Na 98 jaren op deze chique planeet is de geniale, fenomenale, onnavolgbare dichter Leo Vroman dan eindelijk gaan hemelen. Zijn ouders waren allebeide leraren op het schoolgebouw, dat ik dagelijks zie en dat sinds enkele jaren zijn naam draagt. Daar heb ik nog aan bijgedragen. Ik herinner me nog een intiem gesprek met de directeur, die mij toen als een…

Tja, wat is er mooier dan mensen te troosten en te bemoedigen. Ik heb een compilatie gemaakt van eigen inzendingen en ze met wat creativiteit op youtube gezet. Voor elk wat wils. Vooral in deze tijd.…

Plotseling keek ik onlangs door de openslaande deur van Fitnesscentrum "Stuyvesant" in Tilburg in het totaal veranderde en verouderde gezicht van mijn jeugdvriendin, die mijn naam draagt: "Ineke". Ineens ben ik 50 jaar terug in de tijd en doorkruis ik met haar de grauwe straten van onze arbeiderswijk. Met onze rijke kinderlijke fantasie hadden…

Met grote bezorgdheid sloeg/sla ik de oppositie-helden in Kiev gade, veelal arme boeren met brommerhelmen en hier en daar een buks. De politie opereert daar als een verlengstuk van de dictator Janoekovitsj en schoot zonder pardon tientallen ongewapende burgers neer, die enkel gebruik maakten van hun recht op te protesteren tegen een corrupt regime,…

Jezus van Nazareth was fel gekant tegen hen, die wetten naleven, ten koste van de vredelievende humaniteit. Hij zei: 'Wee de Schriftgeleerden en de Farizeeën!'. In Oeganda staat president Museveni op het punt om een anti-homowet te tekenen en hij doet het met alle plezier, na een halve fles whisky en de kick van de wereldaandacht. Vergeet niet…

Achter mijn huis zijn weilanden en het uitzicht is ver bij helder weer. Ik was op weg naar het bos. Onderweg nam ik plaats op een bank om even te rusten. Ik schrok van een donkere wolk die plotseling aan de hemel verscheen en in die wolk zag ik als een cirkel vuur om een menselijk gedaante. Verder lopen naar het bos dorst ik niet, misschien vergaat…

Juist toen in weke, kwetsbare regionen van de hersenen van mijn enige zus schijnbaar fatale ziekteprocessen hun eerste aarzelende schreden zetten, steeds verder oprukten en tenslotte terrein schenen te winnen, juist toen gaf mijn moeder mij de schoenen cadeau..... Het waren dure, witte mocassins met een dooraderd bovenblad als van craquelé schilderwerk…

Wij van het volk hebben echt genoeg van de starters in het schot de superbe eerste 100 meters het beheerste verval van 1 seconde per ronde het perfect aangesneden bochtenwerk de concurrentie vervalsende aerodynamische pakken het marktmodel dat aanzet tot alleenheerschappij het doorhalen op de rechte stukken de inhalige poldergezichten in beeld het quasi…

Hagelwit gekalkte lijnen liggen al weken lang dood als een pierop het uitgebluste grond. Stippen verbleken In 't verboden verklaarde strafschopgebied, De ballen te slap. Achter slot en grendel. Waren die niet rond? Geel geven! Nee, Rood! En een penalty voor dit winterweer, Maar die sleutels zijn kwijt.Morgen Helvoirt uit, We gaan er voor!…

Er is tenminste één mens die om haar dood gehuild heeft. Deze was snel ingetreden, zo zei men; ze had zich niet lekker gevoeld; nog vóór de ambulance arriveerde, was ze heengegaan. Ik had haar eens "gevonden" te midden van de menigte, als een parel of een diamant op een mestvaalt, te midden van het stadsgewoel. Daar trof ik haar eens aan in haar…

