Inloggen
voeg je column toe

categorie:filosofie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde column (nr. 28):

Over stof

Thuisquarantaine… gelukkig dat er tv is.

Stel je dat eens voor een halve eeuw geleden. Geen tv of zwart-wit televisie en twee zenders en dan verplicht thuis zitten. Uit pure verveling zouden mensen elkaar doodverveeld hebben. Nee, dan maar nu… hoewel. De leefomstandigheden zijn momenteel veel stresserender dan vroeger. Veel te prikkelrijk! En juist bij zo'n thuisquarantaine speelt dat op:

Half elf ‘s avonds heb ik – om u maar een voorbeeld te geven – al drie moorden gepleegd. Dat doe ik meestal tijdens de reclameblokken op de tv. Dat vreselijke opzeggerig acterende zeurjong dat alle Prijsfavorieten van AH kan opnoemen was vanavond als eerste de klos. Gisteren en eergisteren ook al trouwens; hij leert er niks van. Even later wurgde ik dat tweetal levensgenieters in die geestig bedoelde reclame van Amstel Bier. Die humor moest mij echt uitgelegd worden:

Twee vrienden van wie de levensloop in een paar minuten reclame wordt afgebeeld prikkelen mijn huig dusdanig, dat ik bijna overgeef. Die geinponums zijn als ze jong zijn aan de Amstel Pils en als ze oud zijn zuipen ze nog steeds hetzelfde bocht. Dat is ongeveer de intelligente boodschap. Om mij onduidelijke redenen schelden ze elkaar met twinkeloogjes verrot. Zo doen heel dikke vrienden dat kennelijk. Dat schijnt geestig te zijn, zo steek ik hier van op. Kan wel zijn, maar dat was dan toch weer een dubbele moord vanavond.

Die gewelddadige neigingen wanneer ik flut, prut en bagger op de tv zie worden pas een echt probleem als ik naar massademonstraties kijk of een compleet gevuld voetbalstadion. Daar begin ik niet aan. Veel te veel werk. Dus uit dat tv-toestel en dan maar liever wat op het toetsenbord rammen. En zo wast de ene hand de andere: ik maak mij wijs, dat u smachtend uitkijkt naar weer zo'n prachtstuk proza met mijn stichtelijke woorden. En tegelijkertijd weerhoudt mij dit opschrijven van al dat vreselijks waartoe u mij in staat acht. (Hoe durft u!). Volgens mij speelt zich dit alleen maar in mijn hoofd af, maar ik moet u bekennen dat ik dat niet heel zeker weet. Weet u wat ik allemaal uitspook als ik denk in mijn relaxfauteuil een dutje te gaan doen?

"Til je voeten even op," klinkt het opeens in mijn nek van achter de relaxstoel. Het vrouwtje (een kop groter dan ik, zelfs op haar platte pantoffels) stofzuigt voor de zoveelste keer de woonkamer. Stofzuigen staat - buiten de quarantaineperiode - bij haar helemaal onderaan op de bucketlist; dat nieuwtje doet vast stof opwaaien. Ontmoedigende dingen, die bucketlists: niemand haalt namelijk - al afstrepend - het laatste item. Het vrouwtje heeft kennelijk gesmokkeld, want aan het eind van de bucketlist dien je dood te zijn. Of ze is simpelweg gewoon onderaan begonnen met afstoffen. En zo word ik steeds weer opgezadeld met levensvraagstukken. Zucht…

Vanmorgen stond er op mijn lijstje "column maken". Dat lukt dus van geen kanten: geen stof!

Deze overpeinzing levert me dan weliswaar geen kopij voor een column op, maar zo'n diepzinnige, filosofische gedachtegang brengt de wereld wel veel goeds. Denk ik. In ieder geval wat stof tot nadenken. Misschien lukt het mij dan alsnog een column te maken…

Schrijver: harrem
20 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: filosofie

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 32



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)