Inloggen
In de loop van 2020 wordt de site Nederlands.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@nederlands.nl

voeg je autobiografie toe

categorie:emoties

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde autobiografie (nr. 26):

“Dat soort idioten geven niets om de natuur, ze schieten niets vermoedende roofdieren dood omdat ze bij hun vrouw geen stijve meer kunnen krijgen”, sprak ik overmoedig.
Het was een hele onderneming geweest om mijn aantrekkelijke hospita te kalmeren, maar het was me uiteindelijk toch gelukt, door steeds maar weer in de sfeer van liefde te blijven geloven.

We begonnen beiden te lachen op de lange rode bank in de met schemerlicht verlichte woonkamer. Mijn beeldschone hospita Emma trok me nog dichter tegen haar aan. Ik liet haar begaan, ze stond volkomen in haar recht om van de warmte van haar huurjongen te genieten. Het was heerlijk! Ik voelde een intense intimiteit die me van binnen warm maakte. Het was alsof alles in mijn leven samenkwam in dit moment, een moment waar ik zo naar had verlangd.

Langzaam begonnen haar tranen te drogen. Ik wist ook niet meer wat ik moest zeggen. We bleven zonder te praten zitten. De minuten leken uren. De tijd leek eindeloos. Het zwijgen had zoveel betekenis. Ik zweefde, mijn woede was aan het wegebben. Ik was trots ondanks dat ik mijn verlegenheid nog voelde. Nog nooit was ik zo dicht bij mijn hospita geweest en mijn hospita leek steeds dichter bij mij te komen.

Naast me zat mijn warme hospita in levende lijve en ze genoot van mijn aanwezigheid. Zou ze dan toch iets voor me voelen? schoot er door me heen. Ik moest niet te veel nadenken en proberen te genieten van het moment, maar het moment was geen moment meer, we bleven een uur lang in die omstrengelende stilte zitten met af en toe een blik in elkaars ogen die veelzeggend was. Toen Emma helemaal gekalmeerd was trok ik mij voorzichtig terug uit de omhelzing.
“Je bent een lieve jongeman Bjarne”, sprak mijn erudiete hospita. Ik keek even naar haar borsten.
“Later”, dacht ik, maar ik wist niet wanneer het later zou worden. En of ze ooit zou voelen wat ik voor haar voelde als ik mijn innigste ik moest geloven.

Alles waar ik over gedroomd had leek nu in de werkelijkheid te verschijnen.
“Je bent een lieve jongeman Bjarne”. Ik hoorde dat lieve Emma het nog een keer herhaalde. Mijn hart bonsde in mijn keel.
Naast mij zat een beeldschone zestien jaar oudere vrouw die zich door mijn woorden had laten troosten nadat zij was teleurgesteld in de liefde.
Emma gaf me een kus op mijn voorhoofd en zei met zwoele stem:
“Bedankt Bjarne, dat je mij hebt willen troosten op zo'n voor mij moeilijk moment in mijn leven. Je hebt jouw hart op de goede plaats en ik wil je beter leren kennen. Zou je het leuk vinden om een keer samen met mij bij Christiaan Buurtveen de kunstschilder op bezoek te gaan?” Die vraag kwam onverwacht voor mij, maar ik stamelde “Ja, als ik het niet druk heb met school, lijkt me dat wel leuk.”
Ze gaf me nogmaals een kus op mijn voorhoofd en wenste me welterusten.
“Welterusten lieve Emma, slaap zacht”, zei ik terug en ik vertrok, de trap op naar mijn kamer. Toen ik mijn kamer binnenkwam zag ik de drie zwijgende tekeningen aan de muur hangen.

De volgende dag kwam Christiaan Buurtveen de schilderijen van mijn naakte hospita ophalen. Hij had een koper voor de imposante doeken. De schilderijen van Emma waren niet meer in huis. Ik kon haar naakte schoonheid niet meer op de met grote vaardigheid geschilderde doeken bekijken. Chris Buurtveen had ze verkocht aan een rijke Amerikaan.
Ik vertelde Emma en Chris niet dat ik er urenlang naar had gekeken. Die rijke Amerikaan was een bofkont. Als je veel geld had was alles te koop. Nooit kon ik meer de geschilderde schoonheid van Emma bewonderden.

Later die nacht droomde ik over haar. Mijn droomvrouw. Mijn lieve Emma. Het was een bizarre droom. In mijn bed lag ik te woelen. Ze hield me vast in haar omhelzing en ze liet me nooit meer los. Het was alsof ze me in haar omhelzing begon te kneden. Mijn lichaam, mijn geest. Ik moest iemand worden die zij kon liefhebben. Iemand die later haar werk kon voortzetten wanneer zij er lijfelijk zelf niet meer was.
Haar onderzoek naar de betekenis van beeldende kunst. Haar beschouwingen over de poëzie. De verbanden die zij kon leggen tussen beeld en taal. Haar drang om alle passages over bloemen uit boeken over te schrijven. Haar bloemenschrift, dat zij nauwkeurig bijhield in haar spaarzame vrije tijd.
In de droom voelde het of mijn erudiete hospita mijn lijf en bewustzijn begon te kneden. Ze had een stevige manier van kneden. Ze was een ervaren masseur. Mijn lichaam en mijn verlegen ziel leken in de bizarre droom voortdurend van vorm te veranderen. Ik was nu dichter bij mijn Emma dan ooit. Ze was in mijn dromen. Ze dirigeerde de mythische muziek van mijn droomwereld. Ze was mijn muze van de poëtische gedachtewereld.
Ik hoorde de muziek uit de verte dichterbij komen.
Lieve Emma, ik ben jouw bezit, bezeten door jou in mijn dromen. De melodie werd steeds vrolijker. Mijn droom werd steeds grappiger.
Ik veranderde weer in de komiek die ik tijdens mijn jeugdige jaren zo had weten te bewonderen. De tragische klungel die steeds weer zijn been stootte aan dezelfde steen. De man die wel een eitje kon bakken, maar zich geen raad wist met wispelturigheid van het vrouwelijke schoon. Emma moest mij de weg gaan wijzen. Dan zouden we echt van elkaar kunnen leren.
 
In het artistieke landschap waar lieve Emma mijn dromen dirigeerde speelde Jimi Hendrix gitaar. Zijn bezielde versie van 'All along the watchtower' gaf mijn artistieke neigingen nieuwe impulsen. Ik begon op een avond met het tekenen van bevreemdende gezichten. Zomaar op de lege bladzijden van mijn schoolschriften. Een oogopslag, een gezichtsuitdrukking, ik tekende iets met mijn ballpoint. Kleine schetsen.

Schrijver: Bjarne Gosse, 24 dec. 2019


Geplaatst in de categorie: emoties

5,0 met 3 stemmen 74



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)