start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (107)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (12)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (21)
filosofie (116)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (14)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1192)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (35)
literatuur (500)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (23)
moraal (19)
muziek (414)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (59)
rampen (8)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (82)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (20)
vrouwen (11)
welzijn (15)
wereld (26)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3418):

Bij Imagine Dragons geweest

Imagine Dragons is een Amerikaanse indierockgroep, die in 2013 debuteerde met het album 'Night Visions'. In 2015 volgde het album 'Smoke + Mirrors' en in 2017 'Evolve'. De band heeft een innemende, positieve, energieke muziekformule te pakken, die bijna in elke song terug te vinden is. De zanger is de charismatische Dan Reynolds, die op 14 juli 1987 in Las Vegas is geboren. De gitarist is Wayne Sermon, de bassist is Ben McKee en de drummer is Daniel Platsman.

Dan Reynolds was zeven jaar getrouwd met de zangeres Aja Volkman van de band 'Nico Vega'. Ze hebben drie dochters gekregen; Arrow Eve, Gia James en Coco Rae. Aja en Dan zijn in 2018 gescheiden. Dan zat bij de Mormonen, opgericht door Joseph Smith (1805 - 1844), die een voorstander van polygamie was, waardoor hij vermoord is. Dan was twee jaar een zendeling in Alaska. Hij heeft de ziekte van Bechterew en colitis ulcerosa. In 2011 maakte hij samen met Aja de EP 'Egyptian'.

Op zaterdag 25 augustus ging ik richting de Gelredome nabij Arnhem, waar Imagine Dragons om 21.00 uur een concert ging geven. Omdat er spoorwerkzaamheden tussen Utrecht en Arnhem waren, reisde ik via Den Bosch. In Den Bosch was er overal kermis incluis een pokkenherrie. In de Sint-Janskathedraal herkende ik de stem van de priester, die een eucharistieviering leidde. Ik keek en het was inderdaad Antoine Bodar. Ik was net op tijd en ik sloot me aan bij de rij eucharistievierders. 'Het Lichaam van Christus!', zei Antoine, terwijl wij elkander diepschouwend recht in de ogen keken. 'Amen!', zei ik en even later stak ik de hostie in mijn mond. Dat was jaren geleden. De celebrant, de plek en het tijdstip waren dan ook erg bijzonder.

Er stond een lange rij mensen bij de pendelbussen en na de busrit doemde de popkathedraal GelreDome op. Op een terrein werden allerlei vette snacks genuttigd en via weer een lange rij bereikte ik mijn zitplaats. Om 20.00 begon het voorprogramma met de indierockband The Vaccines, in 2010 in West-Londen gevormd. Het was keiharde muziek met een deprimerende ondertoon. Het deed mij denken aan Joy Division en The Smiths. Ze speelden o.a. 'Dream Lover' en 'I Always Knew'. De teksten waren nauwelijks te verstaan. De muziek was het ook net niet.

Imagine Dragons begon met de song 'Radioactive' en dat hakte er meteen flink in. Dan kwam op met een bloot bovenlichaam en een LGBT-kleurenvlag, wat hem meteen sympathiek maakte. Hij gedroeg zich grotendeels als Bono Vox van U2, een beetje die zweem van de Christus rondom hem. Toch was niets potsierlijk of gemaakt aan hem en zijn stem was overweldigend en betoverend. Op een scherm werden zwart-wit beelden getoond met rijke bazen en arme drommels, die de dupe van het beleid van die rijken waren. Dan zat vol energie en zijn afgetrainde lichaam, inclusief sixpack natuurlijk, viel goed in de smaak, met name bij de grote schare jonge, vrouwelijke fans. De band deed 21 hitsongs en het was een indrukwekkend spektakel met een indringende, flitsende lichtshow.

Ze brachten songs als 'Shots', 'Whatever it takes', 'On top of the world', 'Demons', 'I bet my life', 'Believer' en 'Born to be yours'. Dan vertelde dat hij depressief was geweest en dat een therapie hem had geholpen. 'Geef het nooit op en schaam je niet om hulp te zoeken!', zei hij, 'want je wordt er alleen maar sterker van!'. Met zijn imponerende spierenbundel liep hij door het publiek en bleef hij zingen. Sommige meisjes huilden van de aanblik en de nabijheid en vooral zijn wonderschone stem, die alle kanten op kan. Het snel een tekst zingen beheerst hij meesterlijk, als een toprapper. De show boeide aan één stuk door en Dan wist op een miraculeuze wijze een saamhorigheidsgevoel te doen ontstaan bij de ruim 30-000 aanwezigen.

Dan zei dat religie en politiek de mensen verdeelt en dat we daar dus niet aan doen deze avond. Hij bedankte het publiek voor hun komst, want ze zouden deze avond overal kunnen zijn, maar ze kozen ervoor om bij Imagine Dragons te zijn, wat hem dankbaar stemde. In februari 2018 had hij deze show al in de ZiggoDome uitgevoerd. Het publiek zong en klapte hartstochtelijk mee. Het magnetisme tussen de band en het publiek was uitstekend. Met een voldaan gevoel snelde ik naar de pendelbussen, waar een enorme rij stond. De bus die ik nam, reed een andere, veel langere route en reed Arnhem Centraal Station zomaar voorbij. Hij bleek naar Burger Zoo te rijden en nadat de chauffeur mij op de terugreis bij CS Arnhem afzette nam ik de intercity naar Den Bosch.

In CS Den Bosch reden nauwelijks nog treinen. Om iets voor tweeën kon ik naar CS Utrecht, maar daar eindigde de nachtreis. Als gestrande reiziger moest ik op de bruine, lange, houten banken gaan zitten dommelen tot de eerste trein richting Gouda om 7.12 uur. Alleen Burger King was nog open, waar velen voor zwichtten. Twee verveelde kerels op grote schoonmaakmachines terroriseerden de rust van de vermoeide reizigers en zwervers. Achterdochtige, irritante politiefiguren zeiden steeds tegen de mensen, die languit op de banken lagen, dat ze rechtop moesten gaan zitten. Indien iemand bezwaar maakte, dan zeiden ze 'Dat zijn de regels hier!'. Als je het weigerde te doen, dan riskeerde je een boete van 95 euro. Hun kortzichtige blikken van minachting zeiden mij genoeg. Met 10 graden was het best koud. In de verte pingelde iemand continu op een piano. De felle verlichting leek op een sadistische foltering in een zwaarbewaakte gevangenis. Ik had alle tijd om de spiedende camera's van Big Grazy Controlfreak Brother te tellen.

Schrijver: Joanan Rutgers, 27-08-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 51 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Ralameimaar
Datum:27-08-2018
Bericht:Hallo Joanan, mooi artikel. Je weet het vaak zo te schrijven dat ik benieuwd raak naar diegene over wie je schrijft (en van wie ik niets weet) en op te zoeken wie of wat het is. Jouw terugtocht was dus ook nog een heel avontuur.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)