Het was donker op de ziekenboeg. De kamer blauw van de zware shag, ik kon het bier van mijn buurman ruiken. In de badkamer stond een vuilniszak te stinken, de buurman van een verderop laat een onbeschofte boer. Als de bel gaat sloft hij, met een gebroken voet, naar de deur. Ik hoor jouw stem. En een rust komt over me. Nu mocht ik uitrusten. Hoefte…

Rappertje Appa, rijmelaartje, doodgewoon, jij bent van mij, jij bent voor mij niet meer dan een ordinair stuk vreten, ik zou het niet erg vinden als men op jouw hoofd een pistool richt. Schijt aan de overheid, maar zonder deze ben jij niemand, heel slim maak jij gebruik van de waarden die hier gelden. Maar of jij dat waard bent ? Ik denk van niet, verwacht…

Gezinsverband uiteengerukt, kleuterschool ontelbaar gelijk, buitenschools opgevangen, je staat op een lijst waar je niet op wil staan, en zo begint het bewustzijn. Tegen de tijd dat hormonen chemisch jouw weg gaan bepalen besef je tegelijkertijd dat leven dood betekent. En dat maakt opstandig, dat wil je niet, maar het gebeurt toch. Vervolgens plant…

Joden die doden omdat bomriemen dood en verderf zaaien, Palestijnen die ontploffen omdat ze de ruimte niet krijgen. Schakers noemen dat een patstelling, en die stelling wordt zonder meer ingenomen door de strijdende partijen, ik geef ze geen ongelijk. Er valt immers toch iets voor te zeggen ?! Osama en Levi, van mij mogen ze samen de Dode Zee in…

Dit land heeft z'n ziel verkocht aan de duivel, onbegrensd Europees wettigt de politiek een instroom van heb ik jou daar. Oostblok-overlopers, Polen tegenpolen, ik ben tegen Polen, ik wil niet overlopen worden. Maar ze laten mij wel alle hoeken zien, van straten waar hun bolides geparkeerd staan. Vrouwen in tenten, verbaasd spleetogend naar zoveel…

Ik zit daar echt mee, ondanks dat ik zo hetero als de pest ben, vraag ik me af wie de eerste homo was. Liever gezegd, welke man kwam er op het idee z'n snikkel over te geven aan de grote boodschap. Was het Adam zelf daar Eva haar eerste maandelijkse feestje had, was hij ten overvloede zo geil dat hij er een ander gat in zag en forceerde hij zijn knoeperd…

Ik ben vredelievend, Japans maakte ik uw oma soldaat en daar heb ik zo'n spijt van, ik had het minimaal twee keer moeten doen. Hirohito zei het mij nog, "koning, keizer, admiraal, ik rijg die blanda aan mijn paal". Maar ja, daar ben ik Japanner voor, ik zeg "hai" en buig vervolgens als een knipmes naar mijn slachtoffer, weet zij veel dat ze genaaid…

De trap naar beneden, ik ging terug naar de kroeg waar ik hem tegenkwam. De leegte is overweldigend, eenzaam worstel ik mij door het publiek naar de bar om een glaasje wijn te bemachtigen. Sfeer proef ik, maar niet wat er ooit was. Morgen ga ik terug naar de plek waar ik hem heb achter gelaten, verwacht verwelkte bloemenpracht. Ik troost mezelf met…

In een sierlijke beweging bracht ze de sigaret naar haar lippen. Ze deed bijna alles met een theatraal gevoel. Ze rustte teder haar lippen om de filter. Alsof ze de peuk passievol vacuum kustte. Dit was de trek. De laatste trek aan haar verslaving. Waar ze zoveel heerlijke momenten mee heeft gedeeld. Na een potje lekker vrijen. Of de gezellige…

Hoe bedriegelijk kan een kop wel niet zijn. Neem de kop op de voorpagina van de Volkskrant vandaag: ‘Geen opvang voor 10.000 kinderen’ Opgelucht haal ik adem – het probleem is door een breed gelezen medium gesignaleerd. Vannacht zag ik het op de Belgische tv. In Manilla, op straat minstens 10.000 zwerfkinderen tussen 0 en 6 jaar zonder enig houvast…

