Inloggen
voeg je autobiografie toe

categorie:school

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde autobiografie (nr. 17):

Het was een doordeweekse dag op de Tuinbouwschool. We hadden een repetitie bodemkunde gehad toen er hilariteit ontstond in de pauze. Een van mijn klasgenoten, de tuinderszoon Arthur, begon op te scheppen over de paranormale poes die als huisdier in de ouderlijke woning rondliep. Het was weliswaar een samenhangend verhaal, maar ik koesterde argwaan jegens alle levende wezens die paranormale eigenschappen bezaten. Ondanks dat wist Arthur er veel aandacht mee te scoren. Er werd gelachen en er werden grappen gemaakt. Duidelijk was het dat er echt klasgenoten waren die in het bestaat van deze paranormale poes geloofden. Er bleken zelfs meerdere paranormale poezen te bestaan. Poezen konden geheimzinnige zaken openbaren, waar mensen nauwelijks verstand van hadden. Ze konden de gedachten van huisgenoten lezen en op het juiste moment miauwen. Natuurlijk begon ik, met Frits in mijn gedachten, me af te vragen of katers ook zulke bijzondere eigenschappen hadden. Een kater was weliswaar geen poes, maar zouden er ook katers bestaan die het weer konden voorspellen of in de gaten hadden wanneer moeder ziek werd. Het enthousiasme van mijn klasgenoten was aanstekelijk. Er waren zelf poezen die in de toekomst konden kijken en door middel van lichaamstaal duidelijk maakten dat er nieuwe rampspoed in het verschiet lag.

Er hing een opschepperige sfeer in de lunchzaak van het schoolgebouw. Arthur genoot van de aandacht die hij van de lachende scholieren kreeg. De helderziende poes van zijn ouders was inmiddels een beroemdheid geworden. Anita, die haar rode trui aanhad, gooide haar gevlekte poes in de strijd om Arthur te overtreffen. Haar poes kon goede mensen van slechte mensen onderscheiden.

Gelukkig was de pauze weer afgelopen en kwam het laatste lesuur te vervallen. Thuisgekomen vroeg ik me af of het warme welkom van Frits iets had te betekenen. Als zwarte kater wist hij waarschijnlijk veel meer over poezen en diens muizenissen dan ik tijdens de pauze op school had vernomen. Op niet te verwarren wijze maakte hij duidelijk dat ik een kijkje op de salontafel moest nemen. Anita had een poes met mensenkennis. Arthur kende een poes die een beroemdheid was volgens eigen zeggen. Maar Frits, die niet helderziend was, wees mij op het bestaan van een gedichtenbundel die opengeslagen op tafel lag.

“Intieme stilte” las ik op de kaft van het boekje. Het was een bundel van de dichter Violette Zandheuvel. Ik had nog nooit over haar gehoord, of een gedicht van haar gelezen. Er stonden vierenveertig gedichten in de bundel. Ik las als eerste het gedicht “Dwaalnacht”.


Dwaalnacht

Kom bij me,

zeg je in de dwaalnacht
maar ik ben mezelf niet

in toekomst of verleden
ben ik vergeten wie ik ben

er begint een herinnering te spreken
over vroeger en het heden

je laten gaan kan ik niet
naar dat niemandsland

zonder taal of gevoel
zal ik niet bij je blijven

wanneer bliksemschichten
onze passie verlichten

in de nacht als sterren dansen
de hemel onze dromen verlicht


geef ik je lik op stuk
met aangebrande tongen

en in de retoriek
van het naspel

laat ik je weten
dat ik bij je ben

tijdens de dwaalnacht
waarin alles is vergeten

niemand niets is, snik op geluk.

Violette Z.

Er gingen een paar saaie dagen voorbij op school, zelfs de grappen van Arthur, die steeds zijn leren jasje droeg, konden mij niet vermaken. Totdat de vrijdag aanbrak en we voor maatschappijleer naar een galerie in de stad gingen om hedendaagse kunst te bekijken. We gingen op de fiets vanaf Overvecht de stad in en kwamen bij de galerie. Arthur had weer het hoogste woord. Alsof hij telkens het middelpunt van de belangstelling wilde zijn.

In de galerie hingen kleurige portretten van de kunstenaar Alfons Bortano. Ik had weleens in de krant over deze kunstenaar gelezen, maar nog nooit zijn werk in de werkelijkheid gezien.

Er was een kleurrijk portret te zien, groene kleuren en rood op de wangen. De haren zwarte strepen, de wenkbrauwen zwaar aangezet. De ogen leken in een leegte te staren, de neus had wel iets weg van een feestneus. De kin hing versteend onder de mond, en de oren leken oplettend te luisteren.

De kleuren straalden warmte uit, maar de uitdrukking van het portret was kil. Het was geen werk dat ik aan de muur zou hangen, maar Arthur leek zich er uitstekend mee te vermaken.

Een ander portret was in sombere bruine kleuren opgezet met dunne lagen olieverf. Het was het portret van een verbaasde jongeman. Het vreemde was dat de jongeman op Arthur leek, maar die had dat zelf niet in de gaten.

Een ander werk van de kunstenaar Alfons Bortano was een grote zeefdruk, een dubbelportret met twee identieke gezichten. Vervreemdende ogen, bijna abstracte ogen en een strenge verlangende mond. De oren ontbraken, wat het gevoel gaf dat het portret alleen maar kon kijken. Kijken en kussen, niets anders dan dat. Twee gezichten, vier ogen, twee monden.

Het vierde werk wat ik van deze kunstenaar bekeek was een portretwerk van krijt op papier. De kleuren waren somber gehouden, de zwarte lijnen toonden de expressie. Alhoewel de lijnvoering trefzeker was leek de expressie van het gezicht aarzeling uit te stralen. Het gaf een dubbel gevoel om er naar te kijken. Was het een triest persoon die hier voor model had gestaan, of was het een gedrocht uit trieste fantasie ontsprongen.

Naarmate we langer in de galerie aanwezig waren werd het steeds stiller.
Het vijfde werk dat ik bekeek was weer een dubbelportret. De twee identieke gespiegelde gezichten verbonden door een geheimzinnige laag verf.

Er was nog een tweede ruimte in de galerie waar de werken van een andere kunstenaar hingen. Anita Dalstraat met haar serie “ Joy". Werken met een apart kleurgebruik, sommigen verwezen naar de erotiek. Ik staarde naar een van deze schilderwerken. Arthur kwam naast me staan en maakte een schunnige grap. Ik kon deze wrede grap maar moeilijk verkroppen. Het was niet omdat hij het kunstwerk belachelijk maakte, maar de vrijheid waarmee hij zulke dingen zei stond mij tegen.

Geciteerde: Bjarne Gosse, 16 nov. 2019
16 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: school

4,7 met 3 stemmen 64



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)