start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (463)
afscheid (16)
algemeen (84)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (24)
discriminatie (10)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (25)
erotiek (1)
ex-liefde (2)
familie (19)
feest (6)
film (9)
filosofie (27)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (7)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (11)
humor (113)
huwelijk (3)
idool (9)
individu (12)
internet (21)
jaargetijden (7)
kerstmis (15)
kinderen (56)
koningshuis (15)
kunst (5)
landschap (2)
lichaam (8)
liefde (12)
literatuur (31)
maatschappij (112)
mannen (5)
milieu (9)
misdaad (26)
moraal (22)
muziek (33)
natuur (20)
oorlog (9)
ouderen (5)
ouders (17)
overig (15)
overlijden (10)
partner (3)
pesten (6)
planten (1)
politiek (72)
psychologie (36)
rampen (8)
reizen (12)
religie (24)
school (11)
sinterklaas (8)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (102)
sterkte (4)
taal (28)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (15)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (4)
verkeer (19)
voedsel (19)
vriendschap (6)
vrijheid (11)
vrouwen (25)
welzijn (17)
wereld (7)
werk (14)
wetenschap (10)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (29)

column (nr. ):

Vette knipoog

Kerels-onder-mekaar, op die golflengte bespraken mijn buurman en ik de dingen des levens, in zijn winkel. Nu is hij vertrokken, naar een exotisch land. We discussieerden over vrouwen, politiek, olijfolie, gebeurtenissen in de wijk. Hij heeft zijn zaak geruisloos opgedoekt. Zijn handel liep slecht, voor sommige huisgenoten fungeerde zijn toonbank als uithuilplek waar je je hart kon luchten. Hij plaagde me geregeld over een vibratordame op de achtste etage van onze flat: ‘ze lijkt op een halsbandparkiet-met-lokroep, de wanhoop nabij, met direct herkenbare loopse mototiek; volgens mij ben jij haar gedroomde ledikantknuffel’. Dat soort kroegpraat...

Onze herenconversatie ging onvermijdelijk over die ene buurvrouw. Ogenschijnlijk-vrolijk, uitbundig, meerdere malen per dag op haar fiets stappend. De winkelier: ‘ik denk dat ze ergens een volkstuin heeft’. Hij suggereerde graag dat hij niet uitsloot dat de dame-in-kwestie misschien wel een oogje op mij had. En dat ze opvallend opgetogen was, zodra ze mij had gezien.

Toen ik een keer lang in het buitenland verbleef, had ze iets confidentieels over mij toevertrouwd aan mijn biechtvader-de-middenstander: ‘ik heb hem een tijd niet gezien; het lijkt me een interessante man, soms ernstig, soms een grapjas, helemaal mijn type’. Waaraan hij, met een vette knipoog, toevoegde: ‘toen heb ik enkele minpunten over jou opgesomd, om haar inschattingsvermogen wat bij te stellen’.

Een paar dagen geleden stond ‘mevrouw F.’, in volle glorie en ter hoogte van onze voordeur, te praten met een vriendin. Het kon niet missen: ‘En, meneer Buurmans, hoe staat het leven?’ Ik smijt mijn sores niet graag op straat. Dus ik antwoordde, kinderachtig-ontwijkend: ‘met slechte mensen gaat het altijd goed’. Beide dames lachten, ik liep verder. Maar na een paar meter wierp ik al een gretig-nieuwsgierige blik op haar achterzijde: witte skinny-jeans en de contouren van verlokkelijke bilpartijen. Want een man kijkt altijd om.

Schrijver: Ton Mantoua, 26-05-2019


Deze inzending is 125 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Nemo
Datum:27-05-2019
Bericht:Dat laatste is zeker waar, Ton, vraag is alleen of hij daar 'wel' aan doet...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)