Inloggen
voeg je autobiografie toe

categorie:maatschappij

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde autobiografie (nr. 11):

Crisis

De crisis van de jaren tachtig was in volle gang en ik stond na het behalen van mijn diploma voor middelbaar beroepsonderwijs ingeschreven als werkzoekende bij het arbeidsbureau. Voor iedere baan waarop ik solliciteerde kwamen tientallen andere kandidaten. In de avonduren bezocht ik de avondacademie. Mijn familie woonde in de buurt. Mijn broertje Tom kreeg zijn eerste psychoses.
Hij haalde bizarre en dikwijls kwaadaardige streken uit wanneer hij een psychose had. Maar hij was vooral ook zielig. Moeilijk voor mij om van dichtbij mee te maken. Nog moeilijker voor mijn arme moeder, die al haar kinderen het huis had zien verlaten.

Trudy, mijn vroegere klasgenote, was in een kraakpand in Amsterdam gaan wonen. Toen ik haar in het nachtleven ontmoette had ze een metamorfose ondergaan. Haar uiterlijk was totaal veranderd, maar ik voelde dat er een voor mij onvermijdelijke aantrekkingskracht vanuit ging. We belandden bij elkaar in bed in dat kraakpand in de binnenstad van Amsterdam. Het was een vage toestand van weggelopen jongeren die nooit meer vlees wilden eten en zo vaak mogelijk de liefde bedreven. Als ik Trudy niet was tegengekomen was ik daar nooit in terecht gekomen. Ik liet me meeslepen omdat ik vertier zocht en de ellende van de crisis probeerde te vergeten. Trudy was een opvallende verschijning in de Amsterdamse krakersscene.

Het was nu echt armoedig met alleen nog maar arme mensen om me heen en een jongere broer die steeds gekker werd en mijn arme moeder meetrok in zijn bizarre schizofrene wereld van onrust en verderf. Trudy en ik waren een leuk graag gezien koppel. En ik had Emma Petronella allang verteld over mijn liefde voor Trudy, maar Emma bleef mij dwingende brieven sturen met vooral verwijten over dat ik haar in de steek had gelaten. Met tranen in mijn ogen vernam ik dat Frits inmiddels was overleden en in de tuin bij de appelboom was begraven. Ik voelde het al aankomen, Emma was totaal de weg kwijt geraakt na mijn vertrek. Ze verscheen nog maar zelden in het openbaar en beperkte haar leefomgeving tot haar riante woonkamer omringd met haar favoriete boeken en op de achtergrond haar lievelingsmuziek. Ze was aan lager wal geraakt door haar alcoholmisbruik en haar gewoonte om dikwijls cocaïne te snuiven.

Gerard Vroeg was ook in Amsterdam komen wonen. We dronken samen bier omdat uitgaan in de kroegen te kostbaar was geworden. Het goedkoopste bier van de grootgrutter, al het andere bier was uitverkocht. Omdat ik niks had en niks had om uit te geven en ook niks had om te sparen ging ik vaak naar de gratis feestjes in kraakpanden. Daar kreeg je voor vijftig cent een plastic bekertje wijn. Voldoende om de avond samen door te komen. Trudy en ik dansten als wilde beesten en vermaakten ons met de desolate muziek van de Amsterdamse punk en rock and roll wereld.

Het lukte niet op de kunstacademie. Ik was te eigenwijs en ook veel te verlegen. Hier was het me allemaal niet om begonnen. Ik werd al opgeslokt door alle problemen om mij heen. Mijn moeder maakte zich grote zorgen over haar jongste zoon. Mijn broertje Tom, die werd opgenomen in een inrichting om hem en zijn wanen in toom te houden. Ik had met hem te doen, maar ik was ook een beetje bang voor hem geworden. Zijn gedrag was onvoorspelbaar, onbetrouwbaar en dikwijls kwaadaardig.

Mijn enige afleiding was Trudy, die me meenam naar de duistere kraakpandfeesten in het Amsterdam van de jaren tachtig. Een wereld vol vage mensen, vluchtige gezichten, alcohol en rookwaren, en vooral veel woedende muziek.

Schrijver: Bjarne Gosse
29 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 13



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)