start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (5)
algemeen (3)
bedankt (3)
dieren (6)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (2)
eenzaamheid (21)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (3)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (4)
idool (2)
individu (39)
internet (7)
kerstmis (4)
kinderen (7)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (31)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (17)
milieu (1)
misdaad (19)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (8)
overig (5)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (18)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (6)
voedsel (5)
vriendschap (13)
vrijheid (1)
vrouwen (5)
welzijn (12)
wereld (2)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)

tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 443):

Zacht

In stil devoot verlangen was Bjarne behoorlijk door de mystieke charme van de liefde bevangen. Zelfs de maan leek een andere maan dan tijdens de clandestiene nachten waarin hij zijn bevreemdende gedichten schreef alsof zijn leven er vanaf hing.
Er was geen bericht uit Amersfoort gekomen en zijn eigen legendarische woorden “ik vind jou ook een schatje” staarden hem aan als een van zijn slecht gelukte nooit afgemaakte zelfportretten.

Zijn voormalige erudiete hospita had hem van alles over de liefde geleerd, met een devotie die voor talloze hoogtepunten had gezorgd. Maar nooit had zij hem iets verteld over de zijde-zachte zwarte panter uit Amersfoort die met zijn libido speelde alsof het een succesvol carnavalsartikel was.

Bjarne voelde zich verlegen wanneer hij bemerkte dat zijn liefdesdeel begon te steigeren bij de geringste gedachte aan de schoonheid van deze katachtige jongeheer. Wat moesten de mannen die een beeldschone vrouw waren getrouwd hebben moeten lijden schoot er door zijn hoofd terwijl hij zijn volgespoten tissue naar de prullenbak verwees. En hoeveel slechte schrijvers waren er wel niet geweest die met een lelijke vrouw waren getrouwd. Hij moest maar niet te veel over het leven nadenken. Er kwamen steeds meer alleenstaande mensen. Het had ook iets met de tijd te maken, mensen kwam te vaak tijd te kort om te trouwen.

Maar iets dat meer was dan een onenightstand, iets wat meer was dan een avontuurtje, dat hield de belofte van de liefde wel in.
Er liep een rilling over zijn rug. Wat als het verlangen nog heviger zou worden, waar moest hij dan met zijn devoties heen?

De zijde-zachte panter uit Amersfoort was zich er met zijn jongemannen-streken gelukkig niet van bewust dat er concurrenten op de loer lagen om de lieve warme Bjarne met zijn zachte billen in de liefde te laten ontluiken. Hij hoefde ook niets te vrezen, die warme zwarte tijger uit Amersfoort, het waren slechts verdachte slangen die rond het liefdes-ego van Bjarne kronkelden. Aan lager wal geraakte vrouwen en mannen met weinig ervaring die vanwege een gebroken been en een onafgemaakte studie al enige maanden droog stonden.
Ze mochten hun best doen, maar ze verveelden Bjarne met hun platte volkse taal en voorspelbare plot-theorieën. Er moest iets zijn van een hevig verlangen om de genegenheid zacht te maken want anders werd het te dierlijk en lijfelijk voor de verlegenheid van de heren.
Er ging soms wat tijd overheen om het boompje te laten groeien. In Amsterdam was Bjarne bezig met zijn creatieve bezigheden en in Amersfoort gromde de lenige donkere panter. Hij had aan zijn schattige prooi geroken, maar hij moest het eerst zeker weten. Zou Bjarne zich helemaal onderwerpen aan zijn gewetenloze wil. De wil van het roofdier van de nacht.

Schrijver: Bjarne Gosse, 04-09-2018



Geplaatst in de categorie: vriendschap

Deze inzending is 58 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)