Inloggen
voeg je column toe

Columns

Herdenken, gedenken en vrijheid

Onder ons gezegd en niet gezwegen moet er van mijn hart dat de oorlog voor onze lichting mensen een heel eind weg is en was, ik zeg nadrukkelijk voor de mensen die het dus allemaal niet hebben meegemaakt, de mensen die NA de bevrijding geboren zijn hebben puur geluk gehad. Niet omdat ik er wel iets over zeggen kan, nee hoor alle verhalen van de lugubere dingen die gebeurden heb ik zogezegd uit de tweede en derde hand. Waar dan ook nog bijkomt dat er genoeg documentaires op televisie uitgezonden worden zodat je een beeld kunt krijgen van de gruwelijkheden die plaatsvonden in de oorlog 1940-'45.

Je kunt een beetje een indruk krijgen als ze van ver over zee dingen laten zien die ook alleen maar met wapens en bommen te maken hebben, maar dit verhaal van deze oorlog speelde voor een groot deel hier. En als er dan een stuk op tv gegeven wordt, ik een bejaarde man zie staan die praat over de gruweldaden van toen, die sprak over de moordpartijen die sprak over mensen die aan flarden geschoten werden, die sprak over, over vriendschap bijna als ie het had over zijn kameraden en wanneer hij dan vol emotie staat te vertellen dat ie zijn maat niet meer kon vinden, een traan biggelt over zijn wang, dan ineens ben ik een van die mensen die moet denken aan al die verhalen van ooms en tantes van opa's en oma's van mensen van toen, die het allemaal meemaakten.
Die mensen, ze vochten voor ONS, ze wierpen zich in de strijd voor ONS en het is een heilig moeten, die vrijheid te koesteren. We MOETEN wel, want anders is alles wat ZIJ deden voor niks geweest en dat kan en MAG niet!

Dus herdenken we de doden, en vieren onze vrijheid, voor hen, van ons!

Schrijver: An Terlouw, 4 mei 2015


Geplaatst in de categorie: vrijheid

3.2 met 5 stemmen 163



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:
Alexander
Datum:
5 mei 2015
Ik er niet te diep op in. Dat hebben anderen voor mij reeds gedaan.
Maar je hebt gelijk Ann. Genoeg bloed!
Naam:
Gabriëla Mommers
Datum:
4 mei 2015
An heeft gelijk. Joanan heeft gelijk. Ieder verhaal is waar. Iedere visie is waar. Elke emotie is waardevol. Elke waarheid is waar. Er zijn vele waarheden. Dat te accepteren is het begin van ware vrede.
Naam:
An Terlouw
Datum:
4 mei 2015
Joanan, je hebt recht op je mening die je dus ook ventileert, maar IK heb daar eveneens recht op. Dus laat een ander in haar waarde, dan doe ik dat jou ook. Wie er voor vrede gezorgd heeft en wie er NU oorlog voert is niet relevant, wat er wel toe gedaan heeft is waar ik het in mijn column over had! Bedankt voor je uitleg.
Naam:
Joanan Rutgers
Datum:
4 mei 2015
Ik vrees toch echt dat miljoenen mensen voor niets zijn gestorven, voor dwaze vijandsbeelden, ook de zogenaamd aan de goede kant staanden. Zoals Billy Joël in 'Goodnight Saigon' al zong 'Who is right? Who is wrong?'. Het is nooit zwart-wit. Je ergste vijand heeft diepmenselijke emoties en handelt uit goedheid. Pas als we die overbrugging maken, is wereldvrede echt mogelijk. Jij gaat er maar klakkeloos vanuit dat die geallieerden voor ons zijn gesneuveld, maar zij kenden ons niet eens, mij niet. Ik kom uit geheel andere karmaregionen, die niets met al dat wereldoorloggeweld te maken hadden/hebben. Er zijn nogal wat leugens in omloop. De dualiteitstheorie is behoorlijk star, statisch en stagnerend. Alleen door onze zogenaamde, ergste vijanden lief te hebben, is er een rigoreuze kentering mogelijk. Niet door het opvoeren van de wapenwedloop en het kweken van angsten, zoals via kranten Rusland geschikt achten voor het laten uitbreken van een kernoorlog. Zen-methoden laten dreiging ook langs zich heen gaan en die pacifistische houding is het slimste wat we kunnen doen. Er heeft gvd genoeg bloed gevloeid!...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)