Zaterdag 8 maart 2008. Een zonnige weliswaar wat frisse dag. De weerman voorspelt tegen het einde van de dag en de volgende dagen regen en andere maartse onhebbelijkheden. Zon en vrije tijd gaan goed te samen. Waarom er niet op uit trekken? Neen, nu eens niet met de fiets want het is, potdorie, toch nog wat te fris om de oren en de tenen. Inderdaad…

Het één haalt het andere uit. Het plaatsen met een zekere angst van datgene wat je schrijft op Nederlands.nl. Kritiek. Doorgaan. Om uiteindelijk de uitdaging verder aan te gaan. Het maken van een eigen site. Het inzien van je gave. Om vervolgens je te bezinnen op mogelijk nog andere talenten. Leven is durven. Groeien in je persoonlijkheid. Maar bovenal…

De verspringende duisternis speelde met de bomen en liet me valse gedaanten zien. De bosgeesten die ontwaken als de donkerheid zijn intrede doet. Krakende takken, ritselende verdorde bladeren. De beesten die hun holen verlaten en de vogels die hun nesten opzoeken. Het overdragen van de wacht in het bos. Ver weg was nog het geluid van autoverkeer…

Ik raak het kind in mij maar niet kwijt, immer weer verbaasd over het feit dat de kerststalfiguren overeind bleven dankzij een blokje aan het been. Ondanks het lage inkomen van mijn vader toch weer, zij het nipt op tijd, een kerstboom of, in mindere tijden, takken aan de muur, veertig jaar na dato heb ik de ballen nog, de piek is helaas gesneuveld.…

Je bent gestorven. Toch nog. Iedere keer dacht ik dat het wel goed zou komen. Maar wie ben ik nu eigenlijk om te denken dat ik kan regeren over leven en dood? Ik keek vaak naar je, streelde je. Je was mijn enige. Soms hield ik je even vast op de momenten dat ik voor je zorgde, wetende dat het waarschijnlijk niet genoeg zou zijn. Je was vergankelijker…

Een tijdje geleden kreeg ik - jammer genoeg - een raar gevoel als mijn dochter mij een e-mail stuurde. Een gevoel van afstandelijkheid. Helaas wist ik niet goed aan haar uit te leggen, wat ik precies voelde en er kwam een groot misverstand. Hoe erg ik het ook vond het leidde tot een breuk. Ik huilde mijn ogen uit mijn hoofd met de pijn in mijn hart…

De wereld wilde hij aan haar voeten leggen maar...... zij zag het niet Altijd was hij er om haar te troosten maar...... zij zag het niet Hij droeg haar wensen in zijn handen maar........ zij zag het niet Hij luisterde naar haar lach wilde die alleen voor hem maar....... zij zag het niet Hij hield van haar als van geen…

Er zijn drie rollen in het "groot Nederlands smurfendrama" te verdelen: de dader, de boodschapper en het slachtoffer. Het gaat om een deegrol, een toiletrol en een rollade. Nummer 1 heeft de kortste tekst: " Ik ga een film maken". Nummer 2: "Hij gaat een film maken" En nummer 3: "Foei!". Het addertje onder het gras? Wie moet…

Het is ochtend. Ik lig in bed, ver onder het dekbed, en welke hier bovenop liggen, zo'n drie exemplaren. Ze voelen zwaar aan, drukken op mijn borst. Met moeite sla ik de dekens open en probeer mijn bezweette lichaam omhoog te hijsen. Mijn hand graait naar het nachtkastje naast het bed, naar de asbak, waarop een stompje joint ligt. Ergens ligt de…

Binnen drie weken zal ik schrijvend Nederland in zijn voegen doen kraken, vernederen tot op het bot. De Donald Duck heeft nog meer inhoud dan al dat hier wordt geplempt. Tot die tijd reageer ik op niets of niemand, wacht mijn slotzin af, de redactie zal er best wel een passend plaatje bij vinden. De twintigste dag in maart zal alles anders maken,…

De maandag is een verschrikkelijke dag die nooit verandert, tenminste dat vind ik. Van alle werkdagen in de week is deze dag nog het meest zichzelf gebleven. Leggen we alle weekdagen onder het vergrootglas, blijkt dat de zondag zich in de loop der jaren verkocht heeft aan de koopzondagen. Vroeger was de zondag zo’n lange, lege, saaie dag waar je…

Ik wil je iets vertellen, al heb je daar niet om gevraagd. Dat een dag die slecht begint nog geen verlor en dag hoeft te zijn. Dat mijn innerlijke ik en mijn gedachtegang vol met veranderingen zit. Ik wil je iets vertellen ook al weet je het misschien al. Dat ik dacht dat ik alles verlorren had en wat over bleef,niet meer was als een leeg gat.…

Met een beetje geluk laat een goed boek je anders naar de wereld kijken. Wapent je tegen al die klootzakken om je heen.…

"Q que le Q ..."…

Honderden, nee, duizenden kilometers kabels onder de grond waar God weet hoeveel soorten stroom doorheen giert. Van groene, verse tot oudbakken stroom. Hoeveel hoogspanningskabels er her en der verspreid staan, wil ik niet eens meer weten. Zendmasten voor de mobiele telefonie zijn niet meer aan te slepen. Ontelbare bovenleidingen voor treinen…

ik heb zo helemaal niets met blauw bloed, alhoewel van mij de paleistrappen rood mogen kleuren, de klootzakken zien ons nog steeds als horigen, doofpottend zit de uil in de olmen, onderdanig narrend positieberekenend, dat schept een band, prins bennie is fout bezig en juultje zielig, kans gemist, crypto greet is nu geert, de elite gekeeld....…

Als kind van veertien had ik al snel in de gaten dat ze “vreemd “was. Dat viel vooral op als ze begon te praten. Hoewel ik haar taal verstond kon ik er niets van maken . Snel en verward, zo Ingrid… ratelde ze maar door. Tante Monica scheen als enige te weten wat ze wilde zeggen. De rest van haar familie negeerde haar…behalve Oom Peter…

Wat verwacht men hier nu ? Een open vizier, dichterlijke vrijheid, politieke onwil danwel correctheid, een vijf-zeven-vijfje of trots zijn op ? Dat laatste is trouwens wel waar de wereld kapot aan gaat, trotse mensen kunnen geen sorry zeggen, ook al hebben ze, waarschijnlijk, gelijk. Maar ze zijn niemands gelijke, kwetsend kletsend in hun eigen straatje…

Te laat, net te laat. Hoe is dat nu mogelijk: op het punt gekomen om eindelijk onze volledige naam uit te wisselen. Valt de site uit de lucht. Kwijt, nu ben ik je kwijt mijn Turbo. Heel de nacht ben ik bang geweest voor de waarheid. Je heb mijn brief aan jou niet meer kunnen lezen. Waar al mijn gegevens in stonden beschreven. Eerst was ik bang nadat…

Goh,wat had ik via zeddnet..een leuk contact met jou. Maar helaas zeddnet is uit de lucht en ik wil donders-graag weer contact met jou. Hoe kan ik jou bereiken?? Kent iemand jou??J ouw leeftijd is 51 jaar jong..je hebt blond haar en woont alleen in een hoekhuis in Axel. Jouw user-name op zeddnet was kleurrijk en mijn user-name was figrev. Jij…