Vrijdag 18 april 2025
Bjarne besloot koffie te gaan drinken in een café in de buurt. Niet omdat hij dat graag deed, maar omdat zijn koffiezetapparaat het had begeven en hij niet de technische kennis had om het defecte apparaat te repareren. Hij was onderweg naar de buurtsuper om koffiefilters te kopen zodat hij de koffie met de hand kon zetten toen hij de uitnodigende boodschap van het café las.
Een kwartier zat hij in de kroeg, nippend aan de heerlijke koffie en genietend van een appelgebakje toen er een mysterieuze man de ruimte binnentrad. De man maakte een groetend gebaar met zijn hoofd naar de nieuwsgierige Bjarne, die iets aan de man herkende. Was het misschien iemand die hij eerder had gezien? Een bekende uit het verleden?
Het duurde niet lang voordat Bjarne de man in de donkere regenjas herkende. “Hallo Bjarne, herken je me niet, Alex Huppelrat, voormalig student sociologie. “ Alex stak zijn hand uit naar Bjarne die onmiddellijk begreep met wie hij te doen had. De twee bekenden uit het verleden namen rustig de tijd om wat bij te praten over de tijd die tussen hen verloren was gegaan. Bjarne bestelde nog een extra koffie en Alex bestelde een portie bitterballen.
Tijdens het gesprek met Alex kwam het onverwachts op het onderwerp “Kunst”.
“Maak jij nog steeds van die originele schilderwerken Bjarne?” had Alex gevraag met een oprechte zachtheid in zijn stem. Bjarne vertelde over zijn tentoonstelling in het Buurthuis in de Indische buurt. “Vijf werken, vrije expressie, de werken hebben er vier maanden gehangen en er is er een werk aangekocht door het buurthuis.” kon Bjarne hem vertellen.
Alex vond het leuk dat het weer goed met Bjarne ging. Hij kon misschien Bjarne aan een nieuwe tentoonstelling helpen. Hij was wel nieuwsgierig naar de vrije expressiewerken van zijn vroegere kameraad. Het was niet ver lopen naar de woning van Bjarne.
“Je moet de werken meer duiding geven Bjarne, de mensen willen weten waar ze naar kijken! “ was het eerste advies door Alex aan Bjarne gegeven. “Die met die huisjes, dat is meer figuratief, noem het figuratief expressionisme en die vierkante doeken met de abstracte dansende Anita, noem die abstract expressionisme. Dat schept duidelijkheid.” Bjarne luisterde aandachtig naar Alex, die naast zijn studie sociologie ook altijd veel aandacht voor ontwikkelingen in de kunst had. Het gaf inderdaad duidelijkheid. Informatie die hij van het buurtwerk niet zou krijgen.
En ook Rosa Konijn was niet in staat dat soort zaken goed te duiden. Ze hadden weer gewandeld in het Oosterpark. Ze drong er bij Bjarne op aan dat hij een keer naar zijn huisarts zou gaan om zijn situatie te bespreken. Zijn linkerarm was nog altijd niet helemaal in orde, de pijn kwam steeds terug. Bjarne dacht dat het door een vaccinatieprik was veroorzaakt.
Hij ging liever niet naar de huisarts.
Het bezoek van Alex Huppelrat was leuk geweest en bovendien nuttig. Het was leuk om iemand anders te horen vertellen over het creatieve werk van Bjarne Gosse, die een hele zolder vol met schilderwerken op voorraad had.
De wijze man uit het land van de bergen, Lalaki Intumwa, had weer niet gebeld. Bjarne had beter zijn telefoonnummer niet kunnen geven. Het vertrouwen was helemaal weg. Er waren andere mensen geweest die meer aandacht vroegen. De wijze man was minder wijs dan Bjarne aanvankelijk dacht. Bjarne antwoordde de andere mensen uit het buitenland ook niet meer. Hij had geen verwachtingen meer van die contacten, gezien zijn ervaringen uit het verleden.
Geplaatst in de categorie: schilderkunst
abstract
16
Geef je reactie op deze inzending: