Na God De Artsen
Vooropgesteld dat dokters in Nederland geweldig werk verrichten en veel leed voorkomen en nare kwalen kunnen behandelen. Ook mij lapten ze lang geleden aardig op. En ik ben daar nog elke dag dankbaar voor. Toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken, dat de witjassen in deze roerige tijden wel heel erg dominant zijn op het publieke podium. Zeker tijdens de viruscrisis, maar ook daarbuiten. Inmiddels zijn artsen bijna dagelijks op televisie, radio en in kranten. Zij hebben innige contacten met politiek Den Haag. Zij roepen het kabinet op om dit en dat te doen of te laten. Zij geven voorlichting, sussen en debatteren zich een ongeluk in talkshows.
Ook de politieke top van ons land klampt zich vast aan dokters. In onze beheerste wanhoop over risico’s van het door sommigen onderschatte virus hangen wij aan de lippen van onze medici. Zij immers weten, zij zien, zij voelen, en voorspellen. Ook bij de selectie aan de poort. Dus geen wet om leeftijdsdiscriminatie te voorkomen bij keuzes voor wel of geen IC-bed in de Corona tsunami bij de gevreesde code zwart. Neen, dat kunnen de dokters het beste beoordelen. De dokters beschouwen, oordelen, en zijn rond het bed de aanzeggers van goed en slecht nieuws.
De medische stand is inderdaad helaas regelmatig verkondiger van het naderende einde. Als de ziekte niet meer te behandelen is. Of de behandeltrajecten te ingrijpend de kwaliteit van levens verwoesten. Uiteraard doen zij dat met een bezwaard gemoed. Niettemin vormen zij direct naast God de functie van onheilsprofeten of levensredders. In tijden van deze onvoorstelbare pandemie, zien wij dus veel vaker dokters voor microfoon en camera dan verkondigers vanaf kansels van kerken. Althans, zo lijkt het. In die zin komen de witjassen ongewild op mij over als ‘heilige’ goeroes op grote hoogte. Hebben zij verstand van akelige infecties, die een land deels lamleggen, dan krijgen de geneeskundigen nóg meer podium.
Meer dan ooit zijn de artsen maatschappelijke sleutelfunctionarissen geworden. Zij draaien aan de knoppen van ons bestaan, onze hoop, onze angst, en aan onze dankbaarheid. Is dit dan slecht? Neen. Maar is de balans niet flink doorgeslagen?
Schrijver: Karel Jong
6 januari 2021
Geplaatst in de categorie: actualiteit
4.2 met 4 stemmen
875