Inloggen
voeg je autobiografie toe

categorie:voedsel

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde autobiografie (nr. 8):

Vleesloze zomer

Alhoewel ik gevoelig was voor de argumenten die lieve Emma tevoorschijn toverde toen ik er over begon, zette ik het toch door. Ik besloot gedurende de zomer geen vlees meer te eten. Ik had de beelden op de televisie gezien en er over in de krant gelezen. Ik kreeg het niet meer door mijn strot.
Gelukkig kon ik wel volop blijven genieten van het mensenvlees dat Emma mij aanbood om te beminnen.
Op solidariteit hoefde ik in het begin niet te rekenen aan de eettafel. Emma bleef gewoon haar biefstukjes verslinden, alsof haar leven er vanaf hing. Af en toe maakte ze een kaasburger voor mij, dat vond ik lekker om in te bijten. Ik raakte gewend aan de vleesloze zomer zonder dat ik er erg in had.
Emma vond het leuk om me een onbekend visje voor te schotelen, gemaakt volgens de instructies van haar vriendin uit Parijs, Victoria Martin, die mij af en te een ansichtkaart stuurde.

Ik had het plan opgevat om na de zomervakantie bij een biologisch tuinbouwbedrijf stage te lopen. Er werd kritisch op gereageerd door de leraren van de tuinbouwschool waar ik op zat. Lieve Emma vond het onmiddellijk een goed idee. Mijn lieve schat was drie weken aan een stuk thuis en we bedreven dikwijls de liefde op onverwachte momenten.
Overdag studeerde ik voor school, maar de avonden waren om over te dromen. Emma Petronella liet mij allerlei kunstboeken zien en we dronken heerlijke wijn en genoten van elkaars gezelschap.
De sfeer in de kroeg waar ik vaak kwam was minder gemoedelijk geworden. Ik besloot een er een tijdje niet meer naar toe te gaan. Ik kon Maarten en Gerard wel een tijdje missen.

 
Toen ik de eerste keer op het biologische bedrijf kwam viel het me op dat alles nog in de kinderschoenen stond. De tuin waarin de teelt plaatsvond zag er onverzorgd uit, ze konden wel wat extra handen gebruiken. Ik kon er ook biologische groenten kopen. Emma was blij met deze verse biologische producten en maakte er heerlijke maaltijden mee.

Ik was begonnen met het beschilderen van de grote vellen papier. Ik had nog een extra pak van tien stuks gekocht in de uitverkoop van een knutselwinkel in een nabij gelegen buurt op aanraden van Peter. Ik had een vorm gemaakt die op een dier leek. Ik maakte daar enkele variaties op, maar had moeite met de achtergronden. Ik had weinig kleurgevoel, maar dankzij de opmerkingen van mijn beste vriend en succesvolle kunstenaar Peter Halm leerde ik snel en kreeg ik enthousiaste reacties van mijn tekenleraar op school.
Alles leek nog niet goed in de ruimte te passen, misschien kwam het omdat het formaat te groot was en ik meer gewend was om op kleinere vellen papier te werken.
Maar het er mee bezig zijn gaf me een gevoel van ruimte.
Mijn kamer leek veel groter dan die in werkelijkheid was en de rest van het statige huis van mijn hospita leek even minder belangrijk wanneer ik in mijn eigen wereld bezig was.
Ik had van een jongen op school een cassettetape met punkmuziek gekregen, daar luisterde ik naar wanneer ik aan het schilderen was.
De stage op het biologische tuinbouwbedrijf verliep moeizaam. Ik moest meestal alleen zwaar lichamelijk werk doen en ik kreeg weinig uitleg over het hoe en waarom van de werkzaamheden die ik moest verrichten. Het leek het alsof ze er niet echt blij mee waren dat ik daar was komen te werken. De warmte van mijn hospita maakte veel goed. Ik verlangde naar het einde van de schoolperiode. Ik wilde naar de kunstacademie, daar lag meer mijn passie. Ik wilde net als mijn spannende vriend Peter Halm een kunstenaar worden.

De liefde tussen Emma en mij was ook biologisch, zo voelde het. Er was sprake van een natuurlijke aantrekkingskracht tussen lieve Emma en mij. Een aantrekkingskracht die bij ons allebei werd gevoed met lustgevoelens, die dermate hevig waren dat we er allebei aan moesten toegeven. Maar we spraken niet over onze liefde. Het was een geheim lustig gebeuren in de nacht en soms overdag waar de buitenwereld niets van wist. Iets dat alleen tussen ons tweeën bestond en waar niemand anders iets mee te maken had. Mijn ouders wisten er niets van. Op school wist niemand ervan. Mijn vrienden hadden er geen weet van.

Misschien wist Peter de kunstenaar het, omdat hij het van Christiaan had gehoord. Maar ik wist niet eens zeker of Christiaan Buurtveen het wel wist. Het was een geheime liefde en het was beter dat het een geheime liefde bleef.
Mijn hospita en ik leefden in de glorie van de geheime liefde.
Emma en Bjarne.
Steeds vaker koos Emma voor de vegetarische maaltijd. Het kwam ons liefdesleven ten goede.

Schrijver: Bjarne Gosse
4 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: voedsel

4,0 met 1 stemmen 76



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)