Ik open mijn ogen en knipper een paar keer. Ik probeer te wennen aan het donker. Ik zie de silhouetten van de andere vrouwen op de zaal. Ik hoor hun regelmatige ademhaling. in...uit...in...uit. Totdat ook zij, een voor een, wakker zullen worden. Van binnen is het een chaos, ik ben mezelf kwijt. Aan alles wat mij gebonden houdt. Het straatleven, de…

Mijn lage landje glijdt in rap tempo af naar normen en waarden die alleen nog maar gelden als je iets in de melk te brokkelen hebt. En dat is aan een quotum gebonden. De taal, die men soms bezigt, stuitend gewoon. Meerdere betekent tegenwoordig niet meer superieur, er boven staand, neen, Dikkie van Dale loopt onder de tram omdat diverse/verscheidene…

De verpakking van mijn ziel, met zorg door de Allerhoogste uitgekozen. Naar Zijn beeld geschapen, bedoeld voor de roeping die me is gegeven. De presentatie van mijn zijn. Een afdruk van een indruk, door iemand gemaakt. Positief of negatief, het is maar net hoe je iemand raakt. Hetgeen wat me doet zijn tot hoe ik word gezien, hoe dan ook. Gehoord…

Het terras voor de kroeg is leeg. Dat is altijd zo. Echte kroegtijgers zitten in de kroeg. Niet buiten op een terras. De kroegbaas komt naar buiten met een glas bier dat hij voor mij neerzet. ‘Ik wilde eigenlijk lunchen,’ zeg ik verontschuldigend. ‘Tuurlijk,’ knipoogt hij. ’Wist ik toch? Dit –en hij wijst op het biertje- is de specialiteit van het…

Jouw dood was niet vergeefs, want jij gaf mij mijn leven.…

Als mijn broertje en ik vroeger roekeloos met het meubliar omgingen riepen mijn ouders altijd dat ze, zodra wij op onszelf woonden, bij ons ook op de bank zouden komen springen. Als ik het voor me probeerde te zien verloor ik mezelf telkens weer in een lachsalvo. Tegen die tijd waren ze grijs en bejaard! Kende ik toen de kracht van proclamatie nog niet…

Ik reis op gevleugelde wolken, gevuld met heel veel liefde. En gedachten, die mij volgen naar waar geen tijd is. Ik was anders, toch was ik speciaal! Nu rust ik op dit bed van liefde. En zie omlaag, naar waar deze liefde groeit. Blauwe luchtbalonnen brengen het naar mij. Ik zweef naar een heerlijk oord vol prachtige bloemen, Geschonken…

Daar ligt ie dan, gekoeld als z'n favoriete drankje, ik heb hem nog een dag. Gewassen, netjes geschoren, gemakkelijke kleding en ouwe schoenen want, "dat zit zo lekker". Morgen geef ik hem terug aan de zandgronden van zijn geboortestad, zullen wormen en ander ongedierte tot op zijn bot gaan, maar dat was hij al gewend. En ik zal moeten wennen…

Ik zie zijn lippen bewegen. Zijn grote ogen spreken kwaad, zijn houding dreigend, op scherp. Ik zie hem praten maar hoor hem niet. Hoe vaker ik moet vragen wat hij zegt, hoe banger ik word voor de gestalte, mij onbekend. Mijn doofheid slaat een grens die niet te passeren is. Irritatie tekent mijn lichaam, door hem vertaald naar een houding -communicatiefout…

Zo maar, zit naast mij op de bank, zakt onderuit, glaasje Beerenburg glipt onnavolgbaar uit zijn ongenaakbare rechterhand, hij trekt een scheef gezicht. "Godverdomme", zeg ik, "doe mij dit niet aan", hersendood glimlacht hij alleen nog maar, alsof hij wil zeggen dat hij toch gelijk had. Fred is dood.…