen kampen ook met een emotionele tijd. Dan heeft de tijd soms heel lange of korte dagen. De ene dag is de andere nu eenmaal niet. Veel zullen nu denken gelukkig…

Een betrouwbare vriend Een dagboek kan een metgezel zijn die ons nooit en te nimmer in de steek laat, een meevoelende vriend in een onsympathieke wereld. Een dagboek stelt ons in staat onze persoonlijke levensweg in een verzameling stillevens vast te leggen. Net als een fotoalbum dat ons verleden in beelden registreert, levert een dagboek geschreven…

Ooit was er die vrouw. Die mooie vrouw. Die altijd aanwezig was. In mijn hart en in mijn geest. Maar toen gebeurde het. Woorden stopten. De bron van inspiratie droogde op. En toen was het voorbij en bleven alleen nog maar de herinneringen en het onbegrip van onze naasten. Geluk werd vervangen door ellende. Warmte door de kilte van de eenzaamheid. Zo…

Verleden jaar heb ik de vertelling “Seringen met peren” aan mijn moeder opgedragen. Zij was er zeer mee ingenomen, te meer omdat ik ook deze vertelling voor haar had vertaald en opgestuurd. Inmiddels is zij in het bezit van twintig vertaalde items van mijn hand en laat ze mij herhaaldelijk in telefoongesprekken weten, dat zij deze regelmatig herleest…

Ik verlang naar het Brabant van Toon Kortooms. Waar Heintje en Matje Beekman hun kattenkwaad konden uithalen, omdat dat zo hoort als je opgroeit. Het land waar, zomaar een schipper die in de buurt is, met een kersverse vader een neut drinkt op de verse geboorte van zijn tweeling. Het Brabant waar Hendrik van Ham op zijn motorfiets rondtoerde, over de…

Het is nooit straks. Het is altijd nu.…