Je hebt voor heel wat verontruste beroering gezorgd en het is zelfs niet helemaal zeker of je wel bestaat en of je gedaan hebt wat de politie beweert, want 'hoogst waarschijnlijk' houdt ergens nog rekening met een verkeerde conclusie. Else Borst-Eilers was arts en hooglerares en in de tweede wereldoorlog was zij gedwongen om getuige te zijn van…

Het was een mooi, nieuw, oranje Turks kleedje met een franje aan beide zijden en ingeweven motieven en het was opgeslagen in de berging van mijn flat bij de andere spullen van haar, die ik bewaakte en bewaarde tot haar mogelijke, zozeer gewenste terugkeer, eens, uit dat oord van onheil en verschrikking waar ze, volgens de berichten nu "vocht voor haar…

De straten van Tilburg west lagen er stil en grijs bij in de lichte motregen..... Toen ik voortwandelde op mijn weg naar huis, werd opeens mijn aandacht getrokken door een krassend, schor geluid en, even van de weg af, ontwaarde ik bij nadere inspectie, in een uithoek, in een grote kooi twee koninklijke, majestueuze vogels, twee papegaaien met schitterend…

Als ik beneden kom, zitten vader en zoon tegenover elkaar op de bank. Het schaakbord staat tussen hen in. Het is zondagochtend, tien voor half acht. ‘Zo, jij bent lui’, zegt zoon, terwijl hij zijn koning een zetje geeft. ‘Wij waren als eersten beneden’. ‘Heb je al gewonnen, Maarten’, geeuw ik. ‘Ja, ik heb net al gewonnen, het vorige spel’, zegt…

Ik woonde enkele jaren aan de meest trieste straat van Amersfoort, de Berliozstraat. Toch woonde ik vier of vijf hoog en had ik een prachtig uitzicht over bomen en de ringweg. 's Zomers zaten de Turkse vrouwen op het grasveld te picknicken. Er zat geen lift in die vooroorlogse flat, zodat ik me het apezuur liep. Wassen en douchen deed ik in een…

Het is een volkomen zot idee, want ik heb geen enkele concrete aanwijzing die hem rechtvaardigt. Maar van me afzetten kan ik de gedachte niet: ik ga dit jaar dood. En om alles nog absurder te maken heb ik nog verwachtingen over de doodsoorzaak en de datum ook. Mijn verwachting is ik dat op 31 oktober om kwart over zes zal overlijden aan een hartstilstand…

’Kijk’, wijs ik naar het scherm: er plopt een schilderij van Rothko* in beeld: Rood roze met groen. Ik had hem al even in de favorietenbalk gezet. Triomfantelijk kijk ik T. aan.‘Dit zou volgens mij goed staan op de muur boven de t.v. Kijk dan: deze roodtinten passen precies bij de gordijnen. En die kleur groen’, ik tuur de kamer rond, totdat ik…

Het was kantje-boord voor de schaatser Michel Mulder, maar hij heeft toch echt het goud op de 500 meter schaatsen te pakken! Het scheelde maar een haarlengte van zo'n zeventien centimeter met de zwaar gefrustreerde Jan Smeekens, die zilveren finalist werd. Michels tweelingbroer Ronald presteerde evenzeer formidabel, want hij wist zich van een zesde…

Zelden heeft een vogel zo gezongen..... 's Morgens zong hij als aan het venster zich het mauve, roze en oranje van de dageraad aankondigde; 's middags als het zonlicht van het middaguur wervelende vlekken toverde op het lichtblauwe behang en bij mijn thuiskomst en bij het slapengaan, alsof het de enige (lots-)bestemming van een citroengele kanarie…

Spectaculair hoe Sven Kramer en Irene Wüst, openlijke lesbienne, zichzelf naar een eerste gouden plak wisten te schaatsen. De kenners voorspellen nog meer zegeronden voor dit topduo en dat ligt inderdaad in de lijn van verwachting. De roes is nu al verregaand, laat staan hoe dat de komende dagen gaat worden in het Holland Heineken Huis en bij de presterende…