Inloggen
voeg je column toe

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1252):

Van donker naar licht

Het jaar nadert het einde. De onrust neemt toe. De veranderingen die een nieuw jaar ons gaan brengen, is iets wat nu nog onbekend is voor velen. Voor sommige staat het al vast. Door een gebeurtenis die blijvend een verandering teweeg heeft gebracht. Een situatie, definitief.

Een vriend die ik ken vanaf mijn tienerjaren, is overleden. Het is inmiddels heel wat jaren geleden dat ik hem ontmoet heb. Een pracht mens, Tegendraads en eigenwijs met een kwinkslag. Ooit verslaafd aan heroïne. Ging hiervoor op pad met medegebruikers om spullen te jatten in winkels of waar dan ook. Deze werden verkocht of misschien geruild voor de kick van het spul. Op een gegeven moment belandde hij in het ziekenhuis en vroeg zichzelf af hoe het verder moest. Hij besloot te stoppen. Een ommekeer in zijn leven.

Ik herinner mij dat ik ooit mijn middenhandsbeentje en pols gebroken had door een brommer die mij op een fietspad te dicht naderde. Ik kreeg het stuur op mijn hand. In eerste instantie voelde ik niets maar daarna schreeuwde ik het uit van de pijn. Mensen die het hoorden kwamen aangesneld. Een lieve dame heeft mij naar het ziekenhuis gebracht waar de breuken geconstateerd werden.

In de herstelperiode waarin ik de beschikking had over een arm, heeft hij mij liefdevol in zijn huis gehaald en voor mij gezorgd. Dit deed hij samen met zijn vriendin die in jaren jonger was dan hij. Door de jaren waren wij elkaar uit het oog verloren maar vonden elkaar na jaren ook weer zo nu en dan. Zij mailde mij 23 december dat mijn vriend euthanasie zou ondergaan omdat hij uitbehandeld was. Hij had al twee levertransplantaties ondergaan. Hij wilde liever vandaag dan morgen uit zijn zieke lichaam stappen.

Ergens na kerst zou ik een mail ontvangen wanneer zijn afscheidsfeest zal plaatsvinden. Vrijdag 1e kerstdag, kreeg ik een mail dat kerstavond om 20.00 uur de euthanasie heeft plaatsgevonden.Voor mij een symbolische daad. Kerstmis, het feest van licht. Overgang van donker naar licht.

Ons huidige kerstfeest is eigenlijk een combinatie van verschillende tradities: de Germaanse kerstboom, de Romeinse traditie van cadeautjes geven en de Perzische wedergeboorte van de onoverwinnelijke zon. Hierdoor voelen ook niet-christenen zich aangesproken tot het kerstfeest.

De donkere dagen van het jaar waren, ook voor de komst van het Christendom, al geen vrolijke periode in West-Europa. Mensen moesten de koude winter door zien te komen zonder centraleverwarming en kunstlicht. De nachten duurden hierdoor lang en het vochtige klimaat zorgde ervoor dat eenvoudige ziektes veel slachtoffers maakten.

Het moment dat de dagen langzaam weer langer werden, vormde dan ook een belangrijke gebeurtenis. Het is hét keerpunt in het jaar waarin alles niet steeds donkerder en kouder, maar juist weer lichter en warmer wordt. Men vierde dit uitbundig door het boze, de kou en de winter te verjagen en het licht te begroeten met grote vuren en kaarslicht.

Ik ben blij voor hem en vele mensen met hem dat euthanasie een optie is in het leven. Dat wanneer je geest zo lijdt onder een lichaam dat ziek is, dat niet meer wil, je uit het leven kunt stappen. Of voor mensen die geestelijk enorm lijden. Dat deze mensen op een humane manier uit het leven mogen gaan. Geen trauma's voor achtergebleven mensen die hen dood vinden hangend in de garage of op zolder. Of die te horen krijgen dat hun geliefde familielid het spoor is opgegaan en onder een trein is gekomen.

Zij schreef nog in de mail dat zij beiden van mij hielden om wie ik ben en dat ik verantwoordelijk ben voor dat zij samen zijn gekomen. Ik weet niet meer precies hoe dit tot stand gekomen is en zal zeker nog gaan navragen hoe of het ook weer precies zit. Moge hij ruste in vrede. Voor haar staat vast dat er een verandering heeft plaatsgevonden, voltrokken aan het einde van het jaar die duidelijke gevolgen heeft voor het komende jaar; alleen, zonder haar geliefde.

Schrijver: Jetteke, 28 dec. 2015


Geplaatst in de categorie: overlijden

4,0 met 5 stemmen 128



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:28 dec. 2015
Bericht:Een zeer integer beschreven relaas over je onlangs overleden vriend, Jetteke, die voor euthanasie heeft gekozen. Je eerste omschrijving van hem is spontaan 'een pracht mens' en dat neem ik zo van je aan. Twee levertransplantaties is geen kattepis. Ondraaglijk lijden kan een goede reden voor euthanasie zijn, maar de zin van lijden moet niet uitgevlakt worden. In het boek 'They shoot horses, don't they?' is het pro-euthanasie standpunt duidelijk. Soms is de toekomst zo overduidelijk negatief, dat verder lijden inderdaad zinloos is. Een humane manier van zelfdoding is dan meer gewenst dan een wrede manier, zoals jij die opsomt. Je overleden vriend is vooral heel gelukkig met zijn vrouw geweest en jij bent dus hun koppelaarster geweest. Kun je nagaan hoe dankbaar zij je zijn. Hopelijk ontmoet je zijn vrouw eerdaags en worden jullie de dikste vriendinnen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)