Tussen Cold Feet en Tenalady

Verrassing. Een verlovingsfeestje Blijkt dus niet alleen glitter, liefde en champagne te zijn, maar komt met een gratis Cold Feet-ervaring. Hoe fijn is het dan dat je vriendin er is om je op te vangen, mascara-proof en wel.

“Hoi schat! Ik kom eraan hoor!”

Al strompelend liep ik de trap af met een volgepropte tas, een koffer die alleen dichtging dankzij een strategische opdruk van mijn achterste, de beloofde ezel voor mijn vriendin en m’n laptopje.

Mijn vriend keek met opgetrokken wenkbrauwen naar de bagage.

“Ja schat, ik wéét het,” zei ik. “Het is allemaal voor een goed doel.”

Met lichte tegenzin stapte ik in de auto.

Daar stonden we dan. Mijn vriendin ving ons op met open armen en trok me meteen in een knuffel. Ik, die altijd stoer beweer dat ik niet zo snel huil, liet dat principe maar even varen en begon zachtjes te snikken in haar armen. Blijkbaar is een pre‑wedding — of verlovingsfeestje, hoe je het ook noemt — toch meer dan alleen een datum in de agenda. Het hotel, het eten, de viering… alles geregeld. En tóch voelde ik die lichte cold feet omhoog kruipen.

Is dat eigenlijk alleen iets voor mannen, of hebben wij vrouwen dat ook? Je zou denken dat ik als toekomstige partner dubbel zou genieten. Nou… dikke streep erdoorheen. Nop. Nada. Niets. Het idee dat mijn vrijheid misschien een tikkeltje wordt ingekort, begon toch zachtjes mee te brommen op de achtergrond.

Met koffie en een koekje erbij vlogen de verhalen over tafel — belevenissen van de afgelopen dagen, herinneringen, kleine chaosjes. Ik keek mijn mannetje aan, gaf hem een dikke knipoog en een kriebelkus op zijn mond (inclusief zijn zorgvuldig opgekweekte krulsnor).

Tijd om te gaan, schat.

Toen keerde de rust terug. Mannen weg, muziekje aan, en wij begonnen aan het make‑upritueel.

“Ja schat, even naar boven kijken… eyeliner… ja, nog even bij het hoekje… iets verder omhoog… ogen dicht… oogschaduw… o ja, snel een foto maken voor de dag zelf… lippenstift… ja, mond open…”

“Mond open?”

We keken elkaar stoïcijns aan.

“Nou, dan lijk ik meer op een sexopblaaspop als ik dat ga doen.”

We proestten het uit. Benen gekruist, want we weten allemaal hoe gevaarlijk lachen kan zijn als je geen Tenalady binnen handbereik hebt.

En ineens was alle spanning weg. Verdwenen als sneeuw voor de zon.

Hoe heerlijk is het om even, meiden onder elkaar, te tutten. Zonder kinderen, kleinkinderen of mannen.

Gewoon terug naar een nulpunt. Naar onszelf.

voorbereiding pre-wedding

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 18