Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen over drank

Herfstavond

Peter Halm genoot zichtbaar van alle aandacht voor zijn geraffineerde kunstwerken, zo leek de avond goed te verlopen.

De herfstavond kreeg plotseling een andere wending toen ik Emma de ene na de andere vileine opmerking naar de gevierde Peter Halm hoorde slingeren met haar harde vrouwenstem. Er ontstond commotie in de galerie, maar Emma ging eigenwijs door met haar luidruchtige betoog. Het ene moment leek het alsof ze Peter de lucht in prees, het andere moment leek het alsof ze hem onderuit probeerde te halen. Soms werd ze ronduit grof, maar ze lachte om haar eigen lompheid. En alles met verheven stemgeluid,

Het was meer dan duidelijk dat Peter zich er aan begon te ergeren en ook de omstanders leken zich te irriteren aan het gedrag van de wispelturige diva Emma. Ze begon echt dronken te worden. Iemand bestelde een taxi om haar weg te krijgen uit de galerie. Ze begon echt onzin uit te kramen. Mensen geneerden zich voor haar. Peter had inmiddels rode oren van ergernis en ik wist ook niet meer waar ik het moest zoeken.

Een aantal van haar intellectuele vrienden wisten haar op een subtiele manier te bedaren en haar voorzichtig de galerie uit te werken en in de taxi die was gearriveerd te wurmen. Twee vrienden gingen aan weerszijden naast haar zitten. Aan mij werd verder niets gevraagd. De taxi reed weg in de nacht met de dronken Emma op de achterbank.

Misschien had ze het toch allemaal niet begrepen. Mijn aanhankelijke liefde, de prachtige kunst van Peter, de rijke meneren die haar weer op de been hielden.
Een amusante vrouw met een grillig karakter.


Toen de rust in de galerie voor Moderne kunst was teruggekeerd realiseerde ik me dat mijn uitdagende hospita een alcohol probleem had. Ik vroeg me ook af of ze haar cocaïne gebruik nog onder controle had. Ik moest met haar gaan praten, maar ze zou nooit naar mij luisteren. Het werd van kwaad tot erger de laatste tijd. Het was haar naar haar bol gestegen. Totaal over het paard getild. Haar grillige karakter begon haar op te spelen en sleepte haar langzaam maar zeker naar de gapende afgrond. Ze kon niet omgaan met haar eigen succes.

Het gebeuren had me nederig gemaakt. Ik realiseerde me dat mijn mysterieuze diva en alle voorname mensen in de galerie uiteindelijk maar gewone aardse stervelingen waren. Met goede kanten en minder verteerbare kanten.

De abstracte wezens op de doeken van kunstenaar Peter staarden mij met dierlijke ogen aan.
Er bekroop mij een gevoel dat ik heel erg veel troost nodig had, maar de doeken bleven kil en dierlijk met hun grillige huid van moderne textuur. Ook Peter kon mij verder geen troost bieden.

Hij was druk bezig met zaken doen en dat deed hij goed. Mijn gedachten dwaalden zomaar af naar Kees Broodakker. Ik had al een tijd lang niets meer van hem gehoord. Ik vroeg me af of hij me was vergeten. Misschien kon ik hem een paar nieuwe gedichten sturen. Hij had iets gehoord over een dichtersvereniging waar je gedichten naar toe kon sturen om van commentaar te laten voorzien.

Zonder afscheid van Peter te nemen verliet ik de drukke galerie. Ik zag de grote paraplu van Emma bij de uitgang staan en dat kwam goed uit want het regende nog steeds pijpenstelen.

Het was een merkwaardige herfst in Utrecht. Alsof de weergoden opnieuw op decadente wijze hun twijfels vierden, met dagen zon en flarden regen. Wij gewone aardse stervelingen konden niets anders doen dan ons goed te kleden met een warme jas en als het nodig was kon een paraplu soelaas bieden, of simpelweg een pet, die hield ook de regen tegen op het hoofd. De echte slimmeriken hadden een regenpak. Ik stapte flink door op weg naar mijn kamer. Onderweg kwam ik iemand tegen die begreep waar ik naar op weg was. Het waren korte momenten van wederzijdse erkenning in het diepe donkere van de late herfstavond. Toen ik weer terug op mijn kamer was schreef ik een gedicht over alles wat ik in mijn leven had gemist . Het werd geen lang gedicht.

Schrijver: Bjarne Gosse
14 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: drank

4,0 met 2 stemmen 116



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)