Goede dingen doen

"Als je je goed wilt voelen over jezelf, moet je goede dingen doen. Elke stap telt, al is het maar het opruimen van je sokkenla of het maken van een wandeling."

“Als je je goed wilt voelen over jezelf, moet je goede dingen doen. Elke stap telt, al is het maar het opruimen van je sokkenla of het maken van een wandeling.”
Ik was eind twintig en had me aangemeld bij een psycholoog. Na een verbroken relatie woonde ik weer alleen, was net verhuisd naar een andere stad en werkte pas kort als maatschappelijk werker in een ziekenhuis. Ik schaamde me omdat ik, als hulpverlener, zelf hulp zocht.

“Dat is juist goed,” zei de stagiaire psychiatrie met wie ik bevriend raakte. Voor haar opleiding was het onderdeel van de studie om zelf in therapie te gaan.

De psycholoog bij wie ik de intake had, was een knappe man. Ik wist dat ik therapeutische gesprekken met hem niet zou aankunnen. “Je bent te mooi, ik durf niet met jou in gesprek, dan voel ik me niet op mijn gemak,” zei ik tegen hem. (“Haha, en dat durfde je hem wel te zeggen?” reageerde mijn vriendin later.)

De psycholoog grijnsde even en trok een serieus gezicht. “Dan zou je juist bij mij op gesprek moeten komen. Maar als je liever met een vrouw praat, kan ik je natuurlijk naar mijn collega verwijzen.” Jaren later zag ik tot mijn verbazing de psycholoog op de kaft van een boek dat ik prompt kocht, niet vanwege zijn uiterlijk, maar door de titel: Denk je sterk.

Ik kwam terecht bij zijn vrouwelijke collega. Zij was niet mals. “Als je van je verdriet en somberheid af wilt, zul je eerst afscheid moeten nemen. Ik stel voor dat je een afscheidsbrief aan je ex schrijft en het de volgende keer voorleest.”
“Dat is geen afscheidsbrief,” zei ze toen ik de brief voorlas en moest huilen. “Doe de opdracht maar opnieuw.” Ze beëindigde ons gesprek voortijdig.

Aan jonge mensen die ronddolen in emoties over een verloren liefde: het lukt. Het leven gaat door.

De psycholoog zei wel interessantere dingen, maar dit bleef hangen: goede dingen doen.

Vanmorgen werd ik wakker en maakte in gedachten een lijst van alles wat ik moest doen. Het verlamde me een beetje. Ik stond op, zette koffie en raapte mijn sokken op. Van vier paar vond ik er maar één exemplaar. Ik schonk mezelf nog een kop in.

hulpverlening psycholoog

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.5 met 6 stemmen 705