23 januari 2025
“Ik wil heel graag een auto kopen, maar mijn droom is dat het duur is. En ik weet niet hoe ik ervoor moet sparen. Mijn baan laat het niet toe. Ik wil heel graag een BMW 340i G20. Maar die is duur, tussen de $47.000 en $66.000. Zou jij zo'n auto voor jezelf kopen? Ik vind haar echt leuk. Ik wil een man met wie ik samen kan zijn en samen kan rijden. Weet je wat me net te binnen schoot? Waarschijnlijk voor jou. Als ik zo'n auto had, zou ik ermee naar je toe rijden, en dat zou zo gaaf zijn. Echt wauw.”
De woorden van de jonge Russische automonteur waren verleidelijk, vooral omdat er een foto was bijgevoegd van zijn jeugdige buitengewoon aantrekkelijke verschijning.
Het was 23 januari, de dag dat zijn lieve moeder jarig zou zijn wanneer zij nog had geleefd. Maar Bjarne dacht niet aan zijn moeder. Hij piekerde zich suf hoe hij aan het geld moest komen om met de jonge monteur tussen de witte lakens te geraken.
Hij kon een bank beroven, maar hij had geen ervaring met het beroven van banken, en het ging bovendien tegen zijn principes in.
Hij kon een goed betaalde baan zoeken en gaan sparen, maar tegen de tijd dat hij voldoende had gespaard had de aantrekkelijke Russische homo waarschijnlijk allang een andere man gevonden waarmee hij grote afstanden kon rijden in een gehuurde BMW.
Artem was voor Bjarne een stijlicoon. Zijn oogopslag en het gezicht van een sterke kickbokser, zijn charmante vriendelijke karakter en de sportieve kleren die hij droeg, het kwam allemaal te samen in het verlangen om samen met deze Rus oud te worden in een houten bed.
Het waren ongunstige tijden voor internationale relaties. Hij las het in het lijfblad van Amnesty. Hij zag het op het journaal en hij las het op het internet.
Het was verdacht dat de Rus op een auto zinspeelde. Het was duidelijk dat hij Bjarne probeerde te manipuleren. Maar de foto sprak boekdelen. Dit was de man waar Bjarne al die jaren over had gedroomd.
Geplaatst in de categorie: mannen

Geef je reactie op deze inzending: