Vrijdag 21 maart 2025
Dagen gingen voorbij zonder een bericht uit het buitenland. Geen bericht meer van Romanov uit Zuid Rusland, geen bericht meer van Mukhammad uit Kazachstan en geen bericht meer uit het land met de bergen van de serieuze heilige met de ondernemende naam. Bjarne dwaalde in zijn herinneringen terug naar zijn tijd bij met psychiatrische collectief. Ooit was het bevrijdend geweest tussen de andere gekken te leven, maar het was helaas geen veilige omgeving geweest. Niemand had er ooit werkelijk de verantwoordelijkheid genomen voor alle misstanden en het grensoverschrijdende gedrag van de bipolaire voorzitter, die tijdens zijn voorzitterschap een ernstige psychose kreeg. Ook was er geen zinvolle hulp geweest om de omstandigheden in de maatschappij voor Bjarne te verbeteren. Hij had zijn eigen geestelijke kompas moeten raadplegen, maar hij faalde op momenten dat het beter was dat niet te doen. De laatste jaren in de Baarsjes waren moeilijk en eenzaam. Hij ging regelmatig naar Berend in Utrecht, maar dat werd ook steeds moeilijker vanwege diens ziekte.
De verhuizing naar Amsterdam Oost kwam op een goed moment, al waren er weer problemen met zijn familie die hem achtervolgden. De woning was mooi. In 2015 kreeg Bjarne echter te horen dat er een ingrijpende renovatie moest plaatsvinden. Na de dood van zijn vader in 2016 kreeg Bjarne een depressie. Daarna volgden de deprimerende jaren bij Mentrum, een instantie die gespecialiseerd was in het creëren van problemen om dubieuze mensen aan een baan te helpen. Met vallen en opstaan probeerde Bjarne er iets van te leren, maar het belangrijkste wat hij leerde was dat deze beroepsmensen niet te vertrouwen waren en ze er een slimme manier van zakkenvullerij op na hielden. Over de rug van mensen met psychische problemen, hij mocht ze niet allemaal over een kam scheren.
Na de dood van de demente moeder van Astrid werd de vriendschap tussen de twee voormalige geliefden weer intenser. In de gerenoveerde woning was het goed vertoeven en met de tips van Truus af en toe nog in zijn gedachten ging het huishouden ook beter dan voorheen. Natuurlijk hielpen de medicijnen voor regelmaat en voorkwamen ze dat Bjarne weer in de war raakte. Hij was beter af zonder de bemoeizucht van de zogenaamde hulpverleners die er nauwelijks culturele bagage op na hielden. De enige met wat zwier en inhoud was de Surinaamse praktijkwerker geweest. En die dacht er na zijn zelf genomen ontslag bij Mentrum min of meer hetzelfde over als Bjarne. Het waren chaotische bazige mensen die nauwelijks zelfinzicht hadden over waar ze mee bezig waren.
Vrijdagavond, het was vroeger de uitgaansavond van Bjarne geweest. Plotseling kwam er weer een bericht binnen op de computer. Bjarne las het bericht nauwkeurig en dan opnieuw las hij enkele zinnen uit het bericht: “Stuur me gewoon je telefoonnummer. Ik kan echt niet wachten om je stem te horen. Ik zal heel blij zijn om Engels met je te spreken.” Bjarne twijfelde, hij gaf niet zomaar zijn telefoonnummer aan een vreemde, maar Lalaki Intumwa was inmiddels geen vreemde meer. De nieuwsgierigheid om zijn stem te horen was groot. Bjarne besloot diezelfde avond zijn telefoonnummer te sturen naar de man uit het land met de bergen.
Geplaatst in de categorie: welzijn
stemmingsgevoeligheid
9
Geef je reactie op deze inzending: